Tereny Valfden > Zakończone wyprawy
Wojna o Valfden: Postawić wszystko na jedną kartę
Hope:
Hope, jak na ekscentrycznego staruszka przystało podszedł do Lithana i Mortis. - Wygląda na kogoś ważnego, ktoś ważny od nas powinien z nią porozmawiać.
Lithan le Ellander:
Lithan, który nie był kimś ważnym w państwie, ale miał dużo do powiedzenia w kwestii ludu lasu uznał, że wystąpi jako przedstawiciel tej grupy. Wyszedł więc na przód, skłonił się grzecznie i szczerze przez kobietą zaklętą w drzewie
- Bądź pozdrowiona, pani - rzekł do niej, po czym wyprostował się i spojrzał na ów istotę.
Narrator:
Kobieta przerwała przemowę, kiedy Lithan zaczął podążać w jej kierunku. Po pytaniu, które zadał odprawiła słuchowisko. - Bądź zdrów bracie. Masz dobre serce elfie, ale coś trapi twój umysł. Co to takiego?
Lithan le Ellander:
- Pierwotne Zło przybyło na ziemię, dzieło stworzenia Adanosa, chcąc je zniszczyć, obrócić w perzynę - przemówił Lithan, kiedy mały tłumek odszedł. Nie chciał, by jego słowa zasiały zamęt w sercach tych istot
- Adanos odszedł, jednak na naszym świecie pozostawił owoc swojej miłości do ludzi, naszą Panią, Ventepi. Przybywam, szukając prawdy o tym, jakoby iskra zła Rashera, została zamknięta na wieki w tymże miejscu. W obliczu zgłady, chcemy tylko prosić nasza Panią o przetrwanie. Czy prawdą jest, co mówią legendy?
Narrator:
Konary z drzewa oplatające istotę rozstąpiły się. Gładko zeszła na ziemię, by zbliżyć się do Lithana. Przyłożyła mu dłoń do policzka i głęboko spojrzała w oczy. - Jestem matką lasu, tytuł ten nosiły moje poprzedniczki sięgając czasem do ery, kiedy nazywano tak samą Ventepi. Jestem jej spadkobierczynią, a nie wiem o czym do mnie mówisz przybyszu. Masz w sobie coś, co karze mi tobie zaufać. ÂŻyją wśród nas elfy, ufam waszej rasie. Nie wiem co to zło. Wiem co to dobra, co to miłość. Nie więzimy tutaj nikogo ani niczego. Wręcz przeciwnie, jesteśmy strażnikami. Chronimy to, co w dowód swej miłości Rasher ofiarował Pani lasu.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej