Tajemnica Bobra

[Hagnar Wildschwein]

Krasnolud, któremu zdarzyło się wyschnąć w karczmie i chociaż trochę ogarnąć niewielki ekwipunek, rad nierad, wyruszył za resztą towarzystwa. Zaczynał rozumieć, albo raczej, poznawać okolicę i prawa nią rządzące. Powoli też układał sobie w głowie, na podstawie strzępków informacji, cały obraz nie tylko kolonii, ale też Valfden. Ciekawiły go rozmaite twarze i jeszcze rozmaitsze charaktery, mnogość organizacji oraz to jak wielką inspiracją było dla bywalców to, że zawsze jest z kim i o co walczyć, jak tworzą się legendy i rosną bohaterowie. Wszędzie...

[Mohamed Khaled]

//Z polecenia naszego biednego arusia co to 100 rzeczy na raz robi, daje wam kilku manekinów

Jadąc tak przez szlaki kolonialne, grupa ujrzała niewielki oddział jadący do opactwa. Z początku nie było widać kto to, lecz nie długo potem ujrzano chorągiew. Był na niej wyszyty bóbr, a to był jego oddział. Nie widział was z początku, lecz jeden z nich usłyszał końskie kopyta. Odwrócił się, i ujrzał was... Czym prędzej rzucił się do ataku...

4x Bobrowy wojownik
2x Szczelcy bobrowi

[Nawaar]

Krasnolud uśmiechnął się szeroko. W końcu jakaś bitewka. Kharim jeszcze bardziej zaczął szczerzyć zęby, by już za chwilę zaatakować boberki. Krasnolud ruszył do boju nie czekał na innych, za cel obrał sobie jednego z strzelców. Wyciągnął kiścień i uderzył strzelca w prawe ramię, jako że nie miał żadnej ochrony zostało poważnie uszkodzone. Strzelec zawył jak wilk, który nie jadł już dawno, lecz to nie koniec Kharim, aby skrócić jego męki wyjął toporek i trafił go w szyję strzelca krew lała się strumieniami jednocześnie chwycił go by zrobić sobie żywą tarczę z niego jakby reszta chciała strzelać.


4x Bobrowy wojownik
1x Szczelcy bobrowi

[Mohamed Khaled]

Mag zeskoczył z konia, i przyszykował zaklęcie.
Grishil ipash grusha elash! wymówił spokojnie bez nerwów. Wybrał sobie na cel jednego z boberkowych wojowników, który szykował się do ataku. Zaczął bieg. W tym czasie kałuża lawy, która miała zostać wytworzona, wytworzyła się. Nim wybranek zdążył się zorientować, wpadł do lawy i zaczął się piec. Bolało nie miłosiernie, lecz nie długo trwała jego męka. Wpadł cały do jeziorka, i zostało z niego tylko "nic".
Heshar Anash! wymówił to zaklęcie, bo bardzo je lubił. Zaczął kumulować energię w prawej dłoni, i skumulował jej tyle, że powstała kula ognia. Skupił się, wybrał na cel żołnierza który biegł na Kharima, i rzucił w niego. Pocisk trafił jak śliwka w kompot - czy jakoś tak...
Teraz ponownie kumulował energię...


2x Bobrowy wojownik
1x Szczelcy bobrowi

[Nawaar]

Kharim widząc atak Kratosa ponownie zerwał się do walki wypuścił z rąk martwego już strzelca i ruszył on na następnego. Niestety strzelec już wyjął muszkiet i zaczął celować do krasnoluda na szczęście Kharim był, za daleko i kula przeleciała obok jego brody. Krasnolud musiał działać szybko, aby strzelec nie zdążył nabić broni ponownie i w ostatniej chwili mu się udało najpierw kiścieniem uderzył w jego lewe ramię, które gruchnęło a uderzeniem topora prosto w między oczy zakończyło jego żywot.

// Chyba nie przegiąłem z tym wystrzałem, bo odległość nie była podana.


2x Bobrowy wojownik
0x Szczelcy bobrowi

[Hagmar]

//Cofam akcję, nie uwzględniłeś tego że zasięg jest spory. No i nie unikniesz kuli. Oberwałeś w ramię, kula przeszła na wylot.

[Nawaar]

Kharim się nie zorientował kiedy strzał z muszkietu go dopadł, po takim ataku padł na ziemię. Z jego ramienia krew się lała niesamowicie, ale nie dał po sobie poznać, że to go naprawdę boli. Krasnolud wstał, chwycił mocniej swój kiścień i ponownie natarł na strzelca uderzył go prosto w szczękę zęby latały wokoło. Bobrowy strzelec zemdlał.


2x Bobrowy wojownik
1x Szczelcy bobrowi ranny.

[Hagmar]

// Jakim cudem to robisz z przestrzelonym prawym ramieniem? Cofam.

[Nawaar]

// przecież tracę tylko 1 finiszher, chyba że mnie coś ominęło.

[Hagmar]

//Tak, ale na moje oko mając przestrzleone ramię nie da się walczyć.

[Mohamed Khaled]

//Czyli zakładając że jest tylu, ilu było po moim ataku, to:

Grishil ipash grusha elash!
Wykrzyczał tym razem mag. Skupił energię, i wskazał miejsce na którym miało być to bagno lawy. Teraz chciał sprowokować do pobiegnięcia. Mamusia was nie nauczyła, jak się bronić? Ach.. Zapomniałem! Wasze matki to kurwy! I to ich tknęło, bowiem rzucili się do ataku. Jeden z szale gniewu nie zwrócił uwagi na lawę, i wpadł kończąc swój marny żywot. Drugi natomiast nie popełnił tego błędu. Ominął je zgrabnie, i rzucił się z bronią na Kratosa. Mag to sparował swym kosturem, który sekundę wcześniej wyjął z pleców. Teraz starał się blokować przeciwnika, bo ten chociaż słaby był zdeterminowany. Mag wolał go nie zabijać, ale jak to ktoś powiedział "Z czegoś czeba jeść" albo "chlać to wszyscy, ale robić ni ma komu". Kratos ponownie zablokował cios. A chcąc szybko zakończyć, chwycił mocniej kostur, i przypieprzył w gardło. Kręgi połamało, doprowadzając do śmierci...
Został tylko jeden, i ten jeden był teraz na celowniku...

Heshar Anash!
wymówił troszkę głośniej niż zamierzał. Skupił energię w prawej ręce, wstrzymał oddech i W jego umyśle włączyła się pioseneczka, i to dzięki tej pioseneczce rzucił kulkę. Ta pognała poprzez góry, i lasy trafiając w same łono ów dziewicy co sobie rości prawa do mężczyzny.. Pocisk przeleciał przez klatkę piersiową, paląc wątrobę, i inne narządy.. i doprowadzając do śmierci.. Cały oddział leżał martwy, a jego kompan Kharim wykrwawiał się w rowie.. ()

Podbiegł do niego, i go podniósł. Musisz wracać! Jeśli spotkamy jeszcze jeden oddział, możesz umrzeć! Po czym pomógł mu siąść na konia, i skierował go do wsi...

[Szarleǰ]

Gdybym żył w zupełnie innym czasie i miejscu, rzekłbym, iż scena, która właśnie ukazała się moim oczom, była zaprawdę godna hollywoodu. Ale nie żyję, zatem tak nie rzekłem. Z ust wyrwało mi się jedynie krótkie:
- O kurwa.
Spojrzałem na Hagnara, miałem wrażenie, że sytuacja wywarła na nim podobne emocje. Krasnolud walczył dzielnie, lecz niestety poległ w starciu z wystrzeloną kulą. Wiedziałem, że zarówno Hagnar, jak i ja już lada moment mieliśmy  niczym lwy rzucić się w wir walki i pokazać bobrom gdzie raki zimują. Jednak do tego nie doszło. Samolubny Kratos w swej samolubności wyrżnął w pień wszystkie futrzaki, nam zostawiając jedynie rozczarowanie i niedosyt.

[Mohamed Khaled]

//Ej.. To ja mogę cofnąć posta Myślałem że już nie wejdziecie

[Nawaar]

- Dzięki Kratosie wrócę do wioski, ale zanim to zrobię to podaj mi jeden z ich muszkietów, oraz ze 30 kul. Taka mała rekompensata, za odniesione rany w końcu jednego z nich zabiłem. Krasnolud uśmiechnął się i z bólem wsiadł na kuca.


// Jakbym miał umiejętność hart ciała, to bez problemu mógłbym atakować co nie.

[Hagnar Wildschwein]

-Z takim zapleczem to wy sami tyn bobrzy fort zdobędzieta- skwitował krasnolud i po prostu patatajał dalej

[Hagmar]

Po chwili ujrzeliście opactwo, nad jedną z wież krążyły dwa gargule demony. Na placu zaś leżało kilka ludzkich ciał.

/Tera stoicie przed wyborem, albo czyścicie to sami albo... robicie co chcecie. W ewentualnej próbie samobójstwa nie będę przeszkadzał 

[Nawaar]

Kharim, pomimo ciężkiej rany zszedł z kuca, aby zabrać strzelcowi jego muszkiet i kilkadziesiąt kul. Krasnolud założył muszkiet na plecy, a naboje przypiął do pasa. Ponownie wsiadł na kuca i pożegnał się z towarzyszami. - Do szybkiego zobaczenia ja wracam do wioski, jak mnie szybko wyleczą to do was jak najszybciej dołączę. Kharim ruszył z powrotem do wioski.


Podniosłem:
Nazwa broni: muszkiet podżegacza
Rodzaj: muszkiet
Obuch: 20 + obuch materiału pocisku
Opis: Wykonany z 1kg stali Valfdeńskiej i 0,65kg drewna o zasięgu do 300 metrów uszkodzony.

50x
Nazwa amunicji: żelazny pocisk
Rodzaj: pocisk
Obuch: 23
Wytrzymałość: 25
Opis: Wykonany z 0,02kg żelaza.

[Hagmar]

Przed wioską czekał Aragorn który niecierpliwie wypatrywał patrolu.
- Kharim. Gdzie reszta? Co tam się stało?

[Nawaar]

Kharim jednym okiem spojrzał na dracona i powiedział. - Kilka bobrów nas zaatakowało, niestety nie uniknąłem wystrzału i oberwałem w ramię. Potrzebuje jak najszybciej pomocy. Reszta ruszyła dalej. Krasnolud zszedł z konia i chwiejnym krokiem podszedł do Aragorna.

[Szarleǰ]

Gdy stanąłem przed wyborem - zginąć, lub wracać do bezpiecznej wioski, wybrałem tę drugą. - Ja wracam. Nie chcę skończyć jak tamci. Jeśli chodzi o walkę z demonami, stawiam na Aragorna. Sam nie mam pojęcia jak się im przeciwstawić. Powiedziałem. Nie zważając na decyzję reszty wykonałem zgrabny obrót o 180 stopni i ruszyłem w kierunku karczmy zdać raport ze zwiadu.