Tereny Valfden > Zakończone wyprawy
Na rozprostowanie kości
Egbert:
Słysząc uwagę Kazmira na temat Melkiora, Egbert zerknął na tego drugiego kątem oka i uśmiechnął się. Tak wewnętrznie. Jego paskudna gęba rzadko kiedy pokazywała jakieś emocje. Faktycznie, elf wyglądał nieco zbyt pękacie jak na przedstawiciela swojej rasy. Gdy wszyscy zapełnili już żołądki i zaspokoili pragnienie, zaczęli zbierać się do wyjścia. Egbert również wstał i swoim zwyczajem poprawił pas z bronią. Tego dnia przytroczone do niego były dwa miecze. Miedzianą klingę mężczyzna nosił na codzień, zaś mithrilowe ostrze otrzymane od krasnoludzkiego kaprala zakładał tylko na specjalne okazje. Tymi były wydarzenia określane przez Egberta jako "jakieś większe rozróby". Właśnie na coś takiego najemnik liczył w tym przypadku.
Marduk Draven:
– Cóż więc, komu w drogę, temu czas. Melkior, szykuj wóz. Kompania, wymarsz!
Melkior Tacticus:
- Stoi pod domem. Powiedział ruszając za Mardukiem.
Egbert:
Wychodząc na ulicę Egbert z ulgą odetchnął chłodnym powietrzem. Mieszkanie marszałka było przestronne i raczej przyjemnie urządzone, ale nie ma to jak być na zewnątrz. Dla kogoś kto większość życia spędził w polu, za długie przebywanie w zamkniętym pomieszczeniu mogło skończyć się bólem głowy i omdleniem, co z resztą przydarzyło się Egbertowi w trakcie jednego z jego zadań dla Bękartów. Chcieli wtedy żeby załatwił jakieś papiery z ratusza i kazali mu gadać z urzędasami! Tfu! Mężczyzna splunął na bruk.
Teraz jeszcze tylko opuścić to śmierdzące miasto. Stolica czy nie, jeśli zabawić w takim za długo to każde miasto zaczyna mi w końcu cuchnąć.
Po podejściu pod wóz, wojownik powstrzymał się od załadowania tam swojego cielska. Pierwszeństwo powinien mieć jego właściciel, albo organizator wyprawy. Jakaś hierarchia zawsze powinna być.
Kazmir MacBrewmann:
- Ładuj dupe, a nie stoisz jak dziwka na drodze. Rzucił przyjaźnie Egbertowi, samemu ładując dupe na kozła swego furgonu. Melkiorowy stał styłu. A nawet z tyłu.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej