Mądrość i Prawda

[Gunses]

- Jak rozumiem, podobną broń sądzisz odnaleźć w Tinrilecie? Czyżby to wynikało z Księgi Potępionych? - spytał Gunses po czym zaczął podziwiać las nocą. Zachmurzone niebo, lekki ostry i przeszywający w swym zimnie wiatr. Mróz. Uśpione drzewa, pogrążone w ciszy i marazmie. Cisza.
- Ostatnio coraz więcej pojawia się wzmianek o wymiarach i obcych światach. Zauważyłeś to Baronie?

[Hagmar]

-Mi bardziej zależy na poznaniu nowej, obcej kultury. Wymianie wiedzy i dóbr. Zauważyłem, może to znak nowych czasów? Ostrzeżenie przed Przybyszami albo sposób na pokonanie Meaneba raz na zawsze. W boską interwencję nie wierzę, wyrzekłem się bogów dawno temu.

[Gunses]

- Odkrywanie wieści o nowych wymiarach jako przestroga przed Przybyszami? Doprawdy ciekawa teoria. Ale ja mam inną. Trochę pod własną modłę, ale odpowiada mi ona wystarczająco - rzekł Gunses i przeczesał włosy swym szponem.

[Hagmar]

-Tak twierdzi autor księgi, ja twierdzę że to szansa na rozwój tego świata zważ że z mej perspektywy stoimy w miejscu, chętnie dowiem się co myślisz na ten temat.

[Gunses]

Wampir wjechał wyprostowany w kulbace. Klacz prychała parą z nozdrzy. Tak jak i wszystkie konie. Tak jak i wszystkie Elfy, Ludzie, Maureni nawet jak Krasnolud. Wszyscy przejawiali swą żywotność parą wydychanego powietrza. Wszyscy prócz Wampirów. Którzy choć oddychali, ale nie ogrzewali powietrza. Szkoda na to energii.
- Od wieków panował Chaos - zaczął swój wywód Gunses - Moc, która mieszała w życiu i w historii całego świata. Chaos był czynem bogów, a właściwie skutkiem ubocznym ich nieustającej walki. Walki Beliara i Innosa. I choć osobiście nie uznaję istnienia jakichkolwiek sił wyższych prócz Przeznaczenia, to tutaj jak ulał pasują bogowie i ich odwieczna wojna. Dla mnie to właśnie Chaos sprawił, że istoty tego świata zapomniały o historii, o kulturze i tradycji. Dla mnie to właśnie boży Chaos wyzuł istoty z ich korzeni, z kultywowania dawnych obrzędów. I nagle, jeśli wierzyć w bóstwa, to one nagle odeszły. Innos zniszczył się, niszcząc również swych braci. A powstali na ich miejscu nowi. Nowi, którzy dla mnie również nie istnieją. Ale widzę, że istoty tego świata obudziły się. jakby zdjęto im okowy, jakby pozbawiono ich kamiennych kurtyn na oczach, jakby ich umysł stał się wolny. I widzę, że zaczęto poszukiwania swych korzeni, swych tradycji - przerwał na chwilę. Wiatr niósł mróz. ÂŚmiertelny dla innych, a będący luksusem dla Wampira - Nie mogę powiedzieć, że na świecie zapanował ÂŁad. Jednakże mogę wysnuć tezę, że istoty tego padołu zaczęły odkrywać to co przed wiekami było normalne dla ich przodków. Wyobraź sobie świat przed tysiącami lat. Potężne królestwa, otwarte portale do innych wymiarów, Magia przepełniająca każdego na wskroś. Teraz jest nasz czas, czas odkrywania tego co zapomniane. Podoba mi się to, bo mamy szansę przywrócić temu światu jego dawny wygląd...

