Tereny Valfden > Zakończone wyprawy
Nie wszystko złoto, co się świeci
Toruviel:
- Mogę wpierw wykonać jedną robotę i wtedy podjąć decyzję, co do drugiej?- spytała. Nie była jeszcze pewna. Prawdę mówiąc, nikogo nie zabiła jeszcze, oprócz wilków. Tak to tylko raniła. Ale skoro jest Krukiem, to prędzej czy później będzie musiała.- Ten kielich, jak go poznam?
Rikka Malkain:
-Jasne, to twój wybór. Co do kielicha...
Twój rozmówca sięgnął lewą ręką do torby, którą miał przewieszoną przez ramię. Nie umknęło twojej uwadze, że prawa dłoń była przez cały czas skryta pod jego płaszczem. Po krótkiej chwili mężczyzna odnalazł zwinięty w rulon kawałek pergaminu. Podał go tobie.
-Tutaj masz...
Jego dalsze słowa zagłuszył dziki ryk setek zgromadzonych widzów. Agandaur właśnie uciął łeb jednemu z ożywieńców. Toruviel zerknęła na arenę kątem i zobaczyła, że została mu jeszcze piątka przeciwników.
-Tutaj masz rysunek. Tylko nie rozwijaj go teraz przy wszystkich.
Toruviel:
- No dobra. A gdzie Cię znajdę po robocie?- spytała i odebrała rysunek. Popatrzyła na niebo, by dowiedzieć się jaka jest pora dnia, a potem na arenę, by pooglądać walkę.
Rikka Malkain:
-Hmm... Jutro o tej samej porze postaram się kręcić gdzieś przed areną.
Było późne popołudnie, pewnie coś koło siedemnastej. Zważywszy jednak na obecną porę roku, do zmierzchu ciągle pozostawało dobre kilka godzin. Na dole tymczasem działy się prawdziwe cuda. Wojownik, mimo ciężaru pancerza, uskakiwał zwinnie przed atakami żywych trupów, odpychał je od siebie tarczą i dźgał mieczem. Gdyby chciał mógłby pewnie zabić już dużo więcej niż jednego potwora, ale chyba celowo przeciągał walkę. Publiczności raczej to nie przeszkadzało.
-Zostaniesz do końca? Może obstawimy wynik?
Toruviel:
- Raczej nie jestem bogata.- odrzekła.- Ale zostać mogę.- podobało się jej to jak północny wojownik przeciąga walkę, by upodobać sobie publiczność.- Do zmroku i tak jeszcze dużo czasu.- wojownik był zwinny, mimo zbroi.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej