Mglisty chram

[Devristus Morii]

Jechaliście w szalonym galopie, aby jak najszybciej osiągnąć cel. Po kilku godzinach udało się to. Byliście na nizinie południowo-valfdeńskiej, kilometr od chramu. Jest ciepła, wiosenna noc, a na niebie nie ma żadnej chmury.
Tutaj zrobimy postój, gdzie możecie się zdrzemnąć. Gunsesie staniesz na warcie? Dotrzymam Ci towarzystwa, bo nie czuję się zmęczony. Spałem aż do popołudnia.

Jest 22.01.16, a godzina to 3 w nocy.

[Elrond Ñoldor]

- No panowie! Pora odpocząć. Ja się z chęcią zdrzemnę - powiedział zeskakując z konia i rozprostowując sobie nogi po ciężkiej podróży.

[Izabell Ravlet]

- Szczęściarz - mruknął niesłyszalnie pod nosem, słysząc słowa Elronda. On aktualnie nie mógł zaznać spokojnego snu, chociaż bardzo tego pragnął. Do jego uszu dotarł strzępek słów, które Devristus kierował do wampira. Podszedł więc do elfa:
- Również będę czuwał. Spać niestety nie mogę - rzekł mu.

[Gunses]

Gunses również zeskoczył z konia, spętał go i puścił na trawę, aby mógł trochę skubnąć bujnych zielonych traw. Chram o tej porze wyglądał zaskakująco, jakby nie z tej bajki. Dookoła równina porośnięta trawami, gdzieś w oddali ocean, a tutaj niczym porzucona kamienna zabawka olbrzymów, wielka piramida schodkowa.
Wampir poprawił łuk na plecach i płaszcz. Nie lubił kiedy ktoś usilnie próbował z nim pełnić nocną straż. Nie było w tym nic dziwngo. Kiedy on w ciągu dnia ledwo człapał to jakoś chętnych do pomocy nigdy nie ma.

- A ty czemu nie możesz spać? - zapytał dziwnego człowieka, którego równie dobrze możnaby sklasyfikować na chorego umysłowo. Spać nie może...

[Izabell Ravlet]

- Czyżby nie dotarły do Ciebie wieści z Paktu? Bo chyba dalej do niego należysz... Demony zrobiły sieczkę z mojej psychiki - odparł. Czo ten Gunses?

[Gunses]

- Nie dotarły - Gunses wzruszył ramionami. W ostatnim czasie każdy kładł na szale swoje zdrowie i życie w walkach z demonami. Przestało to na wampirze robić wrażenie. Poza tym Cadacus miał inne sprawy na głowie, bandytów w swoim hrabstwie, zarządzanie największą gildią myśliwych na wyspie, obowiązki radnego aż w końcu swój własny trening. Miał jeszcze uganiać się za plotkami?

[Devristus Morii]

Elf usiadł na ziemi i zaczął medytować. Chciał uspokoić szalejące w jego umyśle myśli, wyciszyć się. Ostatnie wydarzenia oraz obowiązki jakie sprawował w państwie, sprawiały że nie miał ani chwili dla siebie.

[Izabell Ravlet]

- No cóż, więc jak wspomniałem, miałem do czynienia z demonami. Minie sporo czasu, nim mój umysł i moje ciało wrócą do normalnego stanu, o ile coś takiego w ogóle uda mi się osiągnąć. I nie zrozum mnie źle. Wiem, że noc jest twoją domeną, nie moją, ale nie widzę sensu w tym bym kładł się i udawał, że wypoczywam, skoro tak nie będzie. Lepszy wpływ będzie miało dla mnie przesiedzenie tego czasu i rozmowa, jeśli uraczysz mnie takową ty lub Devristus. W ciszy mógłbym równie dobrze leżeć, ale taka forma wypoczynku nie działa na mnie zbyt kojąco - odparł, spoglądając na wampira. Ani jego przeraźliwa postać, ani chłodny głos nie działały powodowały u niego strachu. Widział i słyszał gorsze rzeczy, niż umysł maurena był w stanie przyjąć. Ale przetrwał.

[Mohamed Khaled]

Mag nie odzywał się przez całą drogę. Gdy wreszcie przybyli na miejsce, zszedł z konia i położył się pod drzewem. Wreszcie odpoczął....

[Jiroslav]

Jiros także ucieszył się z wyczekiwanej przerwy w podróży. Nocną wartę zostawił innym. Przygotował sobie posłanie i położył się wpatrzony w księżyc. Odetchnął głęboko i zasnął wyjątkowo szybko. Podczas jutrzejszego zwiedzania chramu trzeba będzie być czujnym i wypoczętym, a człowiek, jak to człowiek, potrzebował odpoczynku.

[Gunses]

- Gdybyś nie był szkolony w magii, to potrafiłbym Cię uśpić. Potrafiłbym wprowadzić Cię w hipnozę i pozamykać niektóre fragmenty twojego umysłu, tak abyś o nich nie myślał. Jednakże nie mogę, chodź więc ze mną. Jedyne co mogę, to rozmawiać z Tobą - odeszli kawałek od obozu, Gunses położył na mokrej od rosy trawie płaszcz, usiadł na nim. Zdjął rękawicę z lewej ręki, która od koniuszków palców po łokieć była przemieniona w demoniczny szpon.
- Walczę z nimi ich bronią - powiedział. Nie wiadomo czy do siebie czy do maurena. Gunses patrzył w szpon, w gruby spękany i zrogowaciały naskórek, którego nie przecięłaby żaden znany materiał przekuty na broń. Patrzył na blado niebieski dym, opar, który wydobywał się z pęknięć. I myślał. Niszczyciel czy protektor?

[Izabell Ravlet]

Wsłuchiwał się w słowa wampira. No cóż, był magiem i niestety jego umysł dawał sobie jeszcze radę z blokowaniem kontroli nad nim. Ruszył za nim, gdy ten poprosił. Przyglądał się jego dłoni przez chwilę, by zaraz potem gwałtownie odwrócić głowę. Złapał się ręką za czoło, a jego twarz wykrzywił grymas bólu. Widok demonicznej tkanki spowodował ożywienie kilku wspomnień, lecz wypełnionych cierpieniem i nic nie wnoszących do sprawy. W głowie Darlenita pojawiła się jednak myśl, by walczyć z Gunsesem lub od niego uciec, tak jakby był demonem. Na szczęście udało mu się opanować.
- Teraz wiem, kogo będę musiał poprosić o pomoc, gdy odnajdziemy tych oprawców. Bo to tylko kwestia czasu - odparł. Nikt nie wiedział, że odbył również rozmowę z Isentorem bez świadków i znaleźli rozwiązanie. Teraz jednak kręciło się maurenowi w głowie.

[Gunses]

- Nie myślałeś nad przemianą w bestię? - zapytał Gunses

[Izabell Ravlet]

- Myślisz, że to coś dla mnie? Czy podołałbym fizycznie? Z magią mam styczność od zawsze. Zawsze była moją najlepszą bronią. Daje tak wiele możliwości. Powiesz zapewne, że bestie mają do dyspozycji magię demoniczną. Ale to jak z twoją propozycją, którą złożyłeś mi niegdyś, oferując mi przemianę w wampira i magię umysłu. To nie to samo, co magia żywiołów czy... - tu umilkł. Gunses zna się pewnie na ludziach i domyśli się, co i dlaczego mauren przemilczał.

[Gunses]

- A więc taką ścieżkę chcesz obrać? Nekromancja? - zapytał aby upewnić się. Tylko o tej ścieżce rozwoju nie wspomniał mauren.

[Izabell Ravlet]

- Co? Ja, ja nie wiem. Nie jestem pewny. Myślałem nad tym. Aktualnie nie jestem w stanie w ogóle czarować, więc z wyborem mogę poczekać - odparł, nieco nerwowo. Jakby chciał skończyć temat jak najszybciej. Zrozumiał jednak, że jeżeli będzie się tak zachowywał, wampir będzie czytał z niego jak z otwartej księgi.
- Myślisz... myślisz, że mistrz pozwoliłby mi wkroczyć w arkana mrocznej magii? - zapytał cicho.

[Gunses]

- Nie wiem, to z nim powinieneś porozmawiać. Pamiętaj jednak, że istnieją tylko środki, cel zaś jest nieistotny, nie ma go lub jest tak oddalony od nas, że nie jest osiągalny - powiedział Gunses. Popatrzył na swój szpon bo sam nie wiedział, czy cel nie istnieje. Gunses miał swoje cele. Cele wampira, cele myśliwego. Był ojcem wampirów, surowym i sprawiedliwym, wiedział czym jest odpowiedzialność. Mył łowcą, cierpliwym i opanowanym, wiedział co to perfekcjonizm. Chciał zapewnić spokój i bezpieczeństwo wszystkim. Protektor...

[Elrond Ñoldor]

A Elrond chrapał. Jakoś tak się złożyło, bo zwykle tego nie robił. I miał sen. ÂŻelazny ptak uderzył w małą brzozę, po czym nastąpił dziwny wybuch, ni to magiczny, ni to nie wiadomo co, ale w nosie Elronda było czuć siarką, prochem. Domyślił się że to sprawka jakiś demonów. Później widział jak małe demoniątka niszczą pozostałości po żelaznym ptaku i grabią ciała porozrzucane wokół. Acymag zobaczył jedne ze zwłok, które otaczała jakaś dziwna biała poświata, były to zwłoki jakiegoś człowieka, bardzo niskiego, Arcymagowi wydawało się najpierw, że był niziołkiem. Później zobaczył drugiego identycznego, który płakał nad ciałem tego pierwszego.
Mężczyzna przewrócił się na drugi bok, nagle obudził. Usiadł na posłaniu i przetarł oczy.
- Chyba jakieś grzybki miałem w tym zielsku - pomyślał.

[Jiroslav]

Jiros zgrzytnął zębami. Także się obudził. -Strasznie chrapiesz arcymagu.-Rzucił w noc. Było ciemno i mało co widział, jednak pamiętał gdzie swoje posłanie ulokował Elrond. W gruncie rzeczy, to i wcale już nie chciało mu się spać. Krótka drzemka wystarczyła by nabrał sił. Teraz leżał w ciemnościach i myślał. Często zdarzało mu się to robić. 

[Gunses]

//Zacznijcie brać na serio noc. Bo nie jesteście całodobowi, a jak to wpadnie jakiemuś GMowi w oczy to będzie niemiło