Stale sobą być? Cichy karczmarski zwiad w "Obieżyświacie"

[Malavon]

-Wybaczcie, moje myśli odbiegły daleko od rzeczy doczesnych. Lichwa powiadasz? Nie wiem czy wytarguje informację od kogoś tego rodzaju, ale mogę spróbować. Mam wrażenie że to będzie całkiem niezłe wyzwanie. Popis umiejętnośći podpuszczania i targowania się.

[Elrond Ñoldor]

- ÂŚwietnie - przytaknął Malavonowi.
- Ależ drogi Istedzie. Praca dla Agawy i nasze snucie planów odnośnie poszukiwania bandytów właśnie się połączyły! Agawa jest tym, o którym nie wiedzieliśmy, a do czego dążyliśmy! A więc? Ruszamy?

[Istedd]

Elf widać pogodził się z planem udania do lichwiarza. Kiwnął głową na znak, iż przyjmuje to do swej wiadomości. I dobrze, bynajmniej w swoim mniemaniu. Tak szybciej wszystko się rozwiążę. Choć pozostawała jeszcze jedna sprawa. Jak się (no i gdzie) spotkają? Kruk wolałby załatwić kilka spraw jednocześnie.
- Tak? - zapytał niezbyt przekonany, ze szczerego zdziwienia i chyba niemałej ulgi. Podrapał się po głowie. W zaiste wielkim i zamotanym procesie myślenia analizował to wszystko. A niech tam! Oni niech decydują, o ile nie uderza to w Istedda zyski! A spotkanie z piersiastą Agawą... zdecydowanie było mu w smak.
- To chyba dobrze. Ruszajmy tedy. Acz jeszcze przed tym może ustalmy gdzie się spotkamy po robocie. No i sugerowałbym, abyśmy po każdej takiej "wyprawie" nie wracali tutaj, a zajęli się kolejnymi sprawami. Malavon, mógłbyś po sprawie z lichwiarzem udać się do ogrodów? My z Elrondem moglibyśmy samotrzeć odwiedzić po burdelu te karczmy. No i spotkamy się na końcu tutaj, co wy na to?

[Elrond Ñoldor]

- I jeszcze targ - wytężył pamięć starzec przypominając sobie słowa Agawy.

[Istedd]

W karczmie pojawiały się kolejne osoby, a insze znowu wychodziły zeń najedzone, spite lub okradzione. I właśnie ów ruch obserwował Istedd w tej chwili, jakby zamyślony o dupie Maryni. A dokładniej - tyłku Agawy. Kiwnął głową, chyba jednak nie wysłuchawszy w pełni Elronda, a posiłkując się jedynie usłyszanym słowem targ.
- Targ? Może po tym, jak sprawdzimy karczmę, a mości Malavon - insze miejsca. Razem tam udać się możemy, wszak miejsce to pełne ludzi jeszcze bardziej od innych i trudniej będzie tam znaleźć coś wartościowego. Dodatkowo raczej ma kiesa jest pusta... wszak żem fundował Agawie posiłek sowity! I napitki! - rzekł dumny, nie wspominając, że ma przy sobie jeszcze pół gąsiorka miodu. Zerknął na starca.
- Ujdzie ów plan? - zapytał ogólnikowo.

[Elrond Ñoldor]

- Taa... - powiedział wstając. Zgarnął za pazuchę gąsiorek. Teraz był już gotowy do  drogi.

[Malavon]

-Ogrody już powinny być nieco przyjemniejszym miejscem. Czemu nie.

[Istedd]

- Dobrze tedy! - rzekł i klasnął głośno w dłonie. W owo miejsce, które wykorzystuje się przy klaśnięciu, aby jak najgłośniej ów dźwięk irytujący wybić. Udało się to właśnie naszej byłej moczymordzie, co skutkowało kilkoma nieprzychylnymi spojrzeniami i być może wyzwiskami. To jednak miał gdzieś. Ważne było, że skończyły się długie pertraktacje i udać można było się na przechadzkę. Dodatkowo do burdelu! I to z zacnym towarzyszem, jakim wydawał mu się staruszek zwany Elrondem. Skierował się do wyjścia z karczmy.
- Powodzenia, mości Malavonie. Elrondzie, chodźmy! - powiedział do towarzysza i nie oglądając się na niego wyszedł z zatłoczonego budynku. Nie znał chyba drogi do domu rozkoszy, więc skierował się wiedziony instynktem - zapachem, wzrokiem i ewentualnym szczęściem.

[Malavon]

Elf opuścił karczmę. Musiał znaleźć przybytek jakiegoś lichwy. Nigdy nie postrzegał takich ludzi jak dobrych. Oni byli dobrze jedynie w kantowaniu, co się nie podobało Malavonowi. Niewiele razy miał do czynienia z osobami, które zawodowo zajmują się wykiwaniem ludzi i zdzieraniem z nich każdego grosza.

//: Gdzie szukać tego lichwy?

[Gunses]

//Wyobraźcie sobie, co sami byście zrobili mając gdzieś dojść a nie wiedząc gdzie dokładnie ;> Tak zwana zdolność logicznego myślenia

[Malavon]

Początkujący czarodziej postanowił spytać jakiegoś przechodnia o możliwe położenie lichwy.
-Przepraszam, nie wie może pan gdzie znajdę kogoś kto byłby zdolny mi pożyczyć pewną sumkę pieniędzy?

[Elrond Ñoldor]

Elrond zrównał się z Isteddem. W oczach miał migocące ognie. ÂŁażenie po mieście w poszukiwaniu burdelu, na dodatek w lekkim upojeniu alkoholowym było tym, czego w poprzednim życiu sobie odejmował, a w tym postanowił nadrobić. Z nawiązką.
- Dobra. Gdzie jest burdel... Nigdy w nim nie byłem. Nie jest to jakaś oficjalna miejscówka... Najlepiej byłoby zacząć od dzielnicy biedoty. Znaleźć jakąś tanią dziwkę i się jej po prostu spytać. Ciekawe co odpowie dwóm brodatym jegomościom... Perwersy z nas.

[Istedd]

- Dupa nie perwersy. Kobiety podobno lubią przeważnie jak najbrzydszych, grubych i starszych. Bynajmniej niektóre. Te naprawdę zboczone... no, ale brodę to lubią wszystkie, bo same zazdroszczą jej oraz, rzecz jasna, wąsiły. Skąd to wiem? Sam nie wiem. Po prostu nie jedno się widziało kiedyś. Zresztą kobieta zawsze ostanie tajemnicą. Racja jednak, udajmy się tam. A propos jeszcze perwersów. Perwersem to są ci, którzy chędożą małe dzieci i kobiety w ciąży. Tfu! - splunął siarczyście. Jakoś dwa garnce miodu i niespełna półtora kufa piwa nie robiły na nim wielkiego wrażenia i chyba dobrze się trzymał. Choć być może już pieprzył bez pokrycia. Chwilę jeszcze orientował się w miejscu, gdzie znajdują się wreszcie. Po stwierdzenia, że dzielnica biedoty jest tam wraz z Elrondem tam się właśnie udał.
- Ja w tym tutaj także nigdy nie byłem. Cóż... może niekoniecznie tanią dziwkę. - rzekł z bardzo dziwnym uśmiechem. Nader nieprzyjemnym i jakby strasznym. Zupełnie jak jakowyś nekrofil.
- Mniejsza o to. To co, powiemy, że Agawa nas przysłała albo zaprosiła? - zarechotał.

[Elrond Ñoldor]

- Zaprosiła? Jak to zabrzmi. Jakbyśmy wpadli poplotkować z dupeczkami. Przysłała nas, bo chcemy dostać się do samej góry. Jesteśmy stanowczy, pewni siebie, zdecydowani, nie boimy się żadnej roboty i mamy ogromny wachlarz doświadczeń. Czy cóś w ten deseń. Wiesz, by nie spławili nas do okradania żebraków. A jak ty to widzisz? - towarzysze właśnie minęli bramę, oddzielającą dzielnicę obywateli, od dzielnicy biedoty. Po drugiej stronie ujrzeli drewniane budynki, wąskie brudne uliczki, żebraków, grupy czmychających ludzi i nieludzi i oczywiście dziwki.

[Gunses]

//Malavon
- Pójdźcie tą uliczką. Dojdziecie do dzielnicy rzemieślników, tam idźcie dróżką w dół. Będzie domek z szyldem, a nań rozcięty mieszek. To tam mieszka jegomość, co ma niezłe zyski.

[Istedd]

- No właśnie o to chodzi! Chciałbym obaczyć wyraz twarzy Agawy, jak się o tym dowie, że "posłała nas" do burdelu. Zupełnie, jakbyśmy mieli ją tam oczekiwać i hmm... zażyć. Cha! - zarechotał rubasznie w czasie, kiedy jego kompan prowadził swą mowę. Przez to niezbyt ją słyszał, ale mniejsza o to. Znaleźli się już w dzielnicy biedoty i dopiero wtedy uznał, ze może zabrać głos - po prostu namyślił się do tego czasu.
- Nie wiem. Na moje plan bardzo dobry. Trza im pokazać, że my są wojaki dobre i właśnie takich ludzi szukali. Dodatkowo można jakby sugerować, że sama Agawa musiała się nieźle postarać, żeby nas przekonać do tego. Wysoka cena - wysokie doświadczenie. Słowy innymi - skoro się starała, żeby przeciągnąć nas na swoją stronę - musimy być tego warci. Chwila... jak ja się jej przedstawiłem? Cholera z tymi imionami. Muszę sobie przypomnieć. - rzekł do siebie, a wybór ewentualnej panny lekkich obyczajów, do których mieli podejść pozostawił starcowi.

[Elrond Ñoldor]

- Mnie zwij Gromosławem. Bo jak przypieprzę komuś z młota, to jakby gromem. O.
Pozostawił brodacza w zamyśleniach i sam rozglądną się po uliczce. Kilku dziwnych jegomościów, z wystającymi z tyłu ogonami przyglądało im się bacznie. Turdnasze, chędożone gady... hmm... albo płazy pomyślał. Robiło się już ciemno toteż coraz bardziej stawali się potencjalnymi ofiarami złodziei, morderców i nie daj bogowie, sutenerów. Wszakże nigdy nic nie wiadomo. Do jednej z zapalonych latarni, a zapalano zwykle tylko te najbliżej bogatszych dzielnic, podeszła rudowłosa kobieta lekkich obyczajów, podwinęła rant sukni ukazując długą zgrabną nogę i zaczepiała przechodniów. Elronda humor nie opuszczał toteż z uśmiechem na twarzy podszedł, a za nim Istedd, do dziwki...
- Witaj nadobna niewiasto w tą piękną gwieździstą noc... - ukłonił się nisko, jego twarz zdradzała żart.

[Istedd]

- Erhard Drauling! Coś takiego. Chyba. - przypomniał sobie niespodziewanie, kiedy ten w myślach narzekał na posiadaczy ogonów i łakomego spojrzenia. Po chwili jednak zastanowił się nad wielce żartobliwym imieniem towarzysza. Zaprawdę pasowało ono idealnie i wielce spodobała się Isteddowi fantazja staruszka. Zaprawdę dobry był z niego kompan o pokrewnej chyba duszy. Dodatkowo miał brodę! Po chwili Elrond wypatrzył potencjalną "ofiarę" (brzmi to, jakby chciał ukraść towar dziwki, nieprawdaż?) i doń się udał. Za nim zaś posiadacz majestatycznej brody wędrował i również uśmiechał się. Jakby tak trochę niemrawo, gdyż zapadała noc i chyba wlazł w jakieś gówno, acz również przyjacielsko i z humorem krytym. Zamaszyście się tamtej ukłonił zupełnie na podobieństwo szlachty z wyższych sfer. Przecież wiadomo, że właśnie w takich miejscach można ich znaleźć... Milczał. Skoro staruszek zaczął - niech kontynuuje!

[Gunses]

- Za loda 25 od głowy, za chędożenie 80 od głowy, jak chcecie we dwóch na raz będziecie musieli dorzucić 20.

[Elrond Ñoldor]

Elronda nie zbiło to z tripu, zaśmiał się w myślach. Był przygotowany i na taką odpowiedź. A to kurwa do kwadratu.
- ÂŻadnych innych dodatkowych atrakcji nie masz w cenniku? - mrugnął. - Przyjemności odłożyć chciałbym jednak na bok, tak powiedzmy na minutkę. Jam stary, kumpel także i na dodatek nie ze stolicy. Przejezdni. Włóczyć się po nocach ciężko, jeszcze ograbią, gardło poderżnął. Szczególnie w tej dzielnicy. Mogłabyś nam tak na przyszłość powiedzieć gdzie burdel znajdziemy? Po twojej robótce nie wiem czy będę w stanie cokolwiek zapamiętać...