Na zachodzie bez zmian II - Wschodni Wiatr

[Kazmir MacBrewmann]

- Nooo... idziemy na północ. Aresztować tego oficera. Zapomniałaś? Odpowiedział Kami, wstał od stołu. Narzucił na plecy płaszcz i udał się w stronę wyjścia. - Czekam na zewnątrz.

[Silion aep Mor]

Gdy Kazmir wyszedł z budynku mężczyzna przytulił mocniej Kami, z uśmiechem na ustach dał jej buziaka w policzek.
- Odkąd Cię pierwszy raz zobaczyłem... Nie mogę przestać o Tobie myśleć Kami. Ciężko by mi było się tak po prostu po tej wyprawie z Tobą rozstać bez powiedzenia Ci tego. Zawładnęłaś moim sercem. - mówił czule, chciał przekazać to w ten sposób gdyż na wypowiedzenie bezpośrednio akurat tych dwóch słów nie mógł się zdobyć, gdyż wiązały się z nimi wspomnienia.

[Kamirazi]

-Wiesz doskonale że również jesteś dla mnie wszystkim, z każdym buziakiem było mi tak głupio, niezrecznie ... ale starałam się byś mimo wszystko poczuł to,  co mi gra w duszy  Mówiąc to mocno się zarumieniła.  Przymykając oczka jeszcze na chwilę , wtuliła się poczym powiedziała. - Choć,  już czeka i na sto procent jest zniecierpliwiony. Założyła okrycie wierzchnie i ciągnąc Siliona za sobą zaszła przed dom , obok brata.

[Kazmir MacBrewmann]

- No nareszcie. Przed nami jakieś sto kilometrów drogi, dobrze że nam pogoda nie straszna. Niestety pieszo musimy iść. Powiedział wstając z ławki, zagwizdał na psa i ruszyli na północ. Było południe, może troche po. Słonko kryło sie co i rusz za chmurami. Jak na jesień było nawet ciepło.

[Silion aep Mor]

Nie mając na co czekać wyszedł z budynku przy okazji zabierając ze sobą swoje juki, zarzucił je na ramie.
Gdy tylko wyruszyli, zaczął coś marudzić w duchu, wolałby pojechać konno ale niestety nie było jak bo żadnego konia nie miał w pobliżu.
Pozostało mu więc tylko dreptanie wraz z resztą.

[Domenik aep Zirgin]

- Czekające! Ida z wami! Krzyknął Domenik podbiegając do grupy. W ręku niósł dodatkowy płaszcz.
- Masz Kami, zawsze lepiej mieć. Potem mie łoddasz.

//Na czas questa

Nazwa odzienia: płaszcz z wełny
Rodzaj: płaszcz
Typ: ubranie
Wytrzymałość: 1
Opis: Uszyty z 0,06kg wełny. Chroni przed zimnem do temperatury -20 stopni.

[Kamirazi]

- Jej! Dziękuję, skąd go wziąłeś? Jesteś świetny i naprawdę nie wiem jak Ci się wypłacę. Powiedziała zarzucając nowy nabytek na ramiona, w głębi duszy czuła że bardzo polubi ten płaszcz i niekoniecznie od do niego wróci. Uśmiechnęła się lekko, postanawiając że zawsze może zwrócić ten gest Domenikowi w jakiejś innej formie, na przykład pomocy... ale w tej chwili zachowała te przemyślenia dla siebie.

[Domenik aep Zirgin]

- Mam zapasowy. Nie ma za co dziecino, nie ma za co. Odparł stary krasnolud, naprawdę stary. Choć tego po nim nie widać. Był starszy nawet od Yarpena.

[Kamirazi]

-Miło pana poznać. Widać że dużo pan przeżył i chyba jest równie sporo do opowiadania. Przed nami długa podróż,  dołączyłam niedawno.  Jak było kiedyś na tych ziemiach ? Zwróciła się do Domenika jednocześnie ruszając, nie chciała marnować drogi na milczenie.

[Domenik aep Zirgin]

- A no, możnaby rzec że znam świat jak własną kieszeń. I łatwiej by było powiedzieć gdzie nie byłem i kogo nie znam niż łodwrotnie. I to nie so przechwałki. Odpowiedział, przeszli już spory kawał. - Znam osobiście króla na ten przykuad. Poznałem go jak był jeszcze zwykłym wampirem z ulicy.

[Kazmir MacBrewmann]

Wieczorem grupa dotarła do miejsca pierwszego postoju. Kopalni Srebra.

[Kamirazi]

Zatrzymała się wmurowana. Kopalnia była znacznie bardziej pokaźna od tej rodzinnej , którą przejąć miał Kazimir.  W niektórych miejscach wejścia groty , jednego z wielu , pobłyskiwała zachęcając do odpoczynku w jej pobliżu.  Kamirazi podziwiała ją jeszcze chwilę poczym podeszła do brata. - Na ile się zatrzymujemy ? Pomóc przygotować coś przydatnego na postój ?

[Silion aep Mor]

Szedł, szedł i musiał przyznać że nogi to mu do tyłka uciekały, podróż piechtą była naprawde uciążliwa i męcząca. Ciągnący się czas jak i droga tylko go denerwowała, po paru godzinach zaczął narzekać pod nosem.
Na szczęście, wreszcie świecące kule wkroczyły na bezdenną czerń nieboskłonu, przyozdabiając go małymi migotliwymi punkcikami, nastąpiła noc.
W oddali malowało się coś co wyglądało na miejsce gdzie mogą zrobić postój. Mianowicie była to kopalnia.

[Kazmir MacBrewmann]

- Na noc. Podeszli bliżej bramy, zaraz jednak zatrzymali ich strażnicy.
- Stać, kto idzie!?
- Kazmir MacBrewmann, i moja kompania. Chcemy tu przekimać, to raz. Dwa, musze pogadać z Sazarowem. Nie męczą was tacy goście z kwiatem lotosu na herbie?
- Eee... męczą. W takim razie zapraszam panie. Otworzyć brame!
Otworzono wrota, czwórka krasnoludów weszła do obozu przed kopalnią. Jeden ze strażników zaprowadził nas do baraków, do jadalni gdzie podawano właśnie kolację.
- Odsapnijcie, ja ide odbyć rozmowę z Sazarowem.

[Kamirazi]

Widząc jedzonko , które tak lubiła , podeszła i starała się uśmiechnąć jak najszerzej może,  delikatnie sugerując co ma na myśli . Liczyła na to że uda się wytargować porcję zarówno dla siebie jak i współtowarzyszy.  Zetknęła jeszcze do tyłu czy Kazimir i Silion wraz z Domenikiem nie odeszli za daleko .

[Domenik aep Zirgin]

Domenik był tuż za Kami, gdy kobieta odebrała swoją porcje czegoś tam on sam podszedł po coś dla siebie. Oczywiście była to baranina... Zasiadł przy stole.

[Silion aep Mor]

Silion postanowił wziąć sprawę w swoje ręce, podszedł więc do kolejki.
- Witam, chcielibyśmy zjeść coś po ciężkiej podróży. Mam nadzieję że macie na tyle tego pachnącego jedzonka by i dla nas wystarczyło. - mówił spoglądając na wydającego jedzenie osobnika.
Gdy ten wydał mu porcję, on uśmiechnął się, podziękował i ruszył z jedzeniem do stolika.
Tam usiadł obok Kami po czym zaczął jeść z apetytem. Był naprawdę głodny.

[Kazmir MacBrewmann]

Rozmowa Kazmira z Sazarowem trwała ponad godzinę, upłynęła w dziwnej atmosferze napięcia a elf wydawał się coś kręcić. Ba! Sugerował nawet korzystny układ... a przynajmniej tak to odebrał kapral. Czyżby i zarządca brał w łapę? Krasnolud zauważył jeszcze coś dziwnego, gdy wchodził do gabinetu elf szybko chował  jakieś papiery, mignęła mu tam pieczęć lotosu. Chyba. Tak czy inaczej, dosiadł się w końcu do stolika Kami i Siliona.
- Nie mam dowodu ale... zarządca kopalni coś kombinuje. Szepnął po krasnoludzku tak by tylko jego kamraci go zrozumieli.

[Silion aep Mor]

- To co? Idziemy go przycisnąć? - szepnął po czym pociągnął solidnego łyka piwa z kufla. Miał ochotę obić komuś mordę a potem się zdrzemnąć.
Chociaż musiał przyznać że chęć snu wygrywała z instynktem... Chciał się położyć w łóżku, przytulić do Kami czując dotyk jej ciała i zasnąć. ÂŚnić nierealne sny...
Co miało zostać zjedzone, zjedzone zostało, mężczyzna rozglądał się wokół, lustrując znajdujące się przy innych stolikach osoby.

[Kamirazi]

- Widziałam tam za winem siennik,  dosyć ustronne miejsce. Jeśli też już zjadłes,  przejdźmy się tam... Też jestem zmęczona Powiedziała do Siliona - Jesteś przewygodną poduchą Dodała znacznie ciszej wprost do jego ucha. Wstała od stołu , ukłonem dziękując towarzyszom. Mięso dziś podane było dla niej doprawdy znamienite.  Upewniając się ze i brat nie zostanie bez łóżka, jeszcze raz znacząco popatrzyła na Siliona.