Tereny Valfden > Zakończone wyprawy
Strach przed mrokiem
Kermos z Baźin:
No. Gówno jak gówno. Mógł jeszcze sprawdzić jego temperaturę, czy to świeży trop, ale wolał zaufać napotkanemu kanalarzowi. Chociaż niby nie powinien ufać obcym. Zwłaszcza tym, którzy gubią cieniostwory pod miastem. Ale ta opcja, o dziwo, wydała mu się lepsza niż babranie się w łajnie. Dlatego też skręcił w lewo przyświecając sobie pochodnią, by nie zniszczyć przypadkiem kolejnego śladu. Jednak kątem oka cały czas zerkał na hodowcę. Tak dla ostrożności.
Longinus Podbipięta:
Kolejne gówno. Rzadkie.
- Hmm, Edek ma chyba sraczkę.- skomentował kompan idąc dalej, póki skręcił w prawo.
Kermos z Baźin:
Możliwe, że zjadł coś, czego nie powinien. Aż zaczął współczuć temu cieniostworowi. Tak stawiać kloca co zakręt w kanałach. Jego jelita musiały wyrabiać roczną normę w tej chwili. Albo po prostu oznaczał terytorium. Chociaż ta pierwsza wersja była bardziej dramatyczna, więc można się niej trzymać. Tak samo trzymał się swojego przewodnika, dalej brodząc po kostki w ściekach.
Longinus Podbipięta:
No i ślad gówna doprowadził was do ściany, w której widać było porządną dziurę, w której spokojnie byście się zmieścili. Smród wydawał się mocniejszy.
Kermos z Baźin:
ÂŚlepy zaułek. Byłby ślepy, gdyby ktoś lub coś nie wywaliło tam dziury w murze. A waliło z niej, jakby tam spływały nieczystości z całego Atusel, doprawiane łajnem tych dwóch potworów. Kermosa to uderzyło w nozdrza, które już prawie przyzwyczaiły się do specyficznego zapachu miejskich kanałów. Mimo wszystko trzeba było iść dalej. Podszedł nieco bliżej i przyświecił pochodnią do środka, starając się coś wypatrzeć. Był ciekaw, co go tam czeka. I czy tam jest bezpiecznie.
-Idź pierwszy. Edek może mnie uznać za zagrożenie i zaatakować. Ciebie zna.
Postanowił wysłużyć się napotkanym gównianym tropicielem. Gównianym, nie w sensie, że do kitu, tylko idącym po gównach. Jakkolwiek dziwnie by to nie zabrzmiało.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej