Na drodze ku zrozumieniu

[Eric]

Jęk zawodu wydobył się dyskretnie z ust Erica. Spodziewał się więcej po łzach mistycznego zwierzęcia, toteż krótkotrwały błysk dezorientujący wszystkich dookoła nie sprostał jego wybujałym wymaganiom. Wiedział już, co się święci. Wyciągnął miecz i torując sobie drogę pośród goblińskich włóczni, biegł w stronę związanego turdnaszana. Zdyszany dopadł do palu i przeciął wprawnym ruchem więzy krępujące obrośnięte łuską kończyny.
- Wybacz to partactwo - palnął w przerwie na oddech. - Dopiero się uczymy - uśmiechnął się delikatnie.

[Drasul]

- Dziękuję.
Gobliny nie próbowały zadać wam śmiertelnych obrażeń włóczniami, tylko groźnie wymachiwały nimi przed waszymi nosami. Nie zdołały nawet zatrzymać Erica, który zdołał uwolnić Drasula z więzów.

[Melkior Tacticus]

- A teraz wszyscy rozejdziemy się w pokoju i nikt nie zginie. Powiedział powoli się wycofując.

[Eric]

- O co chodzi? - zapytał zdezorientowany. - Nie próbowały nam nawet zrobić krzywdy - kontynuował, a elementy układanki w jego głowie powoli wsuwały się na swoje miejsca.
- To był test, prawda? - zapytał turdnaszana. Do tej pory nerwowy i nastawiony agresywnie wobec zgrai hałaśliwych goblinów, rozluźnił się nieco.

[Drasul]

- Zostajecie poddani testowi, od kiedy wsiedliśmy na wóz druida w Efehidonie.
Herszt goblinów podszedł do Erica i Drasula.



- My potrzebować róg jednorożca, my potrzebować pomoc! Zło czaić się w naszym świętym dębie. Zepsuć go! My nie móc modlić się do bogini!

[Eric]

- Pozwolisz nam go obejrzeć? - zapytał. - Swoją drogą, macie pojęcie, co to za bestia, która czai się w jaskini obok jeziora?

[Melkior Tacticus]

- Zaraz... chyba widzieliśmy to wasze zło. Takie duże czarne coś?

[Drasul]

- Ja pokazać, wy iść za mną!

[Melkior Tacticus]

Melkior ruszył za królem goblinów. Polubił go trochę... tak jakby.

[Isentor]

Herszt goblinów poprowadził was kilka kilometrów za wioskę. Doszliście do okrągłej polanki pośrodku lasu, w środku znajdował się masywny dąb. Najwyraźniej z drzewem było coś nie tak, ponieważ straciło wszystkie liście, kora zmieniła odcień na szary, zaś spod pęknięć w drewnie wyciekała czarna posoka.

- Drzewo matki chore. Zło czaić się tutaj. My nie mieć jak się modlić! Pomóc?

[Melkior Tacticus]

- Pmorzemy, bo czemu by nie.  

[Eric]

- Korzenie drzewa z pewnością siegają głęboko - zadumał się. - Kiedy wpadliśmy w waszą pułapkę, podążaliśmy ścieżką od jeziora. Wcześniej widzieliśmy na nim plamę krwi. Może to ma jakiś związek z tym, w jakim stanie znajduje się ono teraz. Drzewo odciągało plugawe soki z jeziora i to doprowadziło do... - zmieszanym wzrokiem spoglądał na plątaninę szarych korzeni niknących w gąszczu ciemnej trawy. Usilnie starał się znaleźć jakieś dobre określenie tego, co widział właśnie na oczy. Najlepszy byłby eufemizm.
- Tego - skończył zrezygnowany. - Tak czy siak, podążyliśmy za śladem krwi i dotarliśmy do ciemnej jaskini. Wewnątrz niej kryła się paskudna bestia, która wyszła o zmroku ze swojego siedliska, ale nie wiedzieć czemu, spłoszyła się. Myślę, że powinniśmy to zbadać.

[Melkior Tacticus]

- Jestem tego samego zdania. Szkoda tylko że nie mamy "kociego wzroku".

[Drasul]

- Drzewo! Wy patrzeć na drzewo! To czarne coś. To złe coś!

[Melkior Tacticus]

- Widze. To mi wygląda na czarną rudę. Ojciec coś tam tłumaczył że to wywołuje mutacje i tego typu szkody... ale nie znam się na tym kompletnie. - powiedział podchodząc bliżej drzewa.

[Drasul]

Melkior spostrzegł jak czarna maź wydobywa się spod kory dębu, poczuł przy tym intensywny odór zgnilizny. Z puszczy dobiegł was głośny ryk dzikiego zwierzęcia.



- Ja iść!

Herszt goblinów wycofał się chowając w krzakach.

[Melkior Tacticus]

- Ej! Ehh... Bogowie jaki smród. Elf chwycił pewniej łuk, cofnął się od drzewa i czekał...

[Eric]

Eric ukucnął wśród listowia, schowany za pniem najbliższego drzewa. Ułożył dłoń na rękojeści miecza i wyglądał w kierunku, z którego dobiegał ich hałas tratowanego poszycia leśnego. Coś się zbliżało i Eric powątpiewał, czy tym razem będzie to istota równie szlachetna co jednorożec.

[Drasul]

Polała była kołem o średnicy 14 metrów, pośrodku znajdowało się drzewo. Wszyscy przy nim staliście wypatrując istoty, która wydała ryk. Po przeciwnej stronie polany coś poruszyło się w gąszczu krzewów. Wyłoniły się z nich dwie dziwne istoty. Stały 7 metrów od was przygotowując się do natarcia. Piana i czarna posoka toczyła im się z ust, wyglądały na zdeformowane kretoszczury, ciężko było to stwierdzić na pierwszy rzut oka.

[Melkior Tacticus]

- Co to kurwa jest!? Elf uniósł naładowany łuk i naciągał cięciwę, 6 sekund. Wycelował w jednego z nich i wypuścił strzałę w stronę plugastwa szybko nakładając drugą.