Tereny Valfden > Zakończone wyprawy
W pogoni za opętanym
Dragosani:
- Trzeba było.mówić, że będzie tu jakaś lasia - mruknął.wampir. - Bym się chociaż uczesał, czy coś... - No i naprawdę ciężko było powiedzieć czy mówi poważnie, czy też żartuje. Chociaż imię "Maria" całkiem nieźle mu się kojarzyło.
- Macie sól? - zwrócił się do wikinga, który jeszcze się nie przedstawił.
Torstein Lothbrok:
Wiking obmacał swój pas z kilkoma sakwami. W końcu jedną odpiął i zaglądnął doń, po czym zawiesił w lepiej dostępnym miejscu.
-Tak, mamy. Wykonać obchód po wiosce?
Melkior Tacticus:
- Torstein... po co? Drażniło go przeciągające się czekanie na resztę oddziału. Sytuację rozładowało pojawienie się rudej kobiety, półnagiej mimo zimy. Drago (i tylko on) wyczuł zapach mokrego futra maskowany wiadrem perfum, no i oczywiście rozpoznał byłą już kapitan straży Atusel z którą to styczność miał w czasach gdy Aragorn bawił się w komandosów. Wilkołaczyca zbliżyła się do nas, drażniąc konie swym smrodem.
- Cześć skamielino. - przywitała się z wampirem - Wiem gdzie są pasożyty, zajazd "Pod Młynem". Duży i tłoczny budynek, będzie problem.
Dragosani:
- Ooo... - mruknął cicho wampir, gdy zobaczył o którą Marię chodzi. Oczywiście pamiętał ją. Rzadko się zdarzały wilkołaki (wilkołaczyce jeszcze rzadziej), które nie chciałyby rozerwać przedstawiciela wampirzej rasy ot tak, na dzień dobry. Stare zwyczaje ciężko było wyplenić. No a ta wilkołaczyca miała jeszcze... inne aspekty godne zapamiętania.
- Czołem, młoda - przywitał się. - Trzeba będzie ich wywabić. Albo zaczekać, aż sami wylezą. Nie mogą przecież siedzieć tam wiecznie. I już nawet nie liczę na to, że będzie się dało ich zdybać pojedynczo. - Ta ostatnia kwestia chyba nieco bardziej go martwiła, niż zatłoczony zajazd. - Niedobsz... - mruknął pod nosem.
Torstein Lothbrok:
Torstein położył rękę na toporze, tym srebrnym. Nie ufał przybyszce. A ręki na pewno by jej nie ucałował. Patrzył na nią tylko, podejrzliwie, z nieufnością.
-Jako ludzie chyba nadal muszą spać, szczać i tym podobne. Po za tym nie mogą siedzieć tam cały czas.- rzekł, ignorując wilczycę.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej