Mieszkańcy Ysery

[Devristus Morii]

Dziękuję za medalion. Widać, że ktoś tutaj o mnie dba! powiedział Devristus dalej badając grób.

[Funeris Venatio]

Niewiele więcej mógł powiedzieć. Brzozy miały swoje lata, grób stał przynajmniej ze cztery (albo po prostu tak wyglądał), najbliższe otoczenie nie zdradzało żadnych oznak nieprawidłowości. Devristus oglądał krzyż jeszcze dobre pięć minut, szukając różnych wskazówek, lecz nic nie znalazł. Zauważył tylko, że temperatura spadła. Nagle i bardzo mocno, o osiem, może dziesięć stopni w ciągu kilku minut. Nie było to naturalne.

[Devristus Morii]

Oho! Duch albo zjawa nadchodzi. Czemu ich materializacja zawsze jest spowodowana obniżeniem się temperatury, jakby nie mogły oddawać ciepła do otoczenia pomyślał Devristus, który na momencie spojrzał czy wszystko ma ze sobą potrzebnego do obronienia się przed astralnymi bytami. Miał nadzieję, ze zobaczy go, bo jeszcze nie został poddany rytuałowi, który pozwala mu widzieć byty astralne.

[Funeris Venatio]

//Zapomniałbym:

Nazwa: Stary medalik z pentagramem
Opis: Stary i zaśniedziały naszyjnik wykonany z kiepskiej jakości metalu, o znikomej wartości handlowej, z wisiorkiem w kształcie pentagramu.

Dokładnie za Devristusem pojawiło się... coś. Albo ktoś.

Powłóczyste szaty, latarnia w ręku i kij, na którym staruszek się podpierał. Miał siwą brodę, ślepe oczy i stał na kamieniu nieopodal zupełnie boso. Patrzył się na Devristusa z niemałą niechęcią.
- Czego tu?! - warknął, a głos zmaterializował się w głowie człowieka. Był nieprzyjemny, należący do stereotypowego zrzędzącego starca, który całe swoje długie życie był nieszczęśliwy i teraz próbuje sprawić, żeby każdy inny również był nieszczęśliwy.

[Devristus Morii]

Przyszedłem tutaj by sprawdzić co straszy mieszkańców pobliskiej wioski. Następnie znalazłem ten grób i medalik z wygrawerowanym moim imieniem i nazwiskiem. Kim jesteś?

[Funeris Venatio]

- Twoim? To mój grób! - odburknął. Dał krok do przodu i nagle znalazł się kilka kroków z boku, przysiadając sobie na dużym kamieniu. Odstawił latarnię na bok, która jakimś sposobem utrzymywała się w powietrzu tuż nad pierwszym źdźbłem zmrożonej i szaroburej trawy. Wyjął niewiadomo skąd fajkę i zaczął ją pykać, wypuszczając kłęby dymu prosto w twarz Devristusa. Niewychowany stary dziad.
- Czekaj... ty też jesteś Devristus Morii?

[Devristus Morii]

Tak, też się tak nazywam przeszło od ponad tysiąclecia.

[Funeris Venatio]

- A to zwracam honor, bo na mnie Devristus wołali jakieś trzysta, może trzysta pięćdziesiąt lat temu. Przydomek Morii podsłyszałem jakoś niedawno, może z sześćdziesiąt lat wstecz. Spodobał mi się i dopisałem sobie do imienia.

[Devristus Morii]

A to nie jest kradzież tożsamości? Podszywanie się pod inną osobę? Imię jak imię każdy może takie mieć, ale przydomek i nazwisko jest rzeczą oryginalną

[Funeris Venatio]

- Człowieku, ja już dawno nie żyję, co mi szkodzi? Do celi mnie wsadzą? - Jegomość wyglądający jak pustelnik szczerze się zaśmiał.

[Devristus Morii]

Nie, ale mogą wysłać do otchłani zamiast do kotła dusz.

[Funeris Venatio]

- A kto mi udowodni, że to podszycie? Przydomek jak przydomek, mógł powstać niezależnie.

[Devristus Morii]

Ducha też można przepytać i przesłuchać, a także torturować. Oczywiście jak się ma odpowiednią wiedzę do tego. Powiedz mi czemu ludzie z wioski uważają, że tu straszy?

[Funeris Venatio]

- Kręcą mi się w okolicy, to i straszy. Poza tym nudzi mi się czasami, a tutaj nie ma wielu osobników, z którymi idzie pogadać. Czasem ten niziołek z browaru przyjdzie i siądzie obok z piwkiem, ale nie często przychodzi, bo inni by zaczęli gadać.

[Devristus Morii]

Straszysz ich tutaj z nudy? Nie myślałeś, aby udać się do kotła dusz?

[Funeris Venatio]

- Widzisz, niekoniecznie z nudy. Ja też po prostu lubię to miejsce. I mam jedną niezałatwioną sprawę, za którą jakoś nie mam czasu się zabrać.

[Devristus Morii]

Jakąż to znowu niezałatwioną sprawę?

[Funeris Venatio]

- A uwierzysz jak Ci powiem, że zapomniałem? - rzekł nieco zakłopotany Devristus. Spojrzał się na Devristusa już nie z pogardą i lekceważeniem, ale raczej z dozą małego, chowanego gdzieś wstydu.

[Devristus Morii]

Czyli wychodzi na to, ze straszysz z nudy, bo nie mozesz przypomnieć sobie niezapomnianej sprawy. Jednakże czego moze ona dotyczyć? Romansu, zemsty, zmiana pochowku czy co?

[Funeris Venatio]

- No patrz, naprawdę nie pamiętam. Tak jak mówiłem, żyłem tutaj jakieś trzysta lat temu, a to już kawałek czasu. A za życia też pamięcią najlepszą nie dysponowałem. Nie wiesz czy nie można poszukać o mnie jakichś informacji gdzieś? Czy coś...?