Gdy krwawy księżyc wschodzi

[Bethrezen Hatton]

Melkior oddał ster sternikowi gdy flota opuściła port i skierowała się na Zuesh. Na relingu wylądował gołąb, kapitan zauważył doczepiony doń list. Podszedł do ptaka, odwiązał karteczkę. Przeczytał. Za jego plecami pojawiła się kosmata, spocona PANIKA. Komandor zbladł, podarł list i cisnął w morze.
- Themo, Merith i Bethrezen do mojej kajuty.

- Melior? O co chodzi?

[Elizabeth]

Kobieta zrobiła kwaśną minę i odwróciła wzrok. Błękitne morze przynajmniej jej nie zbywało i nie zmieniało tematu, dlatego było dużo lepszym i ciekawszym celem do obserwacji. Zauważywszy anioła na horyzoncie, odrzekła do Marduka.
- Jesteś bardzo miły - odrzekła z niewyczuwalną ironią. - Chętnie się  czegoś napije - odparła po chwili.

[Mohamed Khaled]

Mohamed wpatrywał się daleko w dal, poza linię horyzontu. Oddychał spokojnie, mimo tego we wnętrzu niemal się gotowało. Nie potrafił wymazać z siebie widoku Tamary. Jego serce, niby skamieniałe, a jednak.. Po tym spotkaniu jakby zaczęło mięknąć. Co będzie, jeśli w trakie bitwy da się ponieść emocjom i zginie? Jeśli widok gwałtu dziewczyny przebiegnie mu przed oczyma w momencie, gdy jego przeciwnik będzie zadawał uderzenie? Czy polegnie na Zuesh jak ten zwykły śmieć?
Zadrżał cały. Coś się w nim zmieniało. Chciał to zatrzymać. Nadal być taki, jaki był. Co z tego, że samotny? ÂŻe opuszczony, nie kochany, nie adorowany, smutny? Był twardy, nie okazywał uczuć. A teraz... Teraz było tak samo. Musiał to zrobić. Musiał stwardnieć tak, jak wcześniej.
Zakręciło mu się w głowie.

[Marduk Draven]

Pomachał lecącej niczym ptak Evening. ironia? ÂŻadnej nie wyczuł.
-Zatem chodźmy.- odrzekł idąc ku zejściu na podpokład. Chwilę tak szli, aż doszli do kambuzu. Rycerz zaczął przeszukiwać górne szafki, do których Elizabeth nie miałaby nigdy dostępu. Wpierwszej były przyprawy, w drugiej konserwy, w trzeciej suszone owoce, w czwartej suszone mięso, w piątej pomarańcze - by nie załoga na szkorbut nie chorowała. W szóstej alkohole. Było to dowodem na to że przyprawy, konserwy, suszone owoce, suszone mięso, pomarańcze i alkohol są nie dla niziołków. A on tej zakaz miał zamiar złamać.
-Piwo, miód, wódka, spirytus, wino?- zapytał niziołki.

[Melkior Tacticus]

//Na Graalu jest Marduke Skądś i mała rycerka Elizabeth z Niewiem Skąd

- Nie wiemy Themo, zakładam że około 6.5 tysiąca kunan broni Kenin. Spisałem Funerę na straty, to okrutne ale tamtejsze siły... Ehh. Cytadela może się trzyma jeszcze ale miasto... miasto padło. Wiemy że połowa floty Funery przestała istnieć w pierwszej godzinie bitwy. Jeśli Admirał Khalak jest mądry to wycofał się do Kenin. Da to dodatkowe 8 okrętów. Plus flota Kenin. Plan jest taki, Bractwo, magowie i ochotnicy bronią murów. Moja flota osłania miasto. Nie schodzę na ląd, także będzecie musieli odnaleźć generała Vargasa. On powinien dowodzić. Utrzymajcie miasto tyle ile się da. Do ostatniego bełtu.

[Elizabeth]

Kobieta podążyła za Mardukiem tanecznym krokiem, wijąc się po pokładzie jak modelka po wybiegu. Przechodząc koło innych rycerzy i paladynów, uśmiechając się zalotnie do tych bardziej przystojnych, co chwilę przyśpieszała kroku, aby nadążyć za Mardukiem. Po chwili dotarli do kambuzy, gdzie kobieta nie czuła się zbyt komfortowo, może dlatego, że duża ilość półek nie była przystosowana do użytku dla mniejszych osobników.

- Powiedziałabym, żebyś dawał wszystko co tam masz, ale chyba nie długo dopadnie mnie gorsza choroba niż kac. Zderzenie się ich dwóch w tym samym czasie mogłoby się dla mnie bardzo źle skończyć. Dlatego może wino? Albo miód? Sama nie wiem- rozmyślała, bawiąc się swoimi jedwabistymi włosami. 

[Mohamed Khaled]

Otrząsnął się, zamroczenie minęło. Stał teraz oparty o burtę i znów spoglądał w dal, zastanawiając się, jak jeszcze jego życie spierdoli się w czasie jego pobytu na Valfden... Czy przyjdzie mu z sojusznikami walczyć na przeciw samego Meaneba?

[Marduk Draven]

Posmakował miodu i splunął na podłogę. Paskudny był. Najpewniej sztuczny. Ale wiecie co było największą zbrodnią? Brak rumu i grogu! Spróbował wina. Wytrawne. Wziął je, postawił na stole, wyciągnął dwa kufelki i położył na stole. Polał czerwonego napitku i usiadł.
-Skoll!- rzekł i napił się.-Wiesz co. To jest statek, a nie ma na nim ni krzty rumu! Skandal!- zaśmiał się.

[TheMo]

-Skoro wycofali się do Kenin to demony powinny je oblegać, albo próbować szturmować. Jeśli tak jest to proponuję zdesantować się od strony Funery i tam uderzyć na demony. Jak wszystko dobrze pójdzie to dojdzie do bitwy pod Kenin, gdzie demony będą miały z jednej strony nas a z drugiej obstawę Kenin. W najgorszym wypadku podzielą siły, ale wtedy będziemy walczyć z zaledwie połową ich armii. Co o tym sądzisz?

[Elizabeth]

- Ciesz się, że w ogóle coś tu mają. - Wzięła łyka polanego wina. - A wino jeszcze nie jest najgorszego sortu. Dobre na tyle, aby akurat umilić nam rozmowę. - podparła ręką głowę i zaczęła patrzyć się wprost na Marduka. - Jesteś rycerzem, więc pewnie już uczestniczyłeś w jakieś heroicznej wyprawie. Opowiedz mi, proszę, bo lubię słuchać dobrych opowieści przy winie.

[DarkModders]

Szeklan widząc zakłopotanie przyjaciela, podszedł do niego i poklepał go po plecach.
- Ech... - westchnął. - Głowa do góry. Znajdziemy Tamare, Eret wytropi tych porywaczy.

[Marduk Draven]

-Wyprawę? Jako Rycerz to będzie moja pierwsza wyprawa. Ale, ostatnio ubiłem w Ekkerund wampira, nocą. Samym sztyletem.- pochwalił się popijając wina, nie najgorszego.-O ile normalnie miałbym z nim nikłe szanse, to co dopiero nocą, w mieście pod ziemią. Siedziałem koło niego. Wyzwałem go. Machnął mieczem, a ja na ziemię. Wbiłem mu srebro w nogę kilkakrotnie. Padł. Następnie srebro w serce i mózg. Do dziś nie wiem jak to zrobiłem...- uśmiechnął się.-A ty, jakieś przygody miałaś?

[Nawaar]

Krasnolud od dłuższej chwili zastanawiał się nad śmiercią ojca i miał niby usłyszeć to od Szeklana, więc postanowił przerwać mu pocieszanie maurena i ruszyć w jego stronę. - Szeklanie chciałbym abyś opowiedział mi wszystko zgodnie z prawdą jak było podczas tej misji. Muszę wiedzieć, co kierowało mym ojcem nim się zabił z domu niewiele go pamiętam. Mówił głosem pełnym goryczy i żalu, jeżeli miałby teraz flaszkę pewnie by ją opędzlował.

[Elizabeth]

- Ale jesteś dzielny - skwitowała opowieść Marduka - poświecenie godne rycerza bractwa. Ja nie mam czego opowiadać, moje życie od 3 latach wygląda prawie tak samo. Dlatego też teraz pojechałam na tę wojnę, aby wreszcie oderwać się od tej rutyny. Cieszę się, że dzięki temu miałam okazję cię poznać. - Uśmiechnęła się do niego.

[Gorn Valfranden]

Gorn przez większość czasu siedział cicho. Jednak postanowił się odezwać - Ja jestem z Bractwa, co do Kharima mogę dorzucić parę słów o jego życiu w Bractwie + opowiedzieć wyprawę na jakiej byliśmy przed tą na której zginął- Powiedział do nowo poznanego krasnoluda.  Co jakiś czas pocierał się o swoją bliznę którą już miał dość duży kawał czasu. - A co do degustacji Szeklan po tej całej akcji chętne wpadnę obalić kilka skrzynek.

// Eve na pięści są wszyscy ochotnicy + bękarty + ja jako jedyny z bractwa

[DarkModders]

- Ano tak, zapomniałem o tym. - powiedział przecierając dłonią twarz. - To było tak. Wyruszyliśmy z hrabią Aragornem wyeliminować Bober Commando. Dostaliśmy się do ich twierdzy i wtedy się to zaczęło. Funeris zaczął kłócić się z twoim ojcem wyzywając go od fanatyków. Nie dawał mu nawet dojść do słowa. To była ostra wymiana słów. Kharim nie wytrzymywał nerwowo. Potem mnie porwano a on skoczył z muru. Później Funeris jeszcze go wyśmiał za to co zrobił. Ten anioł to podły człowiek.

[Melkior Tacticus]

- Funerą? I szturmować zdobyte miasto. Themo, mamy lekko ponad 1400 ludzi. Musimy utrzymać Kenin i wykrwawić demony pod murami..

[Bethrezen Hatton]

- ÂŚwieć Zartacie nad jego duszą!- skomentował paladyn sprawę króla. - A co do oblężenia... Nie zajmowałbym się już Funerą, tak ja Melkior mówi. Brońmy tego, co da się jeszcze ocalić. Nie marnujmy czasu na miasto, które już upadło.

[Silion aep Mor]

Na ramieniu kapitana statku Melkiora wylądował czarny niczym noc kruk. Do nóżki miał przywiązaną wiadomość. Dziabnął go dziobem w ucho by dać o sobie znać.

[Melkior Tacticus]

- Teraz tak, na statkach ma zostać przynajmniej po 80 wojowników. W razie abordażu. To wszystko. Na Zuesh dotrzemy za kilka godzin, o świcie. Także, powodzenia. Kruk, te mądre ptaki potrafiły latać szybko  i daleko. Elf odczytał wiadomość.