Ni żywego ducha: ÂŻalnik na Wyrębach

[Aharo]

// Przepraszam za krótką nieobecność, nie będzie mnie też kilka dni (najwyżej post/dwa na dzień) //

Aharo zrobił to samo co reszta i jechał znów pośrodku pogrążony w myślach. Cały czas myślał o tej walce, w której nie wypadł jak najlepiej, myślał także o tym jak oceniono jego mistrza. Ciekawe co powie Julian jak wrócimy i mu ktoś z na o tym opowie. pomyślał i dalej jechał w ciszy rozglądając się na boki.

[Gunses]

//Nie ma sprawy. Rozumiem, że coś każdemu może wypaść.


- A więc ta Zjawa na Wyrębach... - rzekł Gunses - Ona czegoś chce tak? Ma jakieś sprawy nierozwiązane, tak? I to byłoby dobre. Bo walka z nią, byłaby męcząca, ze względu na wasze niekompletne wyposażenie, a jak mówiłeś, zabicie jej nie zażegna problemu, bo ona powróci. A jeśli chodzi o jakieś sprawy, to jeśli się je rozwiąże, to raz na zawsze da się zażegnać problem, tak?

[Axel Ontero]

-Z tego co słyszałem na temat Zjaw, to prawda. Zjawa będzie chciała czegoś, czego nie zdążyła dostać za życia. Ale czy zazna spokoju jak tego dostanie? Na to pytanie nie znam odpowiedzi.

[Gunses]

- Rychło się dowiemy. O to i Wyręby - rzekł kiedy wjechaliśmy na wzgórze, z którego biegła droga do ciasno ustawionych domków. W półmroku Hemis wyglądało to nad wyraz ciekawie. Domostwa były upchane w dolinie, przy samych górach.



- Zjedźmy do osady. Już wieczór. Spróbujmy odnaleźć dom sołtysa i wypytać się o co chodzi.

[Eric]

Diomedes spokojnie prowadził swojego rumaka na samym końcu małego pochodu, gdzie uważnie baczył na tyły. Choć na ziemiach hrabiego czuł się o wiele pewniej, nie należało zaniedbywać podstawowych czynności gwarantujących względne bezpieczeństwo i przygotowanie na ewentualny atak z zaskoczenia. Nie wsłuchiwał się w dialog prowadzony między Gunsesem a zakonnikami, gdyż niewątpliwie musiałby dorzucić swoje trzy grosze  o tym, w jak wielkim poważaniu ma pomoc braci. Tak też swawolnie wjechali do doliny, w której znajdowała się wioska. Całkiem niewielka i w ciemnym mroku Hemis rozświetlanym pojedynczymi światłami wydawała się zupełnie opustoszała. Kto wie, być może niektórzy zdecydowali się na emigrację, nie znosząc strachu związanego z regularnym nawiedzaniem Wyrębów przez ducha? Tak doborowe towarzystwo mogło wpływać przeróżnie na pewne zachowania.

[Nessa]

Klacz elfki jechała stępem, w bliskiej odległości od koni zakonników i Gunsesa, by Nessa mogła w pełni usłyszeć rozmowę między nimi. Sposób pozbycia się zjawy coraz mniej jej się podobał. Serduszko długouchej podpowiadało jej, że pomoc takiej istocie będzie dobrym uczynkiem i zdecydowanie milszym sposobem załatwienia sprawy niż odcięcie głowy czy przebicie serca, jak dzieje się to w przypadku innych stworów. Z drugiej strony Nessa, doświadczona przez kilka lat w Krukach, gdzie poznała czym jest chęć zemsty i niegodziwść, obawiała się, że w takiej sytuacji pomocy widmowej istocie nie udzielą szlachetni zakonnicy, władca tych ziem, czy żołnierz Szwadronu, a skrytobójcy. Niedobrze, Kruczku. Niedobrze.

[Gunses]

//No proszę bardzo, weźcie sprawy w swoje łapki. Jedźcie, pytajcie, ja będę was tylko kierował.

[Eric]

Diomedes wjechał do wioski w nieprzerwanym milczeniu. Nie miał ochoty zadawać się z miejscowymi, powinien to zrobić ktoś, kto bardziej zyskuje sobie sympatię innych ludzi i jest lepszy w kontaktach międzyludzkich. Na przykład Nessa. Dlatego też po prostu oddał się obserwacji niewielkiej miejscowości, do której przyjechali. Z ciekawością wypatrywał cmentarza, na którym to ponoć zjawa miała się pojawiać.

[Axel Ontero]

Dojechaliśmy do kresu podróży, tutaj rozprawimy się ze zjawą, taka mam nadzieję. Postanowiłem pojechać w dół i popytać okolicznych mieszkańców czy nie widzieli nic podejrzanego lub wiedzą gdzie znajdę sołtysa. Mieszkańcy wioski wyglądali na roztropnych więc postanowiłem zapytać pierwszego lepszego, przechodzącego mężczyznę:
-Witaj nieznajomy. Czy mógłbyś wskazać mi miejsce pobytu sołtysa tej wioski?- zapytałem pokojowo nastawionym tonem.

[Thor Gromowładny]

Hydra wparował do wioski na swoim rumaku. Wypatrywał jakiś ludzi, któży by się go nie przestraszyli. Podjechał więc do pierwszego lepszego i zapytał się go - Gdzie tu jest dom wójta, dobry człowieku.

[Gunses]

- Widzisz synku tą chałupę  na skalę? - rzekł starszy mężczyzn - Ta, góruje nad wioską. To dom Sołtysa i rodzin Starszyzny - powiedział i poszedł do swojej roboty. Kończyło się Hemis, a to znaczy, że już niebawem trzeba było wyjść w pole. Wieśnicy więc naprawiali swoje narzędzia, ostrzyli motyki i pługi. Naprawiali wozy i wehikuły. Kowal w wielkim palenisku rozgrzewał, a potem przekuwał metal na nowe narzędzia. Po drodze plątały się dzieciaki, które dostawały naganę od matek, piorących w swych baliach ubrania na wiosnę. Nie było już nawet mroźno. Temperatura była powyżej zera.

[Axel Ontero]

-Dziękuję za odpowiedź miły człowieku- podziękowałem mężczyźnie i zgodnie z jego wskazówkami udałem się do domu sołtysa. Rzeczywiście górował nad wioską i był większy i bardziej zadbany od innych. Zsiadłem z konia podszedłem do drzwi i zapukałem trzy razy, czekająć na miłe przyjęcie mnie w gościnę. Nie pogardziłbym poczęstunkiem.

[Gunses]

//Nie jechałeś jednak sam. Wszyscy pojechaliśmy za tobą. Przed dom wyszedł wielkiej postury mężczyzna. Popatrzył na nas. Zauważył Gunsesa
- Pan Hrabia! - zawołał do niego
- Witaj Janie - powiedział Cadacus do faceta - Przybyliśmy tak szybko, jak mogliśmy.
- Dzięki wielki, bo to już się nieciekawie robi. Niby cmentarz za górką, ale i tak czasem ją tu słychać. Kury przestały się nieść przez nią, a dzieciaki w nocy spać nie mogą.

[Nessa]

- Kim była ta pani za życia? - zapytała nieśmiało elfka po chwili, gdy nikt inny nie zabrał głosu. Wolała już teraz ułożyć sobie możliwe scenariusze, jak wypędzą ją w zaświaty w zależności od tego, jaką osobą była w przeszłości.

[Gunses]

- Yy... Ludzie gadają, że czarownicą, no wiedźmą. Ja tam nie wiem... Młoda było, trzydziestki nie miała. Mieszkała na obrzeżu wsi, pomiędzy traktami do Progów i do Metr. Została zabita u niej w domu właśnie. Przez jej rodzinę... Powiadomiliśmy straże i wszystkich co do joty zamknęli w kiciu.

[Eric]

- Każdy wie, jak to z tymi wiedźmami jest - rzekł. - Dziewięć na dziesięć osądów jest równie trafne, co anegdoty o głupocie orków w ich towarzystwie - na jego ustach zawitał cień uśmieszku i spojrzał na Hydrę.
- Ups...

[Thor Gromowładny]

- Kurwa coś ty powiedział. He he to nawet był śmieszne ale następnym razem nie będę taki spokojny - powiedział Hydra z wielkim uśmiechem na ustach.

[Gunses]

- Dobra, zakonnicy pytajcie o co chcecie i jedziemy wykonać to co nam pisane.

[Thor Gromowładny]

- Ja mam pytanie. W jaki sposób została zamordowana. I czy tamtego czasu czegoś poszukiwała - zapytał Hydra

[Axel Ontero]

-Ja chciałbym jedno tylko wiedzieć: dlaczego została zamordowana? Interesował mnie tylko powód jej zamordowania. Może na tej podstawie dałoby się określić, czego szuka po śmierci. Może zemsty?