Tajemnica Bobra

[Mohamed Khaled]

//oooo! To mogę?

Ziemie? Ahh.. Kadev. zamyślił się. Wiesz, jeśli kiedykolwiek będziesz potrzebował pomocy.. możesz się do mnie zgłosić.. I chociaż nie znał Aragorna zbyt dobrze, uważał go za kompana z górnej półki.

[Hagnar Wildschwein]

//Sorry, ale przez sobotę całą i dziś do wieczora kręciłem trailer larpa wiedźmin

-Zostoń tukej- odparł tylko brodacz i ruszył przed siebie. Nie potrzebował mieć żadnego balastu, a na pewno takiego który lubi wpadać w tarapaty. Brak pancerza miewa też swoje dobre strony, szczególnie kiedy pada i trzeba szwendać się po bezdrożach. A w takim miejscu jak Mor Andor bezdroża to zbawienie tylko pozorne, wszak wszędzie czyha coś na twoją dupę. Pomimo wąskości i mokrości... ścieżki krasnolud zdecydował się podążać wzdłuż niej z bezpiecznej odległości kilkunastu kroków, tak by jej nie zgubić, a zgubić zaplątaną strzałę, bełt czy oddział skurwoli. Lekki strój pozwalał mu poruszać się, jak na krasnoluda, dość cicho, jeśli jakimś cudem ktoś mógłby koncentrować się na brodatym zwiadowcy podczas regularnej ulewy. Kamieniste podłoże szybko wyglądało spod cienkiej ściółki, traw i błota, które spływały dość szybko ku podnóżu góry. Hagnar szedł na przód. Dzielnie.

[Hagmar]

I zobaczył, cztery paskudne podobne do garguli stwory wchłaniające truchło jakiegoś gościa. Obok leżał rozerwany koń i chorągiew z Bobrem.

//Tak

- Wiesz Kratos, studiujemy magie obaj. Zawsze możesz zostać moim uczniem. Czy też giermkiem. Sam wybierz.

[Hagnar Wildschwein]

-Wasal mojego wasala.. nie to nie to... Z resztą chuj- zapatrzył się w piękny obrazek krasnolud stojący w bezruchu od chwili ujrzenia innych użytkowników mokrych, leśnych ścieżek. Stłumił beknięcie, potem, najtaktowniej jak potrafił puścił cichutkiego bąka. Ciekawym jest, że zawsze kiedy przychodzi do zachowania ciszy organizm płata figle, szczególnie kiedy figle mogą zakończyć się fatalnie. Musi być to związane ze specjalnym nerwowym połączeniem żołądka z mózgiem. Na procentów sto.
  Konsumpcja trwała w najlepsze. Hagnar wyrównał oddech. Wydawało mu się, że każdy poszczególny element lasu jest właśnie na nim. Spływające po nosie strugi deszczu tylko to potwierdzały niosąc ze sobą kurz, igły i robactwo. Lśniące pajęczyny oblepiały kończyny i strój. Pośród kosmyków brody dało się zauważyć odrobinę kory i kilka liści klonu. Krasnolud czekał, wiedział, że jeśli opuści to miejsce to stworzenia mogą go usłyszeć i dopaść, dobrze więc móc się bronić. Przede wszystkim jednak nie trudno się domyślić reakcji zmęczonych nudą i napalonych na akcję współtowarzyszy, huk i zaklęć i klątw rzucanych przy machaniu wszelkim żelastwem mógłby nie tylko zniszczyć ciało, a jak wiadomo ciała na traktach okraszone sztandarem i rozszarpanym koniem musowo niosą kluczowe informacje, a przy okazji zwabić morderczy tabun mieszkańców. A takto może sobie odejdą jak pożrą. Wiadomo przecież, że w krainie konsumpcjonizmu to ino żro i żro i żro te koty. Albo bobry. Wildschwein warował więc i moknął, aby przechwycić to co zostanie nie zeżarnięte.

[Hagmar]

Demony nażarły się i odleciały na wschód. Było w miarę bezpiecznie. Ostało się tyylko jedno małe paskudztwo.

1x Paskuda w zasięgu strzału.

[Nawaar]

Kharim udał się do jaskini i usiadł, przy ognisku z resztą. - Ciekawe, co słychać u Hangara.

[Mohamed Khaled]

Hmmm zamyślił się... Bycie twoim uczniem, to wielki zaszczyt... Więc jeśli dałeś mi taką propozycje, przyjmę ją z należytym szacunkiem - po czym skłonił się przed swym nowym mistrzem...

[Hagnar Wildschwein]

Jeśli ktoś spamiętał jednego twardziela co zawsze prosił by mu muzyka grała to pewny być może, że i Hagnar znał gościa osobiście. Problem zaś tkwił w tym, że, tak jak w przypadku sławnego piwa Tyskie Gronie dostaje się tyskie, a "gronia" to "ni ma", tak i niezbyt muzykalnie było przy naszym antybohaterze. Gwoli naprawienie niedopaczenia brodacz, wiedziony także wrodzoną empatią, na widok urokliwego, niewielkiego demona, który przypominał mu raczej nieopierzone, niedogotowane kurcze, zanucił kołysankę

Wszystek bór śpią,
oczy twe lśnią,
sen wszelką czujność zmorzył
Wnet złożę cię
do spania źle
W koszmarach będziesz kroczył

Krasnolud stał
Celował broń
Na oko cel przypada,
Wokoło deszcz
Paskudny śmiech
To pewno śmierć coś gada.

ÂŻe tego dnia
skalistych gór
na chwilę życie zgaśnie
Bo one też
zasnęły już
We śnie się dzieje właśnie

Lecz straszny los
okrutna śmierć
w udziale im przypadła
Demona on
góry zaś czas
Brodacza duma zjadła

Lecz żeby ci nie było żal
dziecino ukochana
Demon był chuj
góry to wiór
krasnolud obalił dzbana

I tako więc
śmierć pośród drzew
prochem, żelazem dana
Kap tylko w kap
przechodzi raz
I kroki też Hagnara...

//Sprawdzam zwłoki, konia, sztandar zaś zdobywam.

[Hagmar]

//Piękna kołysanka 

Jeździec miał list z rozkazami zapisanymi po elfiemu oraz mapę z zaznaczonym punktem w Mor Andor.

- Dobrze więc Kratosie. Wiedz że na razie to że jesteś mym paravanem est nieoficjalne. Ale Prawo Cienia nie abrania mi tego. Myślisz o nekromancji czy skupiasz się na żywiołach?

[Mohamed Khaled]

Raczej o żywiołach, lecz nekromancja ma w sobie to coś... odpowiedział swemu nie oficjalnemu mistrzowi..

[Hagmar]

- Jest... łatwa. Szybko zabija, z kolei magia żywiołów ma piękne czary obszarowe.

[Hagnar Wildschwein]

//PANIE RAFALE, PANIE RAFALE, ZDOBYÂŁEM CHORÂĄGIEW!

Krasnolud westchnął patrząc na zdobycz, nic co mógłby zrozumieć z listu, a mapa, jakkolwiek poprawna i z zaznaczonym punktem zwiastowała tylko ciężką przeprawę. Jednak po to właśnie tu przybył, tutaj przynajmniej czuje się potrzebny. Hagnar rozejrzał się jeszcze, zakodował w głowie miejsce i począł zawijać zdobycz pod koszulę tak by nie przemokły.. zbytnio. Opasawszy się wcześniej banderą bobrów Wildschwein przeciągnął truchła w krzaczory, tak nakazywał mu instynkt samozachowawczy i doświadczenie, że im później się ktoś do tego ponownie dobierze tym lepiej. Brodacz spojrzał w niebo, zasnute ciężkimi chmurami i jeszcze bardziej przybijającą szarością rozmytą deszczem. Ruszył do swoich, i tak trzeba zdecydować o nowym kierunku marszu.

[Hagmar]

I dotarł. Tu przynajmniej było sucho.
- I jak tam Hagnar? Da sie przejechać?

[Hagnar Wildschwein]

-да- odparł ociekający brodą wodacz. Z groty biło ciepło i rozchodził się przyjemny, choć kręcący w nosie dym. Jakże pięknie unoszący się w takie deszczowe dni. Po niedługiej chwili krasnolud począł parować na równi z resztą zebranych. Rozchełstał więc koszulę, odłożył zdobyczny sztandar i wyciągnął zdobyte dokumenty. Podszedł go ognia i podał je bez słowa Aragornowi po czym, jak gdyby nigdy nic, usiadł i począł wycierać muszkiet, który i tak zdążył nie mało przemoknąć. Cudem wystrzelił.

[Hagmar]

- Hmmm. Hmmm... Wedle rozkazów gościu jechał do zamku czy raczej resztek zamku który rozwaliłem... parę lat temu a należał do sekty zwanej Zgromadzeniem Angelosa. Spuściliśmy im na łby deszcz ognia i kilka meteorów. Zamek to ruina, jednakże ma spore podziemia które przetrwały ostrzał. No to wiemy gdzie mają baze. My tyż potrzebować będziemy jakiegoś kurwidołka. W drogę, póki przestało padać. - Dracon wstał, zgasił ognisko konwencjonalnie i zatarł ślady obozowiska. Drużyna ruszyła dalej drogą przez góry cały czas wypatrując zagrożeń. ÂŚciemniło się gdy przeszli przełęcz i ujrzeli dolinę. Niżej widać było wioskę, otoczoną solidnym ostrokołem a widać było że trwa budowa czegoś mocniejszego. Podjechali pod bramę.
- Bogowie! Toć to pan Aragorn! Stasiek, prędko po sołtysa leć. - krzyknał wartownik na wieży. Otworzono bramę, co ciekawe przed wsią na wbitych w ziemię palach zatknieto 4 łby pospolitych demonów i jeden zwykłego.
- Mają tu speca. - mruknął do drużyny. Zatrzymali się na placu za bramą, oczywiście zleciał się tłum gapiów. Dracon znał to miejsce. "Smocza Skała", kiedyś spokojna wieś. Teraz warowna osada.
- Pan Aragorn! Bogom dzięki. - powiedział postawny chłop w sile wieku, Borys. Sołtys a teraz zapewne ktoś w rodzaju wodza. - Cóż to za magiczne chujstwo mamy nad łbami, bandyty w lasach i demony? - spytał. Aragorn opowiedział a sołtys zaprosił nas do karczmy.

[Nawaar]

Kharim poszedł do karczmy za Aragornem w milczeniu.

[Xvier aep Deler]

Wszystko tylko z pozoru działo się powoli i według wcześniejszych planów, Xvier tak naprawde wyszedł napić się piwa, a wylądował w jakiejś dziwnej eskapadzie z nieznanymi mu ludźmi. Czas mijał mu bardzo szybko, cała droga do wioski, przejście do Mor Andor, czyli do miejsca o którym słyszał jedynie wzmianki. Nawet nie do końca wiedział co to jest i dlaczego istnieje. Podróż za barierą też mijała szybko, nawet niesamowita ulewa nie zakłóciła postrzegania czasu chłopaka, świadomość jako taką odzyskał dopiero w wiosce wewnątrz bariery.





//Przez dwa dni nie miałem czasu na spokojnie przed pc'tem usiaść... A na telefonie nawet nie próbował bym tego ogarniać

[Szarleǰ]

Kolejna karczma zaliczona. Pomyślałem przekraczając próg już trzeciego, lub czwartego z kolei lokalu, w którym przyszło nam się zatrzymać. Pomimo, że tak na prawdę po raz pierwszy miałem jakąkolwiek styczność z demonami, nie wzbudzały we mnie niepokoju, bądź tego typu negatywnych emocji. Przynajmniej póki się nie ruszały, a ich głowy gwoli odstraszenia ich pobratymców ponabijane były na pale przed wioską. Dobry demon, to martwy demon.

[Nawaar]

Kharim usiadł, sobie na krzesełku popijał wodę, aż w końcu zapytał towarzyszy. - Jak wam się dotychczas podoba kolonia. Zwrócił się również do Aragorna. - Panie Aragornie, masz jakiś konkretny w obecnej sytuacji cel dalszej podróży.

[Hagmar]

(..) - Dwa dni po tym jak powstała bariera przez przełęcz przejechał oddział kilkuset zbrojnych. Mieli bobra na sztandarze, z początku myśleliśmy że to jakiś szlachcic przyjechał zbadać sprawę. Ale Milten który bawił u nas w tym czasie powiedział że nie zna takiego herbu. Trzeciego dnia zaatakowały nas demony, straciliśmy 10 ludzi... postanowiliśmy się umocnić. Poszliśmy do namiestnika nawtk. Chuj powiedział że wsparcia nie będzie, możemy odejść... ale gdzie się udamy hę? No. I tak siedzimy 2 miesiące, odpierając sporadyczne ataki a to bandytów a to demonów. - opowiadał Borys gdy siedzieliśmy przy piwie i dobrym żarciu.
- Pomoge wam, na tyle na ile mogę. Potrzeba mie jednak siedziby i ludzi. Mam zamiar tu zostać bo owe "Bobry" to grubsza sprawa...

//Macie tera okazje by pogadać z kim chcecie. Przecie jako drużyna się prawie nie znamy