Raz kozie mgle

[Canis]

//Tak to jest jak się wrzuca do walki potwory, o których nie ma się zielonego pojęcia i, z którymi nie potrafi się walczyć. Dlatego tym razem nie odpuszczę.

//Tak to jest... Ale niestety tak wyuczono przyszłych miszczuff paktu...

Salazar znał te stwory, gdyż już raz miał przyjemność spotkania, chociażby na własnej próbie cienia. nie widząc ciał, zwłok, szkieletów tych ciał, które mogły by symbolizować byt właśnie tych zjaw, zaczął wycofywać się wykonując uniki przed nadchodzącymi ciosami. Gdy był dostatecznie oddalony by bezpiecznie obrócić się zaczął delikatnie truchtać do wyjścia z chramu i czekał na pozostałych. Trzeba było te wrota zamknąć i poszukać innych, być może posiadających inne zagrożenia za sobą...

[Nawaar]

Elf podszedł do dziadka i powiedział. - Ten dracon, to On zawsze taki szalony?, a raczej chory.

[Elrond Ñoldor]

- Zawsze i jakoś nie mogę się przyzwyczaić. A poza tym dupa z Ciebie a nie elf, skoro mnie dziadkiem nazywasz. Skąd ty w ogóle jesteś? - powiedział do Nathaniela.

[Funeris Venatio]

Ależ Poeta pluł sobie w brodę, że nie przewidział takiego rozwoju wypadków. ÂŻadnej, kurwa ich mać, broni z żelaza. Kto w ogóle wpadł na genialny pomysł, że zjawy są podatne na żelazo? Który bóg miał na tyle w swojej nieśmiertelnej bani nasrane, by coś takiego wymyślić? No który? Już nawet można pominąć fakt, że stal, którą dzierżyło większość członków kompanii, to w zdecydowanej większości żelazo, doprawione tylko w kilku procentach węglem i innymi składnikami. Czemu to ma nie zadziałać? Chociażby w tych 90%? No normalnie Funeris tego nie ogarniał swoim umysłem.
Wycofał się szybko za towarzyszami, którzy opuszczali chram. Aragorn został z przodu, na pierwszej linii ognia, chcąc widocznie rzucić jakieś w-chuj-zajebiste zaklęcie, która miało rozwiązać całą sprawę.

//Pierdol się, Nathanielu. Gdzie jest napisane, że rycerze Zartata idą zawsze w pierwszej linii? Gubisz się w swojej zemście i robisz się nieco komiczny.

[Hagmar]

//Powiedzmy że się wycofaliście

- Iaesh qiash xugro agrosh! Kończąc zaklęcie klasnął nad głową, dokładnie wtedy gdy zjawy rzuciły się na niego. Fala mrocznej energii zdezintegrowała je na jakiś oraz rozerwała wszystkie szkielety. Aragorn rozejrzał się po pomieszczeniu, było czysto. Wyszedł do reszty drużyny.
- Chodźcie, przejdziemy dalej nim się zregenerują. Ma ktoś sól? Albo krede? Sam jesteś chory elfi szczeniaku. W mordę chcesz? Może to by cię trochę uspokoiło.

//Deva zabije, przypomnijcie mi

[Elrond Ñoldor]

- Aragornie zachowaj spokój. Ze mną rozmawiał a nie z tobą. ÂŁap - rzucił draconowi cały kilogram soli rytualnej. - Dawno się z tym nie bawiłem, masz świeższe doświadczenie.

[Nawaar]

Elf znów zignorował wszystkich, oprócz Edzia. - Nazywam Cię dziadkiem, tylko dlatego że starzejesz się ode mnie szybciej. Pochodzę z lasu jak każdy elf, czy to nie oczywiste. Następnie ruszył do sali ze zjawami i inni ścierwami dalej każdego ignorując. Jednocześnie zauważył swoją strzałę z żelazna, którą włożył z powrotem do kołczanu.

// Jako słudzy Boga świtała powinniście mieć potrzebne wyposażenie i walczyć.

