Raz kozie mgle

[Elrond Ñoldor]

Skumulował ponownie energię i powiedział inkantację czaru:
- Izipash ipush! - nad jego wyciągniętą dłonią pojawił się błysk, lekki huk i iskry. Wyładowania elektryczne szybko urosły do rozmiarów arbuza. Cisnął piorunem kulistym w Wampira biegnącego w jego stronę. Gdy ten był dostatecznie blisko mag cisnął w nim czarem uderzając w pierś. Niechronione ciało zajęło się momentalnie ogniem. Wampir padł metr od niego. Kosturem rozgniótł mu czaszkę.

5x Wampir banita

[Nawaar]

Uderzenie wiatru dziadka spowodowało małe zamieszanie wśród przeciwników. Pięciu z wampirów leży połamanych, a reszta nie wiadomo na, co czekała. Elf nie pozostawał bierny, bo kiedy zabił jednego nie mógł sobie odmówić zabicia kolejnego i znów nałożył żelazną strzałę na cięciwę łuku i rozpoczął celowanie. Jeden z wampierzy próbował dostać się do Anette i wbić w nią swój miecz, na co Nathaniel zauroczony jej urodą nie mógł pozwolić. Minęło sześć sekund od celowania, nie więcej ani nie mniej, lecz dokładnie sześć, a następnie dziecię lasu wypuściło strzałę, która pomknęła, przez pomieszczenie trafiając jednego z zniewieściałych wampirów w skroń. Bestia padła na posadzę trzęsąc się jeszcze w agonii, bo po sekundzie umrzeć.

Pozostaje 27 żelaznych strzał.


4x http://marantwiki.tawerna-gothic.pl/index.php/Wampir_banita

[Melkior Tacticus]

Za Nathanielem strzelał Melkior, łuk i strzałę miał uż przygotowaną wcześniej. Nałożył ją na cięciwę, naciągnął i wycelował w pierś wampira. To go nie zabije definitywnie ale skutecznie zatrzyma. Elf wypuścił powietrze z płuc i strzelił. Srebrna strzała przecięła stęchłe powietrze i trafiła w serce wampira.

11x wampir (Jeden do rozwalenia głowy)

9 srebrnych strzał

//Gorn jak zabiłeś 7 wampirów? Zaraz to ogarne bo się gubicie

[Gorn Valfranden]

//No więc Elrond tym zaklęciem połamał pięciu. Ja zabiłem dwóch a że jak pisałem to było chyba dwunastu to wychodzi siedmiu że zostało.Chyba że coś przeoczyłem

[Hagmar]

//Przeoczyłeś to że oni się naprawią w ciągu kilku minut. Są świeżo po ssaniu

[Gorn Valfranden]

// To wybacz, poprawię teraz. Tylko ile?

[Funeris Venatio]

Funeris tym razem sam dopadł następnego krwiopijcę. Znalazł się szybko przy nim, gdy ten ruszał w stronę jednego z kompanów poety, który w tamtej chwili nie miał się czym bronić. Neltharion przeciął powietrze przed nosem wampira, który w niemożliwym do wykonania dla zwykłego człowieka uniku, wychylił się przed ciosem penetrującym czaszkę. Odskoczył następnie do tyłu i w bok, by za chwilę ruszyć na Poetę z podniesionym do góry mieczem i wampirzymi kłami wyszczerzonymi w ponurym, złowieszczym uśmiechu pełnym żądzy mordu. Funeris odskoczył w lewo, chroniąc głowę przed atakiem w czerep. Klina wąpierza nie zahaczyła o posadzkę, ten zdążył ją w mgnieniu oka podrzucić do góry i zaatakować na odlew. Rycerz z trudem zbił ten cios, wykręcając nadgarstek z mieczem. Sparował fintę, której sam przez momentem użył na wcześniejszym przeciwniku i niespodziewanie skoczył do przodu, napierając ciałem na wampira. Głowę trzymał na przysłowiowego byka, by nie dać się nigdzie ugryźć. Zaskoczyło to jego oponenta, który został wybity z pantałyku i stracił na moment inicjatywę w tej potyczce. Neltharion poszybował do przodu, wbijając się głęboko w ciało bestii. Ten jednak nic sobie z tego nie robił, przyciągnął do siebie ostrze razem z marszałkiem i chciał się wgryźć w niego jak w obiad. Funeris puścił czarny miecz i chwycił za srebrny sztylet, który miał u pasa. Szybkim i zgrabnym ruchem przeciął wampirowi gardło, raniąc go dotkliwie. Uwolnił się spod uścisku oponenta i wbił tu ostrze w głowę, uszkadzając mózg. Krwiopijca zdrętwiał nagle. Poeta schował sztylet, wyszarpnął Nelthariona i odrąbał łeb bestii.

Ileś tam x wampir, 1 mniej

[Hagmar]

10 x wampir

[Nawaar]

Nathaniel zauważył drugiego elfa stojącego za nim z łukiem. Jego strzała poleciała gładko, niczym moja jednak on był z tego całego bractwa, a oni tam walczą innym orężem, ale aktualnie dziecię Nalasa miało to gdzieś. Elf wyciągnął znów żelazną strzałę z kołczana i umieszczając i przymrużając prawe oko rozpoczął namierzanie kolejnego celu. Sześć sekund do tego wystarczyło i Nathaniel wypuścił strzałę, która pomknęła koło głowy jednego z rycerzy, który odrąbywał głowę wampirowi. Jedak celem nie był rycerz, lecz wampierz stojący kila metrów dalej i tak się stało, że dziecię nocy oberwało w czaszkę padając na miejscu i nie mogąc się już ruszać znaczyć to mogło, że umarł. Następnie elf wydobył koleją strzałę i czekał, aż zrobi się mniej tłoczno na placu boju.

Pozostaje 26 żelaznych strzał.


9 x wampir

[TheMo]

Natychmiast ruszył z wyciągniętym mieczem w stronę jednego z powalonego wampira. Nim tamten wstał, Themo rozpoczął nawałnicę ciosów mieczem. Wściekle rąbał w jego kark, niczym pijany drwal w drzewo, podczas zimy. Czasem poprawił jego ułożenie nogą, cały czas uważając na groźne kły. Ostrze zaczęło już uderzać o podłogę. Po skończonej nawałnicy, Themo kopnął głowę, która potoczyła się około metr od ciała. Dla pewności jeszcze wbił miecz w serce martwego wampira.

8 x wampir

[Dragosani]

Gdy weszli do nieco większej sali niemal natychmiast rozgorzała walka. Natrafili na kolejną grupę wampirów. Co ciekawe te pożywiły się właśnie na bandytach. Miło, gdy wrogowie nawzajem się zabijają. Grota do której trafili była spora, więc Drago mógł wykorzystać skoczne możliwości jakie dawała mu mutacja. Wybrał sobie jednego z wampirów, który chyba i jego upatrzył sobie. Pewnie chciał pokonać wrogiego wampira i się na nim pożywić, czy coś. Drago wyciągnął miecz i skoczył ku przeciwnikowi. Długim skokiem pokonał dzielącą ich odległość, jakieś dziesięć metrów. I rozpoczęła się wymiana ciosów. Wrogi wampir zaatakował szybkim cięciem, które Drago zablokował. Odtrącił miecz przeciwnika. Musiał się uchylić przed pchnięciem sztyletu, co tez uczynił. Wykorzystując moment, gdy wampir był jeszcze z pozycji pchnięcia, Drago trzasnął wampira w bok głowy głowica miecza. To zamroczyło przeciwnika i dało Bestii czas do kolejnego ataku. Czarne ostrze przeszyło powietrze w potężnym cięciu. Trafiło w ramię wampira, bez problemu je odcinając. Drago jednak nie przerywał ataku. Tym razem pchnął, celując w głowę. Klinga miecza wbiła się w czaszkę wampira i wyszła z drugiej strony. Mózg krwiopijcy został zmasakrowany. Drago szarnał mieczem w górę, jeszcze bardziej rozrywając czaszkę i niszcząc mieszczący się w niej organ. Wrogi wampir padł martwy na ziemię.
7x wampir

[Izabell Ravlet]

Mauren sięgnął tym razem po miecz srebrny. Szara ruda też by się nadała, ale po co komplikować sobie zadanie? Część banitów już padła, toteż Darlenit mógł dość śmiało ruszyć na wroga. Uniósł klingę, wskazując nią w najbliższego z przeciwników. Ten syknął niczym dzikie zwierzę, pokazując kły. Zaraz po tym wyskoczył, próbując powalić maurena, lecz ten był świadom wampirzych możliwości. Szybki odskok w bok okazał się wystarczający. Drapieżnik wsparł się na rękach, próbując wstać po nie najlepszym lądowaniu, ale Darlenit zadziałał błyskawicznie. Po piruecie, z impetem ciął poziomo po odsłoniętej szyi przeklętego. Przeciwnik padł, a były mag, poprawiając jeszcze ranę, upewnił się, że już nie wstanie.

// 6x wampir banita

[Funeris Venatio]

Jebane, kurewskie wampiry... Spieprzać, dziady.
Poecie przez myśl przeszło kilka słów, których nigdy by w żadnym poemacie nie umieścił, gdyby takowe pisywał. Nie pisywał jednak, więc nie musiał się martwić.
Coś go kopnęło w bok, przeleciał kawałek i wylądował na posadzce. Uderzenie w tarczę odebrało mu na krótką chwilę dech i przymroczyło. Gdy po ułamku sekundy wiedział, co się wokół niego dzieje, widział zmierzający w kierunku jego oczu sztylet. Szybko wychylił głowę i ostrze trafiło w kamień, krzesząc iskry. Następny cios, jeszcze jeden. Fuenris turlał się po posadzce, wybijając się wreszcie na nogi. Od razu dostał następny cios, który z najwyższym trudem zbił na bok. Finta, którą został uraczony, była pierwszej klasy. Tylko jakości napierśnika zawdzięczał to, że miecz nie przebił go na wylot. Klinga wampira ześlizgnęła się na kirysie i poszybowała w bok. Krwiopijca szybko cofnął rękę i... stracił ją. Rycerz wywinął rękę z mieczem spoza zasięgu ciosu i łupnął czarnym brzeszczotem w ramię wampira. Osłona jego przedramienia poddała się cicho i opadła pod nogi. Oponent wycofał się, lecz stracił drugą rękę. Nie miał wielkich szans na wygraną i właśnie to sobie uświadomił. Ta chwila uświadamiania sobie porażki kosztowała go głowę, która potoczyła się kawałek dalej. Ciało stało jeszcze przez chwilę w pozycji pionowej, nie ruszając się ani o centymetr w żadną stronę.

5x wampir

[Canis]

Jaszczur sięgnął po swój sztylet i doskoczył do wrogów z szaleńczą wizją ataku. Wizję przerwał pędzący wprost na niego wampir ze sztyletem w łapie. Jaszczur widział iż przeciwnie jest mniej obeznany z ta bronią więc jaszczur podjął się tematu walki. Wąpierz ciął bez opamiętania sztyletem po skosie, jaszczur wykonywał uniki odchylając swe ciało do tyłu i wykonując kolejne kroki w tył. Jaszczur zaczął zauważać sekwencje ciosów wykonywanych przez wampira, które cyklicznie powtarzały się. jaszczur wyciągnął sztylet i ramię blokując lecące z ostrzem przedramię na swoim ramieniu jednocześnie wyprowadzając drugą ręką prosty cios po skosie w gardło przeciwnika. Wyciągnął ostrze, a przeciwnik tryskając krwią padł an kolana tracąc krew. jaszczur chwycił go za włosy i podciągnął głowę do góry, po czym sztyletem podciął całe gardło zalewając posadzkę wąpierzą krwią.

4x wampir

[Elrond Ñoldor]

Elrond ruszył do ataku. Niczym pewien wojownik, który przez swoją głupotę stracił głowę, machał kosturem wokół swojego ciała zbliżając się niebezpiecznie szybko do jednego z wampirów. Ten zaatakował próbując wbić miecz i sztylet w maga, jednak piruet i wystawiona bron czarodzieja skutecznie udaremniła atak. Bronie uderzyły w siebie wprowadzając lekki chaos.
Elrond nagle się zatrzymał rzucił swoim ciałem wystawiając ostry koniec kostura w kierunku twarzy Wampira. Ten był jednak czujny, krzyżując bronie wyprowadził atak człowieka w powietrze. Dosłownie nad głową krwiopijcy. Szybko ukląkł na kolano lekko pochylajac sie do przodu i już by dźgnął Elronda w brzuch, gdyby ten nie wykorzystał długości swojej broni, nie zakręcił jej nadgarstkiem i nie przywalił w twarz grubszym końcem.
Wampir poleciał na plecy. Elrond był już przy nim. Tym razem nieśmiertelny nie potrafił się ochronić i kostur wbił mu się w samo serce. Były Arcymag wyciągnął broń z ciała przeciwnika i wbił znowu w niego swoją broń. Tym razem przebił gardło. Trzecim uderzeniem zmasakrował mu mozg przez oczodół.
-  Izipash ipush! - piorun kulisty zmaterializował się w chwilę nad jego dłonią. Cisnął trzeszczącą kulą iskier w tors prawie martwego nietoperka. Od razu zajął się ogniem.

3x Wampir banita

[Patty]

Zaatakowałam jednego wampira, uderzając kiścieniem z boku, w biodro. Próbował zastawić się mieczem, przez co łańcuch owinął się wokół klingi, a wtedy szarpnęłam i jednym, prostym ruchem rozbroiłam wąpierza. Ze sztyletem nie mógł zbyt wiele zrobić. Wtedy uderzyłam raz jeszcze, znowu w biodro. Kości chrupnęły słyszalnie pod uderzeniem srebrnej kuli, nieludź padł jak rażony gromem, a wtedy dobiłam go potężnym uderzeniem w łeb, rozłupując czaszkę. Uniosłam głowę i przemieściłam się za kolejnego wampira, z dobytym sztyletem w ręku. Krwiopijca nie zdążył nic zrobić, gdy złapałam go od tyłu i poderżnęłam gardło, posoka trysnęła na posadzkę. Wtedy znowu, tym samym ruchem, dobiłam potwora, miażdżąc mu czaszkę. Ostatniego wampira dopadłam tuż pod ścianą, zręcznie zbiłam jego miecz, prostym, zamaszystym uderzeniem zmiażdżyłam jego kolano i odłożyłam kiścień, jednocześnie generując energię magiczną - Heshar! - podmuch ognia doszczętnie spopielił jego tułów i głowę, co skutecznie powstrzymało go od prób ucieczki lub samoobrony.

0 wampirów

[Dragosani]

- Przypomnij mi, abym cię nie drażnił - skomentował Drago kończące potyczkę z wampirami starania Patty. Następnie oczyszcił miecz z krwi i schował go do pochwy. Teraz już nie po to, aby wygodniej mu się szło. Lecz na złość Funerisowi. A co!

[Canis]

Jaszczur schował sztylecika.
- Sporo tego mięsa się wałęsa po tych kanałach...

[Funeris Venatio]

Funeris spojrzał na Drago jakoś tak: -,-

[Patty]

- Z pewnością - uśmiechnęłam się do Dragosaniego.

//A z nich mogę krew upuścić?