"Róbmy driadom dzieci!" czyli Mourtun wraca do Shani.

[Mourtun]

//Czyli do mojego celu? Bo to był chyba "północny las", tak?

- Podrzuciłbyś mnie? Spieszno mi! - krzyknął ignorując ręke posłańca, dodatkowo to nie musiał się odsuwać bo stał obok drogi i przejazd był wolny.

[Rodred]

// tak
Pokręcił tylko głową i jedzie dalej.

[Mourtun]

- Panie, pan i tak jedzie w tym samym kierunku, co panu szkodzi? Lekki jestem, nie będę obciązał pańskiego konia. - zrobił proszącą minke. - Ukradli nam wóz i jesteśmy uziemieni a ja musze szybko do żony się dostać, niedługo podobno dziecko na świat chce przyjść. - próbował wcisnąć posłańcowi taką historyjkę wyssaną z palca.

[Rodred]

Posłaniec nie reagował na twoje błagania. Zaraz cię minie, pędząc w pełnym galopie.

[Mourtun]

//Nie wskocze mu na tego konia na siłe?

Niziołkowi już brakło pomysłów. Wciąż patrzył się błagalnym wzrokiem na gońca. - Bądź że człowiekiem...

[Rodred]

Minął cię i popędził dalej.
-  A nie mówiłem?  Wymamrotał tylko woźnica dalej leżąc.

[Mourtun]

- Spróbować nie zaszkodzi nigdy. Czyli co, siedzimy dalej? A może idziemy? Czy na trakt wybiegają potwory z lasu? Jest na drodze niebezpiecznie? - usiadł obok woźnicy i z poddenerwowaniem wpatrywał się w dal. Zastanawiał się co z maurenem i tym drugim. Wypatrywał także podwózki. Ile można czekać?

[Rodred]

-  Czy jest niebezpiecznie? To zależy. To nie jest zbyt uczęszczany trakt więc czekać ze dwa dni można.
Widzisz jak goniec znika na horyzoncie.

[Mourtun]

-Zależy od czego? Hę. Naprawde chcesz tutaj siedzieć przez dwa dni? Nie no, ja tutaj zwariuje.

[Rodred]

-  Jesteś z miasta? To widać. Tam nikt nie ma czasu. A od czego zależy? Bo ja wiem? Czy ci wyglądam na jakiego łowczego, poskramiacza czy innego wiedźmina? Zapewne od pory roku itd.  Powiedział powoli tak jak to przystało na kogoś kto ma pełno czasu.

[Mourtun]

- W zasadzie to nie spieszyło mi się dopóki ci dwaj nie porwali maurena i tego drugiego. Teraz chce jak najszybciej dostać się do celu. Tutaj w każdej chwili może nas coś zaatakować, napaść, pożreć. Mamy Atunus więc bestii wnioskując będzie multum. Chodzą i chcą się najeść przed Hemisowym snem i trudnymi warunkami. Tak więc stwierdzam że chcąc iść z buta byłoby przekichane. Coś pokręciłem? Kto to jest wiedźmin panie? - podrapał się, wciągnął w płuca chłodnego powietrza i starał się zrelaksować.

[Rodred]

-  Chyba chciałeś powiedzieć, że dopóki nie zgarnąłeś kasy za to, że ich zabrali.  Poprawił woźnica.
-  Tu mamy przekichane, na szlaku mamy przekichane, czyli ogólnie wszędzie do dupy. Z dwojga złego wolę już zginąć w ciepłej karczmie.  Podsumował jakoś nie bardzo przejmując się twoimi obawami.
-  Kto to wiedźmin? Przydupas wiedźmy he he he.  Widocznie rozbawił go własny kawał.

[Mourtun]

- Zgarnąłem kase? Przeoczyłem coś? Bo co jak co ale ja nigdzie u siebie tej kasy nie widziałem. - powiedział kąśliwie. Wstał i machnął tylko ręką na durny dowcip woźnicy. Spojrzał na twarz karczmarza i powiedział kładąc mu ręke na ramieniu. - Jeśli coś przyjedzie to daj znać, ja ide pogadać z tamtym niziołkiem. - wstał i udał się do karczmy gdzie w towarzystwie dwóch kelnerek siedział niziołek. Uklęknął obok jednej z kobiet i ujął jej dłoń. Ucałował delikatnie w grzbiet dłoni i spojrzał w oczy. - Przepraszam za moje poprzednie zachowanie, spowodowane było chwilowym zamroczeniem umysłu. Miło poznać piękną panienkę, jestem Mourtun.

[Rodred]

-  Ja tam już swoje wiem.  Powiedział tylko woźnica gdy odchodziłeś.
Jak wszedłeś do środka to zobaczyłeś, że nikogo tu nie ma po za jedną kelnerką, która właśnie przestawia stoły. To nie ta o czarnych włosach.

[Mourtun]

- Witaj. - podszedł do kelnerki. - Jestem Mourtun tak w ogóle. Gdzie się wszyscy podziali?

// Napisałem "karczmarz".

[Rodred]

-  Sara.  Przedstawiła się.
-  Mieszko pracuje przy świniach, a Hado z Erin gdzieś poszli.  Powiedziała po czym wróciła do pracy. Widzisz, że jest trochę zasmucona.

[Mourtun]

- Wybacz ale imiona niewiele mi mówią. Kto tutaj jest kto? Mieszko to pan karczmarz tak? Mogłabyś rozjaśnić? - uśmiechnął się promieniście po czym dojrzał że kobieta jest czymś wyraźnie zakłopotana. - Coś się stało? Wyglądasz na smutną.

//Godzina?

[Rodred]

//13:10

-  Nie nic się nie stało.  Powiedziała wbijając smutny wzrok w stół, który właśnie przesuwała.
- Mieszko to karczmarz, Hado to ten niziołek, z którym przyjechałeś. Erin to moja przyjaciółka do, której tak gburowato się odezwałeś.

[Mourtun]

- Właśnie chciałbym ją przeprosić, nie wiem co mi odwaliło. - spojrzał w ziemie smutnym wzrokiem. Po tym dotknął ramienia kelnerki. - Przecież widze że coś się stało. Wyglądasz conajmniej jakby przydarzyło ci się coś strasznego. ÂŚmiało, wyrzuć to z siebie. - zrobił o tak oczkiem.

[Rodred]

Ruchem ramienia strąciła twoją rękę.
-  Nieważne. Poza tym nie jesteś kimś komu mam ochotę się zwierzać.