Filantrop zza grobu

[Rodred]

Zjawa wreszcie pojawiła się w pomieszczeniu. Zaciekawiony zbliżyłem się o krok. Zacząłem się zastanawiać jak to jest być duchem. Istotą astralną zawieszoną między światami, błąkającą się... Przeszedł mnie lekki dreszcz. Nie mam ochoty przekonać się o tym na własnej skórze. Gdy Mistrz uprzedził mnie z pytaniem, stanąłem w pobliżu czekając na odpowiedź.

[Isentor]

Pomieszczenie, które eksplorował Devristus okazało się puste. Zjawa przez chwilę trwała w milczeniu próbując odnaleźć się w nowej sytuacji astralnej egzystencji. - Odnaleźliśmy jego sarkofag, to on za tym stoi. Wysłał swoje sługi z komnaty grobowej, zarazili nas. Nie możesz się temu oprzeć. Po ugryzieniu...on pojawia się w twojej głowie i karze ci robić złe rzeczy. Nie możesz mu odmówić, nie sposób mu odmówić.

[Rodred]

Milczę dając Mistrzowi kontynuować rozmowę. Najwyżej później dorzucę swoje 3 grosze. Jednak nie ulegało wątpliwością, że archeolodzy znaleźli coś... Coś bardzo groźnego. Przecież, nie byli bez bronni, było ich więcej.

[Isentor]

O kim mówisz? Mroczny Pan, to on za tym stoi. Nie mogłem się oprze jego podszeptom, chciałem aby ból minął. Ciesze się, że umarłem jako człowiek. Dziękuję - spojrzał na Rodreda. Gdzie znajdziemy komorę grobową? W tej części archiwów znajduje się krypta. To iglica ze smoczymi czaszkami, widoczna z głównej ulicy. Strzeżcie się go!

[Rodred]

Skinąłem głową przyjmując podziękowania.
- Mistrzu.  Pozwoliłem sobie wtrącić.
- Czy to dobry pomysł tam iść? Nie wiem jak ekspedycja była uzbrojona, ale miała przewagę liczebną, a nie poradziła sobie. Mam pewne wątpliwości czy damy radę.

[Devristus Morii]

Devristus po nieowocnych przeszukiwaniach pomieszczenia wrócił spowrotem do Mistrza i Rodreda.

[Isentor]

Devristus zastał mistrza i adepta rozmawiających ze zjawą nad zwłokami maga. Boisz się nieumarłych Rodredzie? Poradzimy sobie z nimi.

[Devristus Morii]

Nie wolno bać się nieumarłych, a tylko żywych, bo Ci więcej szkody mogą narobić. powiedział Devristus Przynajmniej tak mówi lud Valfden jak zwiedza się tereny naszego królestwa.

[Rodred]

- Strach  jest czynnikiem względnym, ostrzega mnie przed nieznanym. Oczywiście zaufam waszemu doświadczeniu i zdolnością.  Zwróciłem się do kompanów.
- Jesteś pewny, że nikt nie ocalał?  Zapytałem zjawę, po części by przerwać rozmowę o strachu.

[Isentor]

- Nie wiem, nie liczyłbym na to. Więcej się nie dowiemy. Chodźmy sprawdzić kryptę o której mówi zjawa.

[Devristus Morii]

Dziękujemy za pomoc. powiedział Devristus, który poprawił swoje odzienie i psychicznie przygotował się na wędrówkę ku wrogowi, który wybił ekspedycje.

[Rodred]

Kiwnąłem głową przystając na słowa Mistrza.
- A więc chodźmy. Jak się czujesz Devristusie? Możesz iść?

[Isentor]

Isentor odesłał zbłąkaną duszę dając jej zaznać ukojenia. Devristusie, jesteś w formie na walkę?

[Devristus Morii]

Jeśli przyjmiemy taką formację, w której nie będe musiał się ruszać, a tylko atakować lub osłaniać Was z tyłów to będzie dobrze. Wiem, zę zbytnio nie mogę na razie biegać, ale w sytuacjach kryzysowych zawsze mogę się teleportować.

[Rodred]

Stoję czekając, aż Mistrz zarządzi wymarsz.

[Isentor]

Wyruszyli do smoczej iglicy maszerując przez mroczne tunele archiwów oświetlane jedynie przez nikłe światła pochodni rozpalonych wiele dni temu. Krypta ozdobiona była czaszkami draconów, aż po sam szczyt iglicy, który wieńczyła czaszka smoka. Już sam widok tego budynku wywoływał w człowieku niepokój zapraszając ciarki do przechadzki po plecach. Mistrz przekroczył próg jako pierwszy, pierwsze co poczuł to okrutny zapach zgnilizny unoszący się w powietrzu. Ktoś zapewne rozkopał groby - pomyślał. Trzymajmy się w grupie trójkąta, ubezpieczajcie osobę po swojej lewej, ja pójdę pierwszy.

[Rodred]

Ruszyłem po lewej ręce Mistrza, trochę za nim, ubezpieczając go. Również dotarł do mnie nieprzyjemny zapach. Starając się go uniknąć zacząłem oddychać przez usta. Tarcza w lewej dłoni znacznie zwiekszala obronności naszej formacji. Buławę trzymam blisko przy sobie zaraz za tarczą. Skupiam się na obserwacji naszej lewej fanki na wypadek ataku.

[Devristus Morii]

Devristus dopełnił formę trójkąta, tak że po swojej lewej miał Rodreda i Mistrza. Wtedy cofnął się o krok do tyły, bo być pośrodku ich. Wtedy widział co się działo przed nim, ale atak mógł być skierowany od strony jego pleców. Na tę ewentualność człowiek pokrył się mortokinetyczną barierą.

[Isentor]

Mistrz zatrzymał się, odwrócił i spojrzał na to co odstawia Devristus, pośrodku krypty wypełnionej potencjalnym zagrożeniem. Jeżeli ja prowadzę w formacji trójkąta zaś Rodred zajął już pozycję po mojej lewej pozostaje ci zająć pozycje po mojej prawej tuż obok Rodreda. Nie po naszej lewej stając w formacji liniowej, ani nie pośrodku nas. Czy ty znów jesteś pijany Devristusie?!
Korytarze krypty skryte były w mroku, pomieszczenie, w którym znaleźli się magowie było podtrzymywane przez szeregi filarów, które przesłaniały widoczność. Echo powstałe w wyniku podniesienia głosu przez mistrza rozeszło się po sali zdradzając jej dużą powierzchnię.

[Rodred]

- Mistrzu może rozświetl jaskinie jakimiś czarami?