[Hagmar]

Elfa poprawił się w siodle, szczelniej okrywając się płaszczem.
-Ciekawa teoria, i wielce prawdopodobna. Mam 600 lat, doskonale pamiętam fanatyzm religijny jaki cechował wszelkie istoty za czasów...hmm...starych bogów. Nawet prości chłopi się zmienili. Może uznasz to za nie stosowne ale uważam system klasowy za niedorzeczny i przestarzały.

[Gunses]

Gunses spojrzał swymi czarnymi niczym węgle i zimnymi jak lód oczyma na jadącego obok Elfa
- Powiało myślą rewolucyjną - rzekł z lekkim zapytaniem Gunses - Od dawien dawna klasy stanowiły hierarchię nie ziemi. Jednakże nadal nie pojmuje Twego przesłania. Wszak chłopi są uwłaszczeni. Pracują dla siebie, a że nie mają innych rynków zbytu niż miasta i gildie kupieckie, to i tam wystawiają swe towary. Mieszczanie są wolni. Pracują i płaca podatki oraz czynsze, jednakże nikt nie wścibia nosa w ich sklepy, zakłady czy warsztaty. Arystokracja zawsze żyła dostatnio i na zbytkach, i nie zmieniło to się od lat. A władczy rządzili. Jakże miałoby być teraz? Król do pługa, a chłop do pałacu? Burżuazja do sklepów i cechów, a mieszczanie na poduszki? Czy chodzi o równość wszystkich? O rządy całego społeczeństwa? O głos ludu?

[Hagmar]

-Widzisz, mój brat zginął między innymi za takie poglądy...Chodzi mi o to że każdy powinien być równy wobec prawa bo kim np. ja pomijając fakt że jestem baronem różniłbym się od chłopa, mieć możliwości pobierania nauk, no i każdy powinien mieć prawo głosu każdej sprawie. Swego czasu Elanoi miało senat, każdy pełnoletni obywatel miał prawo zostać jego członkiem. Taki system sprawdzał się dopóki pewien wampir nie zabił króla, mego przyrodniego brata. Owszem, przesadził bo zadarł z ÂŁowcami. Nie pragnę rewolucji, zmiany są lepsze gdy przychodzą powoli

[Gunses]

- Dragosani robił to co uważał za słusznie - rzekł Gunses odczytując ukrytą sugestię - Nie znam go za bardzo. Z takiej odległości czasu, nie mogę stwierdzić czy jego czyn był słuszny czy też nie. Jednakże poznając jego historię, stracił w mych oczach. Ale nie o tym rozprawialiśmy - rzekł Gunses i wrócił do tematu - Pamiętajmy, że tam gdzie władzę obejmują tłumy, rzesze albo całe masy istnień, króluje na prawdę anarchia, bezprawie, fałsz i zbrodnia. Zawsze tak było. Lud mając władzę całkowitą zawsze zapragnie czegoś więcej, a to pociągnie za sobą zbrodnie, mordy, korupcję. Z dworów, zamków i miast nie zostanie kamień na kamieniu, gdyż każdy będzie chciał coś dla siebie za lata poświęceń. Co do równości wobec prawa, to kwestia jest bardziej zawiła. Czy tak samo można oceniać czyny króla i chłopa? Doprawdy, trzeba by porównać motywy, cele, emocje, stawiska, korzyści z tego płynące. ÂŚwiat żyje swym życiem, ciężko go zmieniać, przebudowywać od fundamentów. I wielu by się takie przebudowywanie nie spodobało. Wielu z nich jawnie przeciwstawiłoby się tym, którzy owe zmiany wprowadzają. Którzy burzą by stawiać Nowe na ruinach Starego. Jednego z tych wielu masz właśnie jako swego towarzysza rozmowy - rzekł Gunses i uśmiechnął się swym największych uśmiechem, błyszcząc bielą równych zębów. Równych, poza czterema kłami...

[Hagmar]

-Nie miałem na myśli Dragosaniego, byli z bratem przyjaciółmi. Czy kimś w tym stylu. Trochę racji w twych słowach jest, ktoś mądry rzekł kiedyś: "Nie zgadzam się z Tobą, ale zawsze będę bronił Twego prawa do własnego zdania". Ja mówię teraz to samo, zawsze byłem inny...Czarna owca rodu. Heh, potrafię sprawić że żołnierze i lud poszliby za mną w ogień. Ale nie nadawałem się na króla bo byłem za dobry dla ludzi. Do dziś tego nie pojmuję. Wybacz za zmianę tematu, wspomnienia...

[Gunses]

- Każdy ma swą przeszłość, która usilnie rozlicza nas z każdej nowej decyzji. Każdy jest więc więźniem swej przeszłości. Najważniejsze, żebyśmy umieli żyć tak, aby nie wstydzić się swej historii - rzekł Wampir

[Gordian Morii]

Gordian jechał osamotniony drzemiąc w siodle. Równy chód konia bardzo uspakajał i wyciszał toteż elf mimowolnie przymknął oczy i zaczął zapadać się w ramiona sennych marzeń... Widział las. Ogromny dziewiczy bór tętniący życiem mieszkających tam istot. Ptaki wiły gniazda w koronie rozłożystego grabu spod korzeni którego na powierzchnię wybijało się źródełko. Omszały głaz zupełnie nie pasujący do otoczenia nosił na sobie ślady uderzeń mocą. Tak. To tutaj młody elf ćwiczył swe uzdolnienia starając się ze wszystkich sił zniszczyć kamień, który jednak pozostawał stały i nieugięty. Gordian uświadomił sobie, że ktoś znajduje się w pobliżu i starając się zlokalizować osobę zaczął przeczesywać najbliższą okolicę. Poszukiwania spełzły na niczym i elf wrócił do źródełka zastając przy nim coś co wzbudziło w nim prawdziwe przerażenie. Tuż obok szerokiego pnia leżała odziana w biel postać kobiety z piersi której wystawała tylko brzechwa strzały. Obraz zaczął się rozmazywać i elf zdążył tylko wyciągnąć rękę w kierunku ciała i krzyknąć - Ettariela - ocknął się w siodle widząc przed sobą myśliwego, który podtrzymywał go za ramię i przyglądał mu się ze strachem w oczach. -Nic Ci nie jest mistrzu? Niemal wypadłeś z siodła.- rzekł Arves ciągle przyglądając się elfowi.
-Nie. To tylko koszmar, wybacz że Cię zaniepokoiłem. - odparł i odwracając wzrok spojrzał ku zasnutemu chmurami niebu. Na horyzoncie zaczęły pojawiać się światła, prawdopodobnie kraczmy do której zmierzali.

[Hagmar]

-Nie wstydzę się jej, jestem z niej dumny. Może kiedyś tam wrócę i dokończę co zacząłem. Każdego wieczora myślę o tym co się dzieje w Elanoi. Krążą plotki wśród myśliwych że na Valfden ukrywa się grupa elfich uchodźców...Przepraszam, zdarza mi się myśleć na głos.

[Hagnar Wildschwein]

-Hej panie tego!- zakrzyknął wyraźnie podchmielony po wielu-wielu kuflach opróżnionych, wszak od decyzji o wyruszeniu nic innego nie robił, Domenic.
-Pijcie śmiało!- dodał i przekazał, w mniej lub bardziej wyrafinowany sposób, butelki piwa. Sam natomiast zabrał się za pierwszorzędnie, bo osobiście, schłodzony miód. Podróż trwała na dobre, kompania pogrążona w rozprawach o rzeczach zapewne ważnych jakoś nie doświadczała jej trudów. Wóz podskoczył na kamieniu, który ukrył się pośród niewielkiej hałdy śniegu. Krasnolud zaś od czkawki podskoczył, aż ponad wóz...

