Mądrość i Prawda

[Anette Du'Monteau]

Skinąłem głową na starszego wojaka dając znak, że nic się nie stało.
-...ibn Uriel aep Natanael. - dokończyłem. Ale oczywiście wystarczy Zeyfar. Po prostu moje wychowanie nakazuje wspomnieć o ojcu jak i przodkach.
-A więc panie Altairze, domyślam się, że pańskimi poczynaniami kierowała ciekawość. Mówi się, że to jedna z największych sił napędowych tego świata. Zaś jeśli chodzi o tytuł to rozumiem mniej więcej o co panu chodzi. W końcu nie one są miarą człowieka, a czyny. To one tak naprawdę mówią o każdym z nas. Można być hrabią i kraść, jak również można być chłopem i pomagać potrzebującym czy odznaczać się inna cnotą.
Wspomniał pan, że pochodzi z Myrtany tak? Cóż, byłem tam jakiś czas. Nie powiem żeby było jakoś nieprzyjaźnie czy nieuprzejmie ze strony tamtejszej ludności. - zakończyłem swoją wypowiedź.
-Domenicu, masz tam może trochę miodu? - spytałem mocno podchmielonego krasnoluda, który już ledwo utrzymywał równowagę na wozie.
-Wracając do rozmowy panie Altairze. Po pańskim wyglądzie można od razu wywnioskować, że nosi pan nie mały bagaż doświadczeń życiowych, zgadza się?

[Hagnar Wildschwein]

-Kpisz panie Zeyfarze?- odrzekł donośnym głosem pieszcząc uszy zebranych towarzyskim zadziorem w głosie i dozą pewnego paternalizmu. Nie trzeba było czekać długo na dwie butelki miodu wędrujące do Zeyfara i Altaira wraz z ukłonem. Zakończonym co prawda lądowaniem na wozie i przekomicznym parsknięciem w wykonaniu brodacza, który chcąc przemilczeć sprawę milczał z piwem w ustach.

[Gunses]

Gunses przeniósł wzrok na trakt. Zamyślił się nad słowami Domenica
- Jest i we mnie - rzekł po chwili. Brodacz ucieszył się, a Cadacus dokończył - wola zabijania złego. Unicestwiania przeciwnego. I mordowania winnego - Brodacz zmarszczył brwi. Gunses zaciągnął się mroźnym i rześkim powietrzem. I poczuł zapach. Wampir wyostrzył swoje zmysły do maksymalnej ostrości. Teraz jako Dziecko Nocy nadludzko wyostrzone zmysły Wampira zwielokrotniała Potęga Bestii. Gunses zaczął słyszeć pojedyncze płatki śniegu. Zaczął słyszeć wiatr między tymi płatkami i już widział je oczyma swej wyobraźni. Słyszał wiatr w liściach i już jego umysł kreował te liście. Słyszał trzepotanie ptaka i widział swym umysłem tego ptaka. Czuł każdy zapach. Każdą najdrobniejszą nutę. Pomimo totalnie zachmurzonego nieba widział każdy kamyczek na trakcie. Każdą gałązkę. Widział jak w dzień. Nie. Widział lepiej niż za dnia. Szczyt poznania. Szczyt potęgi i idealności...
Czuł dym i słyszał wiatr zmieniający swą prędkość wpadając w lekki sznur dymu. Połączył swą naturę z przyrodą go otaczającą. Swą naturę Wampira, z naturą Nocy. Wdrożył Aurę Inteligencji
- Dym Gordianie. Stamtąd - rzekł i ruchem głowy wskazał miejsce z którego dobywał się ów zapach.



Aura Inteligencji

[Altair]

Altair wziął butelkę, spojrzał w kierunku Domenica. Ten nie był w stanie pełnej świadomości. Schował miód do torby.
- Wybacz, pijam tylko w karczmach, nigdy na trakcie. Wyobraź sobie, co by było, gdyby teraz przyszedł mus walczyć? - skinął na krasnoluda. Usłyszawszy pytanie, spiął mięśnie mimiczne w zakłopotaniu, jako iż z reguły nie lubił się szczycić. Nie rozumiał też do końca pytania - no tak, widać już starość odciska na aparycji swoje piętno, niestety, jeśli o to ci chodzi, panie Zeyfar. Jeśli jednak nie chodzi o mój wiek, to cóż... przesadą byłoby twierdzić, że jestem postacią wybitną. Urodziłem się w starej chałupie, ojciec mój? Nawet nie wiem kiedy umarł, wszak nielogiczne by nadal żył, a matka zmarła dawno temu, w domu. Pochowana bez uroczystości, bo po prostu moją rodzinę nie było na to stać. Ja sam pierwszy raz wtedy od siedmiu lat do rodzinnego domu zajechałem, by na pogrzeb zdążyć.
Podciągnął się w kulbace i poprawił nogi w strzemionach.
- Według mnie, mało widziałem i mało jeszcze wiem. I nigdy się wielu rzeczy nie dowiem. I to tych najistotniejszych.
Wykrzywił usta w ponurym grymasie i z paskudną miną zapatrzył się w horyzont.

[Gordian Morii]

-Wkrótce mamy zrobić postój więc zdecydujcie czy jedziemy poszukać źródła tego dymu czy stajemy w tamtej karczmie by zamienić wierzchowce i nieco się posilić? - rzekł wskazując palcem na stojącą nieopodal karczmę. Na jaśniejącym od jutrzenki niebie dało się odróżnić kłęby dymu unoszącego się na północny zachód od nich.
-Patrzcie.- rzekł

[Gunses]

- Nim słońce wzejdzie możecie liczyć na mnie i me miecze - rzekł Gunses spoglądając na zapowiedź nadchodzącego dnia - Jeśli teraz zawitamy do karczmy, w dalsza drogę wyruszymy za dnia. Cokolwiek będzie przy źródle ognia... Nie pomogę wam.

[Altair]

Altair niemal spadł z siodła.
- Zmienić wierzchowce?! - wrzasnął na cały głos. - Wszak do celu miało dzielić nas sześćdziesiąt kilometrów, a jeszcze nie dotarliśmy! Konia zmienić można po trzystu milach, na litość boską... Ewentualnie po kilku dniach podróży, a nie po kilkudziesięciu kilometrach. Jakże to... oczywiście decyzji nie podejmę, mi wszystko za jedno, ale wierzę, że poradzimy sobie bez twojej pomocy, wampirze.
Pokręcił głową z niedowierzaniem i po chwili spojrzał w stronę Zeyfara.
- To dowódca powinien decydować. Zawsze.
Miał powiedzieć to Gordianowi, nie chciał jednak nikogo pouczać...

[Gordian Morii]

//:Zobaczcie sobie gdzie jest Efehidon. My jedziemy na wschód w kierunku ruin tuż przy brzegu morskim. Jedna taka krateczka to jest 100 km. Więc my mamy do przejechania 200 km.

[Altair]

//W takim razie musiałem źle zrozumieć jeden post. Mimo wszystko wcześniej na twoim miejscu dowiedziałbym się jak prędko poruszać potrafi się koń (oczywiście teraz zapewne nie cwałujemy) i jak często taki np. królewski goniec zmienia wierzchowca (którego oczywiście morduje całodziennym galopem, a nie spacerkiem jak w naszym przypadku)

[Gordian Morii]

//: Taa ale koń też potrzebuje zjeść napić się i odpocząć a mi zależy na tym, żeby stanąć wyciągnąć żarło z wozu wpieprzyć na szybciora i jechać dalej bo nie ma czasu na opieprzanie. Jak kogoś bolą "nogi" może wpakować się do Domenica na wóz. A zresztą postój był przewidziany tak jak jeszcze dwa inne;p Więc nie bój żaby, kiedyś tej koncentracji muszę Cię nauczyć;p

[Gunses]

Gunses wzniesieniem prawicy pozdrowił Domenica po czym zjechał przyśpieszył. Wyprzedził wóz i konnych usadawiając się z przodu bok w bok Aragorna
- A waćpan chciałbym sprawdzić ten dym, czy woli dogrzać się w karczmie po całej nocnej wędrówce? Pragnę zauważyć, że teraz jest dym. Za kilak godzin może go już nie być...

[Hagmar]

-A możemy sprawdzić cóż to za dym, prowadźcie Gunsesie wszak lepiej w nocy widzicie.

[Gunses]

- Jak to powiedział pewien mężczyzna za nami - rzekł Gunses wyobrażając sobie postać Altaira, którego wtenczas nie znał - Decyzje zawsze podejmuje dowódca. Nie chce oddzielać się od grupy, jeśli nie jest to polecenie naszego dowódcy, Elfa Gordiana. Zresztą dym nadal jest intensywny, bynajmniej dla mnie, a i do karczmy jeszcze trochę czasu. Nie wychodźmy przed szereg Aragornie.

[Hagmar]

-Racja, dowódcy trzeba się słuchać. Czasami. Dodał po chwili.
-Widziałem wiele wojen, i w wielu brałem udział. Zdziwiłbyś się gdybym Ci powiedział po czyjej stronie walczyłem w Myrtanie.

[Gunses]

- Czyżby? - rzekł Gunses patrząc na kompana podróżny...

[Hagmar]

-Wyobrażasz sobie elfa walczącego ramie w ramie z orkami? Jeśli nie to wyobraź. Orkowie walczyli dla ziemi i złota, nie tak jak ludzie..."Bo Innos tak chce".

[Gunses]

- Jakoś mało zaskakujące - rzekł pogodnie Wampir - Może dla tego, że od dziecka wychowany zostałem przez Asasynów z Varantu? Może dla tego, że razem z nimi i orkami napadaliśmy na miejscową ludność, braliśmy ich w niewolę a często nawet zabijaliśmy i paliliśmy osady? Może dla tego, że mój  przyszywany ojciec Zuben i moi stryjowie otwarcie wsparli Orków w wojnie przeciwko państwu ludzi? - rzekł Gunses - Jednak kiedy poznałem swe korzenie, poznałem swego boga oraz miejsce narodzin przejrzałem na oczy. Wtedy to zmieniłem się. Potem los mną rzucał jak liściem. Ostatecznie wyparłem się wszystkich bogów, zabiłem Zubena i opowiedziałem się w ostatecznej wojnie po stronie ludzi, mordując orków i ich najemników... Teraz wiem, że dobrze zrobiłem. Szkoda, że nie wcześniej.
- Nawiąże do tego co powiedziałeś. Orkowie włączyli o ziemie, o złoto, o pola uprawne, ogólnie o szanse przetrwania. Na ich równinach mało co się da wyhodować. Ale i ich napędzała czarna Moc. Jednakże ludzie bronili swoich siedzib, a ich hasłem było "Za Innosa!". Nie oszukujmy się Aragornie, bardzo często fanatyzm jest dużo silniejszy od realnych wartości o jakie się walczy.

[Hagmar]

-Dobrze o tym wiem Gunsesie, nie mówię że dobrze wybrałem. Też wychowałem się praktycznie na pustyni, z perspektywy czasu widzę ile błędów popełniłem tylko po to by walczyć z fanatyzmem.

[Gunses]

- Trudno być sprawiedliwym sędzią ważącym na szali życie i śmierć istnień. Jednakże los bardzo często wystawia nas na pełnienie takiego stanowiska. Czemu tak często wypieramy śmierć? - rzekł całkowicie zamyślony...

[Hagmar]

-Ciężko orzec, my będziemy żyć wiecznie. No ja zapewne nie.- rzekł z uśmiechem- Czasami mam ochotę stać się Wampirem tylko po to by na kilka tysięcy lat się za hibernować.