W głąb dracońskich ruin.

[Gunses]

- Zabawmy się w pytanie - odpowiedź - rzekł Gunses do Isentorza, po czym odwrócił się do reszty.
- Pierwsze dwa poziomy to miasto. Plątanina mieszkań, sklepów, warsztatów, kilka urzędów, wszystko to co potrzebne do przetrwania dla Wampirów. Dalej, poziom trzeci stanowi kompleks biblioteczny. Kilka stal z księgami i czytelniami. Przynajmniej tak było za czasów życia tu Wampirów. Nie wiem w jakim stanie jest to teraz - po czym zaczął iść dalej i rozmawiać z Isentorem
- Po pierwsze chciałbym wiedzieć coś o samej ich naturze. Są kłębowiskiem dymu, czy mogą przybierać kształty? Czy używają jakiś mocy, typu telekineza?

[Isentor]

- Jak to kłębowisko dymu, które pędzi na Ciebie. W takiej formie może co najwyżej szarżować i przenikać przez obiekty. Prawdziwy przejaw mocy ukazuje dopiero po opętaniu nosiciela.

[Gunses]

- Rozumiem. Nie może zadać fizycznych obrażeń jako swa pierwotna forma. Dlatego tak usilnie dąży do przejęcia władzy nad ciałem. Wtedy może używać mocy. Te moce są niezależne od ofiary? Zwykły śmiertelnik nagle ma niepojęta siłę? W pierwotnej formie da radę go zranić i zabić, jak rozumiem?

[Isentor]

- Przejmuje moce i umiejętności nosiciela. Dodatkowo posiada umiejętności psioniczne, znacznie przewyższające poziomem przeciętnego maga. W pierwotnej formie tak naprawdę trudno go uchwycić.

[Gunses]

- Ale będziemy musieli go zabić - rzekł Gunses - Albo chociaż wypędzić. Podatny na okrąg soli?

[Hagmar]

Gunsesie, poprowadź nas. Widziałeś drogę.

[Izabell Ravlet]

Kolejny cień przemknął w poprzek korytarza gdzieś w oddali.
 Hihihihi - śmiał się szyderczo...

[Gunses]

//Trzy poziomy, więc trzy części podróży.
//Jak rozumiem jest dzień?

Gunses czuł się słabo. Z każdą minutą było gorzej. Przechodząc korytarzem trzymał się jednej ze ścian. Nie chciał spowalniać marszu, dlatego potrzebował czegoś się podtrzymać. Mijali kolejne sale. (nie wiem w jakim są stanie). Nie ważne czy coś tu było. Od dziesiątek tysięcy lat nikt tu nie mieszkał. Większość mebli, dekoracji i przedmiotów codziennego użytku po prostu rozsypała się w proch. Mijali zawalone próchnem i szmatami sale, wydzieli zniszczone zakłady alchemików, potłuczone szkło i resztki ksiąg, mijali warsztaty kowali i płatnerzy. Stare i pokruszone piece, resztki sprzętu, sztaby metalu i narzędzi. Mijali miejsca spoczynku wampirów i miejsca gdzie oddawali się rozrywkom. Postrzępione resztki kanap i foteli, przegniłe stoły, połamane ramy dawno zniszczonych obrazów... Nic nie ocaliło się przed czasem. Jako, że wejście było zamknięte, tako i nie było tu rabusiów. Jednakże każda mała wyrwa w skalnym bloku zapraszała innych mieszkańców. Głównie krzewy i małe drzewka, których korzenie rozrywały skalne bloki. Gunses doprowadził do miejsca, w którym miało być zejście w dół, ku niższemu poziomowi dracońskiego chramu.

[Isentor]

Szedłem za Gunsesem.
- Nie przekroczy kręgu soli. Nie wejdzie do pomieszczenia zabezpieczonego solą. Ale to demon. Nic nie stoi na przeszkodzie temu, żeby tą sól zdmuchnąć jednym skinieniem głowy. Będziemy musieli zapędzić go w pułapkę. Tylko odpowiednio przygotowane runy będą go w stanie sparaliżować tak byśmy mogli bez problemu rozpocząć egzorcyzm.

[Hagmar]

//Guciu, a pod ziemią ty nie powinieneś normalnie człapać?

Drugi poziom przypominał pierwszy, tylko że ten był w nieco lepszym stanie. Ale tak samo splądrowany... Coś poruszyło się między budynkami.

[Anv]

Podążałem u boku Isentora.
- Jak egzorcyzmować demona w takiej postaci? Jakiś astralny chwyt szponem oraz odpowiednia inkantacja wystarczą, czy to coś bardziej skomplikowanego?

[Gunses]

//Jest dzień, nie ważne gdzie, czuje się i tak słabo. Chyba 

Gunses zatrzymał się. Oparty o ścianę czuł jak oczy zachodzą powoli krwią. Przetarł je dłonią. Nie zatrzymał się jednak z tego powodu. Coś przemieściło się pomiędzy salami. Wszyscy to słyszeli, mało kto widział. Gunses stracił możliwość widzenia w ciemnościach kiedy nastał dzień. Jednak lata życia w mroku sprawiły, że jego wzrok wyłapywał i rozróżniał i tak więcej szczegółów niż normalne ludzkie oczy. Gunses powoli odkleił się od ściany. Ruszył dalej prowadząc do zejścia na niższe poziomy...

[Arti]

/// A ja, Konrad i Diomedes i reszta szaraczków też idziemy za Wami czy zostaliśmy w tamtej pierwszej komnacie?

[Isentor]

//Jest dzień, bez różnicy czy wampir chodzi w mroku.
- Zniewolić i egzorcyzmować. Innego sposobu nie ma. Chyba, że masz zamiar zabić nosiciela. Ale tego wolałbym uniknąć. Za sprawą szponu co najwyżej wygnasz demona. Ale wtedy narazimy na opętanie innych uczestników wyprawy. Musimy sięgnąć głębiej i wysłać go do otchłani.

[Hagmar]

//Wszyscy idą.

[Anv]

- Wyższa szkoła jazdy. Jednak jak tego właśnie dokonać? Jak pozbyć się demona na zawsze? I jeszcze ciekawi mnie czy podobnie można postąpić w przypadku gdy mamy do czynienia z jego pierwotną formą? Zanim jeszcze zdąży kogokolwiek opętać

[Gunses]

//Ktoś zapali pochodnie?

Gunses miał nadzieję, że demon nie zaatakuje za dania, chociaż mógł chcieć się zemścić za wyrzucenie go z ciała Aragorna. Wampir doczłapał do zejścia do trzeciego poziomu chramu. Sprawdził, czy zejście nie jest jakoś specjalnie zablokowane.
- Sięgnąć głębiej? Co przez to rozumiesz? Chodzi o próbę uśmiercenia tego szkaradztwa?

[Isentor]

- Anv najwyraźniej również zapomniał. Demon astralny, z którym mamy do czynienia to sługa prawdziwych demonów. Tych rogatych bestii. Mających ciało i odartych z godności wynaturzeń. On sam niewiele ma z nimi wspólnego. To wypaczona dusza, która postanowiła służyć swoim nowym panom zamiast dokończyć wędrówkę w kotle dusz. Nie możemy ich zabić poza jednym sposobem. Dość trudnym do osiągnięcia. Możemy ich co najwyżej odesłać do otchłani. Miejsca w zaświatach, gdzie niegdyś uwięziono demony.

[Anv]

- Ależ ja mistrzu doskonale pamiętam czym są demony astralne, że są to demony niższego rzędu. Na usługach panów posiadających już materialną formę jaką znamy z opowieści i legend. Pytam o sposób. Jak odesłać go do otchłani?

[Gunses]

Gunses poruszył bezgłośnie ustami udając paplaninę Anvarunisa.
- Ależ ależ ja też pamiętam wszystko, tylko udaję, że nie pamiętam - rzekł pełnym wiarygodności Gunses. To miał być żart, ale cierpki, zmęczony głos mógł spowodować inne odczucia.