Na zachodzie bez zmian II - Wschodni Wiatr

[Kamirazi]

-Dzień dobry Sil. Szepnęła ,w duchu mając nadzieję że nie ma nic przeciwko temu zdrobnieniu, bardzo je lubiała.  Poczuwszy, że kiszki jej marsza grają zaproponowała przyjacielowi - Choć może zobaczymy kto się tam tak tarabani.  Może uda nam się załapać na jakieś śniadanko . Entuzjazm ją rozpierał , nie sposób było siedzieć spokojnym, skoro miała iść dziś ku kolejnej przygodzie.

[Silion aep Mor]

By myśleć o byciu szwagrem, było jeszcze o wiele za wcześnie tak więc ewentualne plotki czy coś które mogły się narodzić w głowach pewnych osób nie były uzasadnione.
Ziewnął zatykając usta dłonią po czym przeciągnął się leniwie. Pogłaskał ją po głowie i dał buziaka w policzek.
Usiadł na łóżku które jak poprzedniego wieczoru myślał, było wygodne. Spojrzał jeszcze raz w jej stronę.
- Tak, chodźmy coś zjeść. - rzekł rozleniwiony po dobrym śnie - Zastanawiam się co nas dzisiaj czeka.

[Kamirazi]

Wstała z łóżeczka i zaczęła iść powoli w stronę drzwi , czekając aż Silion zdaży się zebrać . Do pomieszczenia, w którym urzędował garnkami brat weszli juz wspólnie .
-Cześć Kaziu , co tam masz ?

[Kazmir MacBrewmann]

- Jajecznicę na baraniej kiełbasie. Cześć. Powitał siostrę i szwagra Siliona, nakładając im po po porcji. - Smacznego.

[Kamirazi]

Uważała, że brat zdecydowanie za bardzo zapędza się w myślach w stosunku do towarzyszącego jej mężczyzny. Jedząc już skarciła go wymownym spojrzeniem. Przegryzła kiełbasiane danie pajdą chleba, obserwując co też tym razem wymyśli los. Niedługo wyruszają, po tak mile spędzonej nocy to będzie naprawdę kreatywny dzień  -Tylko jeszcze umyć gdzieś po drodze by się zdało Pomyślała

[Silion aep Mor]

Męźczyzna wraz z Kami wszedł do kuchni, poczuł tak lubiany przez niego zapach jajecznicy za którą gotów zabijać. Uśmiechnął się na widok jedzonka, odebrał swoją porcję i zasiadł za stołem by zjeść póki jeszcze ciepła.
Zajadał się z ochotą wytworem Kazmira, jego dziwne przeczywające spojrzenie zignorował.
Póki co przecież nie zrobił nic niestosownego.
Jedzenie mu smakowało tak więc dość szyko znikało z talerza.
- Kazmir, tak więc co planujesz? Gdzie mamy wyruszyć? - był ciekaw misji gdyż gdyby w niej nie były potrzebne jego 'ukryte' zdolności, nie brano by go ze sobą.
Nabrał sobie wody z wiaderka stojącego w rogu stołu w kubek i popił jedzenie.

Zastanawiał się jak się jego życie teraz będzie toczyło, jak będzie wyglądać i tak dalej... Od zniknięcia Armin już długo był samotny...

[Kazmir MacBrewmann]

- Poczekamy do południa, może pojawi się wysłannik z Nardei. Po negocjacjach pojedziemy do Zamku Omas.

[Kamirazi]

Przyglądała się im jak łapczywie pochłaniają jajecznicę, z dworu słychać było już szumy, gwar pozostałych współtowarzyszy. Gdy usłyszała że jedyne co pozostało to czekać, wstała, przeciągnęła się lekko i uśmiechając się do obu wyszła za próg. Zależało jej na szybkim pojawieniu się wysłannika i by dzień się zaczął na dobre.

[Kazmir MacBrewmann]

Ten czas w końcu nadszedł, od zachodu nadjechał samotny jeździec dzierżący chorągiew Torreno. Srebrny kwiat lotosu na czarnym tle. Wpuszczono go do wioski i wskazano gdzie przebywa Kazmir. Człowiek ów zatrzymał sie przed Kamirazi.
- Ja do dowódcy.

[Kamirazi]

-Jestem jego siostrą.  Już prowadzę   pokazała mu drogę do pomieszczenia , w którym był brat.

[Silion aep Mor]

Mężczyzna akurat wychodził z budynku, dojrzał jadącego w jego i Kami stronę jeźdźca. Zaintrygowało go to, zwłaszcza jak zauważył owy kwiat lotosu. Z ciekawością przyglądał się temu sztandarowi.
Gdy mężczyzna jadący konno zatrzymał się przed chatą sołtysa nie rzekł nic, nie chciał wchodzić przypadkiem w zdanie stojącej obok kobiecie.
Stał z kamienną twarzą, był ciekaw jakie wieści niesie posłaniec.

[Kazmir MacBrewmann]

Wszedł do środka, zatrzymał się przed Kazmirem. Kami i Silion też.
- Gustav von Deren, jestem tu...
- By podpisać akt kapitulacji. Bezwarunkowej. Daje wam szansę na uniknięcie masakry, na morzu czeka fregata. Gotowa ostrzelać Nardeę podczas gdy my zaatakujemy od frontu, mamy maga zdolnego do zrzucenia wam na łby meteorytów, deszczu ognia... Wiem że Torreno nie wie o tym że na lewo okradacie Valfden, że bawicie sie w handlarzy niewolników. Wydacie mi osoby tym kierujące, reszcie pozwole odejść. Uczciwe, prawda siostro?

[Kamirazi]

-Jest dokładnie tak jak mówisz Kaziu   Powiedziała twardo z rękami założonymi na piersi , ciekawa co odpowie przybysz.

[Silion aep Mor]

- Ja jeszcze powiem tak... Jeżeli nie pójdziecie na nasze warunki... No cóż... My, a przynajmniej ja będę ścigał was jak wygłodniały wilk... Do ostatniego wybijemy was... - dodał swoje dwa grosze.

[Kazmir MacBrewmann]

- Daje wam tydzień.
- Tydzień? Tyle to się płynie na Doral, Torreno nie...
- Oczywiście że nie zdąży. Bo nic mu nie wyślecie, odejdziecie tak po prostu.
- Ale... wykopaliska...
- Nimi zajmę sie ja. Któryś raz już przerwał von Derenowi.
- Panie MacBrewmann, mój poprzednik nie żyje a to on odpowiada za wszelkie... nieodpowiednie działania. Zgodzę się na opuszczenie Valfden, ale tylko z Dazelmoino.
- Nie pozwolę na otwarcie grobowca starożytnego wampira. To raz. Dwa, zamieniliście całą wioskę w zombie. To jest... zbrodnia wojenna. Dlatego też mam takie a nie inne żądania. Nie chcę wojny z waszym... Księstwem. Tych nam starczy.

[Kamirazi]

Słysząc o wampirze ciarki jej przeszły po plecach. Nie chciała po hordzie zombie mieć z nim nic wspólnego.
-Wojna jest złem, mówi się iż powstaje z konieczności a przez waszą głupotę toczą się one co chwila, a przynajmniej bitwy!
-Mogliby trochę pomyśleć To już dodała jedynie w myślach, wycofując się i połowicznie chowając za postać Silona, tam czuła się zdecydowanie bezpieczniej

[Kazmir MacBrewmann]

- To mamy pat. Bo ci z wykopalisk nie ustąpią.
- Masz szansę więc uratować chociaż resztę ludzi. Kazmir skończył pisać list, zawierał on żądania. - W ciągu tygodnia chcę tu widzieć dowódców których aresztuję. Reszta ma odpłynąć. Inaczej... uderzymy na Nardeę.
- Masakrując cywili? Spytał. Zadając ćwieka Kazmirowi. Ale przynajmniej wiedzą że tacy są.

[Silion aep Mor]

- Tak... Cel uświęca środki. - odrzekł głosem lodowatym niczym bezdenne czeluście otchłani.
- A teraz radzę robić co MacBrewmann mówi bo... no po prostu skończy się to źle z tym że nie dla nas.
Chowającą się za nim Kami zlustrował jednym okiem po czym otoczył ją ramieniem dając znak by się nie bała. Taki gest zawsze pozwalał zapomnieć choć troszkę o troskach.

[Kazmir MacBrewmann]

- Taa, wierz mi że jestem do tego zdolny. Ale tylko w ostateczności. Kazmir nie był taki jak (nie)sławny Tacticus, ten to by zmasakrował wszystko i wszystkich.
- Cóż... dobrze. Zgadzam się. Ale musicie wiedzieć jedno, nekromanta kierujący wykopaliskami i odpowiedzialny za los wsi Kozy się nie podda. Ten człowiek to oddany uczeń Torreno.
- Poradzimy sobie. Tak więc... tydzień. I mimo wszystko dziękuję. Ocaliłeś sporo ludzi.
- Nie jestem potworem, nie wszyscy na Doral to bandyci. Proszę o tym pamiętać. Zegnam więc. Skłonił się, zabrał dokument i odjechał.

[Kamirazi]

Gdy spoglądała jak gość odjeżdża zrobiło jej się potwornie żal tych wszystkich, którzy mogli zginąć, tych którzy zginąć już zdążyli jeszcze bardziej.
- Co teraz robimy Kaziu ?
Zapytała brata łamiącym się głosem, wtulając się czułe w Siliona. Niby tylko obejmywał ją,  ale był w jej oczach jak bohater.