[Gunses]

- Filozofujemy - rzekł pojednawczo Gunses - Jest noc, a ja Cię męczę rozmową. Powinieneś odsapnąć. Zostawiam więc Cię. Jeszcze nie raz porozmawiamy - rzekł Gunses po czym zjechał koniem na pobocze traktu. Poczekał aż większa część kolumny minie go i dopiero wówczas wrócił klaczą na trakt, zajmując miejsce na tyłach orszaku.

[Vitnir]

Aerandir zauważył swego wampirzego ojca na czele konwoju, lecz nie chciał mu przerywać w rozmowie, którą toczył, jednak nie wypadało mu nie przywitać kogoś kto dał mu dar wampirzej potęgi. Gdy rozmowa dobiegła końca, wampir wyrównał swego wierzchowca na równi z Władcą Wampirów: Witam- powiedział do Gunsesa zerkając na jego rękę, nietypowy wygląd dłoni zaciekawił Go. Dobrze, że nie jestem tutaj sam wampirem, bo już miałem taką obawę że tak będzie - dodał.

[Gunses]

- Witaj Aerandirze - rzekł Gunses. Widząc zaciekawiony wzrok na swej dłoni nie skomentował ani nie wyjaśniał. Każdy z Nieśmiertelnych został poinformowany w Siedzibie Wampirów o tym co się stało. Nie było czego wyjaśniać, lecz Gunses wiedział, że jeśli Aerandir ma jakieś pytania to na pewno je zada
- Aż szkoda, że jest nas tak mało - rzekł do swego Syna - Liczyłem, że więcej Synów mojego Sabatu spotkam w tym orszaku, jednakże ilość przeszła na jakość. Miło mi Cię widzieć. Co u Ciebie, Synu?

[Hagnar Wildschwein]

-Mistrz... tfu, mag... tfu, dług... tfu! Gordianie!- zakrzyknął życzliwie krasnolud, który od dłuższej chwili napawał się widokiem świateł majaczących na przesłoniętym cieniem horyzoncie.
-Podjechać bądź łaskaw i rzeknij mi proszę coś ty naszalał i gdzieś bywał przez lat tyle?!- wylewnie, bo i szczerze dodał po chwili wznosząc ręce na widok kompana sprzed lat.
-Ja wszak mówić nie mam co, bom się tyle zmienił co widać... Kilka szram, blizn i skurwysynów na sumieniu...-

[Vitnir]

- Mam nadzieje, że uda mi się udowodnić swoją wartość w tej wyprawie - odpowiedział ochoczo, po czym dodał cichszym tonem, ponieważ te słowa mogły pogorszyć wizerunek wampirów: - Ostatnio warto wspomnieć tylko o jednej sprawie... to że zabiłem wampira, który okazał się mordercą jakiego szukała Lady Setmre. Ciekawi mnie tylko jak doszło do niego przemiany, żałuje że ten szaleniec nie odnalazł nas, prawdopodobnie udałoby się nam ujarzmić jego szaleństwo.

[Gunses]

- Sprawa ta jest dużo bardziej zawiła...- rzekł Gunses, po czym wstrzymał kompana. Pozwolił aby tym karawany ich wyprzedził. Kiedy zostali sami wznowili jazdę
- To nie jest pierwszy taki przypadek i nie ostatni. Setmre zbadała ruiny, w których znaleźliście tą bestię. Tak, bestię. Nie jest to Wampir przemieniony ku chwale naszej Rasy przez szanowanego Wampira. Setmre twierdzi, że był to produkt manipulacji genetycznych i eksperymentów. Co więcej, Lady przypuszcza, że takich okazów jest więcej. Według nas uciekli z jakiegoś laboratorium. Tak czy owak, nie są to Nasi bracia. To Bękarty i monstra, które mogą zagrozić ludzkości... Ostatnio znowu zabito człowieka z Atusel. Tym razem ciało rozszarpano. Setmre przeprowadziła dochodzenie i sekcje. Były trzy istoty przy ciele. Przyszły i odeszły z lasu. Przypuszczamy, że to kolejni Nowoprzemienieni.