Na rozprostowanie kości

[Dragosani]

- Wszyscy się na ciebie gapią - wampir mruknął do anielicy. - Może powinnaś pobłogosławić lud słowem Zartata? - zapytał szeptem. - Albo... - kontynuował z uśmiechem. - Możemy zacząć się obściskiwać na środku ulicy, aby wywołać zgorszenie. - Weszli na targ. Drago szybko dostrzegł szyld alchemika.
- O patrz tam! - wskazał. - To jak, chcesz zobaczyć świat w barwach nocy? Ja stawiam.

[Evening Antarii]

-Czasem to chciałabym być dla nich niewidzialna- westchnęła do siebie pod nosem. Chociaż z drugiej strony każdy obywatel Valfden powinien wiedzieć, jak wygląda przyszła królowa wyspy. -Pewnie, że chcę! Mam 31 lat i jeszcze nigdy nie piłam tej mikstury - odparła Eve, ignorując słowa o obściskiwaniu. Wzmiankę o wieku mogła w sumie zachować dla siebie. -Czyli ty w nocy widzisz tak jak będę widzieć ja po wypiciu "kociego wzroku"?- dopytywała. W między czasie obserwowała tych wszystkich ludzi, którzy rozkładali swoje towary na targowisku. Ona już nigdy nie mogłaby wieść tak zwyczajnego życia.

[Dragosani]

Drago uśmiechnął się krzywo.
- Trzydzieści jeden lat? - powtórzył. - No patrz, a nie wyglądasz. Dałbym ci dwadzieścia kilka. - Wszedł więc z anielica do sklepu. Wewnątrz rozejrzał się wokół. Jego nos zaatakował zapach ziół i różnorakich mikstur.
- Ciężko powiedzieć - odparł na pytanie Eve. - Nie wiem wszak jak będziesz widziała po wypiciu tej mikstury. Ja widzę normalnie. - Skrzywił się. - Dla mnie normalnie. - Podszedł do lady. - Jest tu kto? - zawołał w sklep.

[Melkior Tacticus]

- Wolałbym unikać kłopotów, Marduk zabronił nam ekscesów bo nas wyjebie. Ogólne to pała do nas tak wielką miłością że aż trudno uwierzyć. Może po prostu chodźmy poruchać?

[Marduk Draven]

Nos Dragosaniego, ale też Evening(lecz w mniejszym stopniu) rzeczywiście oblegał zapach przeróżnych roślin oraz ziół. Prócz pospolitego pieprzu, kolendry, czy goździków były to też ziela lecznicze, dziurawce, słoneczne aloesy, czy brzuchowce. Zza wychynął nagle mężczyzna. Był niski i brodaty, a przy tym zgarbiony. Wyglądał jak najbardziej kupiecki kupiec spośród wszystkich kupców.
- W czym mogę pomóc? – spytał chrapliwym głosem.

[Samir]

- Żyjecie prawdziwie pełnią życia, Bękarty - powiedział w stronę Melkiora i jego drużyny, nie mogąc się już powstrzymać - Zazdroszczę wam, poważnie.

[Nawaar]

Chodząc sobie po mieście od tak, zrzucało się ciemnoskóremu w oczy kilka rzeczy, które dla kogoś innego miałby znaczenie. Najbardziej przykuły jego uwagę dwie rzeczy strażnicy, wynoszący trupa czyli właściwie dzień jak co dzień, bo nawet w "świętym mieście" dochodzi do różnych zdarzeń oraz kawałek dalej najzwyklejszego kupca na świecie, który może potrzebował pomocy przy rozładunku towaru. Postanowił zagadać do człowieka, gdyż może załapie się na małą fuchę i kilka grzywien mu skapnie. - Dzień dobry może pomóc, przy rozładunku? Uśmiechnął się swoimi bielutkimi ząbkami, które mogły odbijać promienie słoneczne.

[Melkior Tacticus]

- Żartowałem, oni już limit wyczerpali. Wódy też nie ma już. Spojrzał ostro na Torsta i Emericka. - Wiesz Samir, to i tak lepsze od bycia rycerzem jego zajebistości Zartata. Mnie by dupa bolała od trzymania tam kija.

[Dragosani]

Dragosani spojrzał na kupca, gdy ten się ukazał. Człeczyna wyglądał skrajnie podejrzanie, więc wampir uznał, że będzie mu na ręce patrzył i pilnował, aby nie próbował go oszukać.
- Potrzebujemy mikstury - zaczął. - Koci wzrok. Jest na stanie? - zapytał.

[Samir]

- Pewnie że tak. Bogobojni i cnotliwi wyznawcy Zartata, a wódę łoją jak byle kto, o innych cechach charakteru nie wspominając. Aż szkoda mordę strzępić na tę brać, ale co pan zrobisz, płacą chociaż - odpowiedział Samir.

[Marduk Draven]

- Koci wzrok? Hmm... hmmm. mhhh...  – zaczął mruczeć i drapać się delikatnie po brodzie w zamyśleniu. Zaczął przeszukiwać pułki. W końcu też dobył z jednej z nich małą buteleczkę. Położył ją na ladzie.- To będzie... hmm... – popatrzył na wampira i anielicę.-  30 grzywien i uśmiech tej jakże pięknej panny. Służy pani Zartatowi? – dodał i spytał.


Starzec popatrzył na Nawaara, po czym uśmiechnął się serdecznie.
– A chętnie. Wie pan, wiek nie ten – odrzekł.– Niech pan weźmie o tą skrzynię, otworzy i wypakuje te bibeloty. Są tam głównie narzędzia, raczej nie ciężkie – wskazał skrzynię.

[Merith]

- W dodatku nierząd i rozpusta, a co Patty robiła publicznie palcami w ratuszu jak poszliście Melkior... no widok dwóch migdalących się anielic nie jest czymś czego się spodziewasz po członkach Bractwa. Marduk świetnie udawał zażenowanie. Ale ten, lesbomancja to moja ulubiona dziedzina magii.

[Dragosani]

Cena była niższa niż w Efehidon. Nie to, żeby Drago musiał martwić się o grzywny. Tak tylko zaobserwował fakt.
- Trzydzieści grzywien mi odpowiada. - zaczął. - Ale co do drugiej części tej transakcji, to decyzja do mnie nie należy.- Spojrzał na Evening.

[Kazmir MacBrewmann]

- Merith debilu, ona siedzi za tobą wiesz? Odezwał się znad kawałka mięsa które kończył.

[Evening Antarii]

Evening obdarowała kupca ładnym szerokim uśmiechem. Nie każdy bowiem mógł się pochwalić kompletnym uzębieniem, na dodatek białym. Poza tym przyszły poddany powinien znać dobroć Eve i jej przyjazne usposobienie.
-Owszem. Anielskich skrzydeł nie dziedziczy się po rodzicach. Chyba. Trzeba na nie zapracować swoją służbą- odparła mu. Nie chciała jednak spędzić całego dnia w sklepie.
-Bardzo jest pan miły, dziękujemy za miksturę- powiedziała. Miała jeszcze dodać coś o tym, by mężczyzna odwiedzał często kaplicę Zartata i dawał grzywny na sieroty, ale ugryzła się w język. To sprawa sumienia każdego z osobna. Eve powoli kierowała się do wyjścia.

[Patty]

- Ano siedzę - powiedziała anielica kończąc ładować pistolet, uśmiech miała dziwny - Jak masz mi coś do powiedzenia Merith to powiedz proszę mi to prosto w twarz. Odwróć się grzecznie i powiedz.

[Zaidaan]

- Ekhem.. To ten.. Chyba na nas czas, chłopaki.
Odchrząknął i dał taktyczny znak, że nie ma co się wtrącać w konflikt czarodzieja i nieśmiertelnej anielicy. Opuścił szybko karczmę w zorganizowanym pośpiechu nie oglądając się za siebie i nie zamierzając się w to mieszać, ani oberwać rykoszetem. Zaczekał przed karczmą na innych Bękartów, może ktoś do niego dołączy i nie będzie musiał samotnie chodzić po mieście.

[Dragosani]

Nadeszła więc pora aby sfinalizować transakcję. Dragosani wygrzebał z sakiewki trzydzieści grzywien.
- A oto i pieniądze. - Położył monety na ladzie. Wziął miksturę z lady. Przyjrzał się zawartości. Wyglądała w porządku. - Dziękuję zatem i do widzenia! - pożegnał sprzedawcę.


20575 g - 30 g = 20545 g

[Melkior Tacticus]

Melkior i reszta kompanii też opuściła karczm,mę w zorganizowanym odwrocie. Elf i tak wiedział że Merith po prostu zniknie.
- Ło kurwa, biedny Merith. Poszukajmy zakładu pogrzebowego, kupimy mu wieniec.

[Merith]

Odwrócił się. - Cholera! Rosół zostawiłem na kuchence! Krzyknął i teleportował się na zewnątrz.
- Nie mogliście uprzedzić?