Raz kozie mgle

[Isentor]

//Patrz trofea.

[TheMo]

Schował swój miecz, którego nawet nie chciało mu się oczyszczać z krwi. Powrócił do swojej ekipy.
-Tym razem nie ma rannych, możemy iść. Panie przewodnik, ile zostało do końca?

[Lucas Paladin]

- A dla mnie znowu nic nie zostało, cholera. Trzeba być odważniejszym. Tak w ogóle, wiele potrafisz, Pani kapitan. - Lucas uśmiechnął się porozumiewawczo do Patty.

//Kurwa, człowieka nie ma chwilę, a tu 6 stron zapisanych...

[Thor ibn Odyn Grom]

Nie śpiesz się tak-Powiedział Thor słysząc pytanie TheMo-przecież i tak jeszcze trzeba będzie powalczyć, co może się okazać tragiczne w skutkach-Tutaj pokazał swoją ranę po sztylecie

[TheMo]

Skinął głową na odpowiedź Thora.
-Właśnie dlatego chcę jak najszybciej wyjść z tych kanałów, zanim wpadnie coś gorszego.
Obejrzał dokładniej Maurena. Widział, że w walce, jak i w wyposażeniu byli w podobnym stanie, lecz obu nie brakowało chęci walki, co można było sądzić po brawurowej akcji Maurena, kiedy został zraniony.

[Thor ibn Odyn Grom]

Byłbym zapomniał, jestem Thor Grom, a ty jak się zwiesz?-Spytał z ciekawością mauren.

[TheMo]

- Jestem Themo. Miło poznać.
Wyciągnął do nowego znajomego dłoń, by uścisnąć jego.

[Thor ibn Odyn Grom]

Thor również wyciągnął rękę i uścisnął dłoń nowego przyjaciela mówiąc przy okazji:
-A tak pytając z czystej ciekawości, dlaczego zdecydowałeś się wyruszyć na te wyprawę?

[TheMo]

- No cóż. Powodów jest kilka i są one raczej pospolite. Dla zysku, nowych znajomości, a także zabiciu nudy.

[Thor ibn Odyn Grom]

-Hmm, ją tutaj jestem głównie z powodu chęci zdobycia wiedzy potrzebnej do Mrocznego Paktu. No, chodziaz kasa też się przydaje, chodzby na ekwipunek.

//Do szkoły idę, więc nie pogadam

[Nawaar]

Po cały zajściu jak i zabiciu paru wampirków Nathaniel odłożył łuk do sajdaka i czekał na dalsze instrukcje jednocześnie podszedł do dziadka Edzia. - Widzę dziadku, że masz potencjał i znasz nie jedną sztuczkę. Elf delikatnie klepnął człowieka w plecy.

[Funeris Venatio]

- O, właśnie, Lucas. Wydawałeś się taki nieobecny przez cały ten czas, że zaczynałem się o Ciebie martwić. Zwłaszcza, gdy tamten obdartus - tutaj wskazał mieczem, który trzymał poziomo na kolanach, siedząc sobie pod ścianą - biegł na Ciebie i jeszcze tam kogoś, z wiadomym zamiarem zjedzenia na obiad, tudzież kolację. Nie orientuję się już nawet jaką mamy porę dnia, nie pamiętam o której wyszliśmy.

//Widzisz jak to jest, Morean? Ja tak pierwszą walkę ominąłem, jak i pierwsze spotkanie wampirów.

[Hagmar]

- Stoimy przed wejściem do chramu, wchodzimy.

[Izabell Ravlet]

Darlenit nie czuł nic po zakończonej walce. Odetchnął tylko mocniej, ale to był wymóg ciała. Rozejrzał się, ze zdziwieniem zauważając, jak dobrze radziły sobie niektóre osoby. Zrzucił to na nieporadność przeciwnika.
Mauren niecierpliwie oczekiwał na koniec wycieczki.

[Nawaar]

Nathaniel czekając na odzew dziadka ruszył do wejścia tajemniczego chramu. Wzrokiem szukał również Anette, która strzeliła bełtem w jednego z wampirów.

[Lucas Paladin]

- W takim razie, chyba muszę Ci podziękować za uratowanie mi tyłka? - Lucas uśmiechnął się do Poety. - Chodź, czekają nas następne przygpdy.

[Funeris Venatio]

- Czego się nie robi dla przyjaciół. - Siedział jeszcze chwilę, nie ruszając się z miejsca. Walka z wampirami nie trwała długo, lecz była trochę wyczerpująca, zważywszy na zwinność przeciwników, którzy sprawiali wielkie problemy świeżo upieczonemu rycerzowi. Funeris nie był jakoś specjalnie dobrze wyszkolony technicznie, ale nadrabiał sporo zaangażowaniem i sprawnym umysłem, który potrafił zdziałać cuda nawet w najbardziej beznadziejnych sytuacjach, potencjalne śmiertelnie niebezpiecznych. Przed przekroczeniem dracońskiego portalu do Valfden, Poeta nie musiał co chwila przedzierać się przez zastępy różnych bestii, czy bandytów. Fakt, zaciągnął się raz jako najemnik u jakiegoś panicza, który chciał mieć własną armię, ale kilka miesięcy na głodowym żołdzie spędzone na jakimś zadupiu nie czyniły z nikogo świetnego wojownika. Człowiek dopiero oswajał się z nową rolą.
- Pomóż mi wstać, bracie - powiedział, wyciągając rękę w stronę Lucasa, który jeszcze stał przy nim.

[Lucas Paladin]

Lucas się nie wahał i wyciągnął rękę, aby pomóc bratu wstać. Chwycił mocno i pociągnął Poetę do siebie. Przyjrzał mu się dokładnie jeszcze raz. Wyglądał na kogoś, kto nie jedno w życiu przeszedł. Wyraz twarzy wyraźnie dawał Lucasowi do zrozumienia, że przed sobą człowieka doświadczonego, a jednak żółtodzioba w pewnym sensie. Funeris dopiero co oswajał się z rycerskim powołaniem, ale nie brakowało mu wiary, nadziei, zaangażowania. Czuł, że jest z tych, którzy twardo i uparcie dążą do realizacji postawionych sobie celów. I takich ludzi doceniał.

[Funeris Venatio]

Funeris potrząsnął głową, jakby odganiał jakąś natrętną muchę i strzepał brud z napierśnika. Przeciągnął się leniwie i podniósł Nelthariona, którego zostawił przy sobie na ziemi. Oparł go sobie o bark, wzdłuż ramienia, i ruszył do przodu, do wejścia.
- Chodźmy zatem. Nie ma co mitrężyć czasu. - Rozejrzał się jednak i wypatrzył wreszcie osobę, której szukał. Stała kilkanaście metrów dalej, zajmując się sobą. - Idź lepiej do Patty. Ja sobie poradzę - powiedział, poklepując Lucasa po ramieniu. Uśmiechnął się życzliwie i dołączył do towarzyszy przy wejściu do chramu.

[Melkior Tacticus]

- Niezły z ciebie szermierz bracie. Położyć wampira za pierwszym razem to nie byle co. Pochwalił Funerisa człapiąc obok.