[Elrond Ñoldor]

- Elfy z którymi żyłem przez kilka stuleci, nawet te najmłodsze podrostki zachowywały się trochę inaczej niż ty. U nas nie ma czegoś takiego jak dziadkowie. Czas jest czymś na co nie zwracamy takiej uwagi. Ty to robisz. To dziwne i niepodobne naszej rasie. Nie patrz na moje ciało, spójrz na moją duszę... - powiedział za odchodzącym długouchem.
- Mam jednak wrażenie że... Zresztą. Nieważne.

[Funeris Venatio]

... że jest tępą dzidą? dokończył za niego Funeris, wypowiadając słowa w myślach.

[Nawaar]

Elf się odwrócił gdy usłyszał wieść, że żył z elfami dość długo. - To znaczy, że też jesteś elfem?, czy raczej mieszańcem. Widzisz ja zawsze byłem i będę inny musisz się z tym pogodzić, ale coś miałeś do powiedzenia więc mów.

[Hagmar]

- Dobra, chodźmy. Tylko uważać na moje ślaczki. Drużyna weszła z powrotem do chramu. Aragorn poczekał aż wszyscy wejdą w głąb i wysypał trochę soli u wejścia do pomieszczenia w którym spotkali zjawy. Szli długo, może ze 2 godziny aż dotarli do ogromnej groty oświetlonej bioluminescencyjnymi stworzonkami porastającymi strop. To był plac małego "miasteczka" można by rzec.
- Wow.

[Devristus Morii]

Elrond jest moim siostrzeńcem wtrącił się Elf Pozbyć się zjaw mozemy na dwa sposoby: paląc ich kości lub rozwiązując ich "sprawę". Jest ich dużo, więc myślę, że powinien być tu jakiś cmentarz lub mało oznakowany grupowy grób

[Thor ibn Odyn Grom]

-Jej, jakie wspaniałe miasteczko-Odezwał się z rozdziabioną gębą Thor

[Nawaar]

Nagle pojawił elfi mag, który wszystko wyjaśnił rzekł. - Przepraszam. Stwierdziłem, że jesteś zwykłym człowiekiem jakich wielu, ale wciąż dowiaduję się nowych rzeczy. Nigdy bym nie przypuszczał, że można taką sztuczkę zrobić. Nathan nawet nie zauważył, kiedy weszli do pomieszczenia, które wydawało się jakieś magiczne. Elf napawał się widokiem nie mogąc słowa wykrzesać.




// Rozumiem, że Edziu padł i został wskrzeszony w ludzkie ciało, bo chciał mieć dodatkowy talent. Sprytne.

[Hagmar]

//Nie moge znaleźć fajnego pikczera dwemerskich ruin 


- I to tylko mały fragment tego co jest pod wyspą. ÂŻycia by nie starczyło by to wszystko zbadać.

[Thor ibn Odyn Grom]

-No wiesz Aragornie, ty jesteś draconem, czasu by ci chyba nie zabrakło.

[Dragosani]

- Starczyłoby - odparł Drago z krzywym uśmieszkiem na ustach. - Oczywiście w międzyczasie coś mogłoby takiego odkrywce po prostu zeżreć - dodał po chwili.
- To gdzie teraz, panie przewodniku? - zwrócił się do Aragorna/Devristusa. Tak podwójnie, do obu na raz. Bo cholera wie kto w końcu przewodził.

[Hagmar]

- Szukamy wielkiego napisu "Cmentarz" czy czegoś podobnego po dracońsku. Krypty czy innego gówna.

[Nawaar]

Wampir wyjął z ust słowa " Odkrywcę zeżreć". Dlatego elf milczał i napawał dalej się widokiem. Jednocześnie ciekaw, czy dalej też będzie tak pięknie jak teraz, choć liczył na to, że będzie mniej niebezpiecznie z tymi zjawami męczyli się dość długo, ale jak to się mówi im dalej tym będzie trudniej, albo ciężko. A teraz musieli znaleźć cmentarz napisany w nieznany mu języku genialnie wręcz, ale oto pretensje miał do siebie, bo mógł się lepiej przygotować do tego zadania.

[Canis]

Jaszczurek znał dracoński to też z zafascynowaniem przeglądał kolejne napisy w poszukiwaniu danych kompilacji znaków dracońskich składających się na to słowo.