Stella Artois

[Funeris Venatio]

- A no to macie problem. Bo ja nie wiem... jeszcze - powiedział po krótkiej pauzie -  jak do nich dotrzeć. Szukajcie gdzieś indziej, ja tutaj parę dni posiedzę, a potem wyjdę i wyjadę z miasta. Chyba że bardzo Ci na mnie zależy, maleńka, i chcesz mnie wypuścić stąd szybciej niż przed tygodniem. - Puścił jej oczko.

[Elizabeth]

Elizabeth uśmiechnęła się i zmierzyła go wzrokiem. No urok niby miał, czarować też umiał. Gorzej, że inteligenty i ciężko z niego będzie zrobić zakochanego, posłusznego sługę.

- Mogę spróbować, napewno milej mi będzie wracać w tak miłym towarzystwie. Ale wyjaśnijmy sobie jeszcze jedną rzecz... skąd wiesz o mnie tak wiele?

[Funeris Venatio]

- Dedukcja. Wiele rzeczy da się zauważyć, jeszcze więcej wywnioskować. A imię powiedział mi ten koleś za tobą, z tamtej celi. Usłyszał je pierwszy więzień obok strażników, widocznie się przedstawiłaś. Przekazał dalej, aż doszło tutaj. W ciągu ostatnich dwóch dni nauczyli się, że warto dzielić się ze mną informacjami. - I w tym momencie uśmiechnął się tak czarująco, że aż zrobiło się jaśniej w tej średnio przyjemnej scenerii.

[Elizabeth]

- Zaskakujesz mnie... aż naprawdę przestaje się dziwić, że możesz być dla kogoś zagrożeniem. Idę, może coś załatwie.- Na pożegnanie pomachała mu i odeszła. Skierowała się do ratusza. Raczej wątpiła, że ktoś inny będzie mógł uwolnić uwięzionego Krzysztofa.

Przekraczając próg wielkiego budynku ratusza, zapytała się urzędnika:

- Mogę się spotkać z burmistrzem lub z kimś innym, który ma w tym mieście podobną funkcję?

[Funeris Venatio]

- A wzięła panienka numerek? - zapytał ten sam urzędnik co ostatnio.

[Elizabeth]

- Mam rozumieć, że teraz jest do niego kolejka... niech będzie. Gdzie są te numerki? - zapytała z wyrzutem. - A nie mogę się po prostu umówić na konkretną godzinę?

[Funeris Venatio]

- Wprowadziliśmy ostatnio numerki do burmistrza, żeby porządek był. Pójdzie pani tam do portierni, gdzie stoi ten strażnik - tutaj wskazał ręką gdzieś tam koło wejścia do budynku. - Tam siedzi taka starsza, wredna kur... znaczy taka pani siedzi, co wszystkich lubi. I ona przydziela numerki.

[Elizabeth]

-Dziękuje. - Po czym odeszła w stronę tej pani, którą wszyscy tutaj tak uwielbiają. Skłoniła jej się na powitanie i obdarzyła uśmiechem.

- Można prosić numerek? Najlepiej jakiś taki, żeby krótko czekać. - puściła oczko kobiecie, licząc, że ta pomoże jej z uwagi na damską solidarność.

[Funeris Venatio]

- A gdzie się wybiera? - odburknęła.

[Elizabeth]

- Do burmistrza, moja Droga. - Obdarzyła ją jeszcze większym uśmiechem.

[Funeris Venatio]

- Którego? - spytała znowu, tym samym tonem. Była stara, spróchniała, miała wielkie wory pod oczami i nosiła śmieszną ni to czapkę, ni to kapelusz. Stary i wytarty, a już na pewno od dawna nie prany strój prezentował się iście... nijako. Była zgarbiona, zgrzybiała i w ogóle pachniała czymś na mole.

[Elizabeth]

Elizabeth spojrzała na nią jak na idiotkę. No dwóch burmistrzów to się nie spodziewała. Ale pomyślała, że chętnie obu pozna, no bo niby czemu nie. Może jeden z nich będzie miły i sympatyczny oraz zaprosi ją na romantyczną kolacje.

- Do wszystkich, najlepiej po kolei.

[Funeris Venatio]

- Do wszystkich się nie da. Jednego niech wybierze.

[Elizabeth]

Ehhh... To szkoda. A jakich mam do wyboru? Który z nich ma jakieś obowiązki bardziej związane z prawem i strażą?

[Funeris Venatio]

- No jest ten stary, co nie chce odejść. I ten nowy, co już na pewno nie będzie chciał odejść.

[Elizabeth]

- To widzę, że tu niezłe cyrki są w tej gminie. Ciekawe. Ciężki wybór...A który z nich ma oficjalną, uznaną przez prawo władzę? Bo raczej dziwne, żeby oboje mieli takie same uprzywilejowania...

[Funeris Venatio]

- ÂŻaden. I obydwaj.

[Elizabeth]

- To ja chyba podziękuje z takiej władzy. - powiedziała wyraźnie oburzona. Obróciła się na pięcie i skierowała się na placówkę bractwa w tym mieście. Tylko oni mogą pomóc, bo tutaj na tym zadupiu nawet burmistrza nie ma. Wychodząc z budynku trzasnęła drzwiami, choć i tak dosyć lekko, bo jej jeszcze słabe mięśnie nie pozwalały jej na wyważenie drzwi czy spowodowania jakiś innych uszkodzeń.

Udała się do Sergiusza, którego parę jeszcze chwil temu wskazał rycerz Robert. Nie śpieszyła się, lecz nadal była trochę zirytowana. Jej słowa w tym momencie nie mogły być słodkie nawet mimo wielkich starań jakie poczyniła Elizabeth. Nadal było w jej głosie słychać żal i rozgoryczenie.

- Witam, jestem Elizabeth. Co to za miasto z dwoma burmistrzami? - powiedziała nie obijając w bawełnę i obserwując Sergiusza swoimi płonącymi złością oczami. Może lepiej było ochłonąć, ale nie miała zbytnio na to ochoty i czasu.

[Funeris Venatio]

//Skąd wiesz który to Sergiusz? Skąd wiesz gdzie dokładnie się teraz znajduje? Skąd w ogóle wiesz, że to z nim rozmawiasz? Rozumiem napisanie, że idziesz i doszedłeś do miejsca, w którym byłeś wcześniej, ale w kordegardzie cię jeszcze nie goszczono.

[Elizabeth]

// Nie chciałem przedłużać 

- To ja chyba podziękuje z takiej władzy. - powiedziała wyraźnie oburzona. Obróciła się na pięcie i skierowała się na placówkę bractwa w tym mieście. Tylko oni mogą pomóc, bo tutaj na tym zadupiu nawet burmistrza nie ma. Wychodząc z budynku trzasnęła drzwiami, choć i tak dosyć lekko, bo jej jeszcze słabe mięśnie nie pozwalały jej na wyważenie drzwi czy spowodowania jakiś innych uszkodzeń.

Następnie ruszyła do kordegardy przy głównej bramie w celu odnalezienie Sergiusza. To właśnie miejsce wskazywał jej rycerz Robert i tam miała nadzieję go właśnie namierzyć. Liczyła również, że odnajdzie tam odpowiedzi na nurtujące jej pytania. Weszła bez zapowiedzi i rozejrzała się wokół trochę ze smętną miną, aby dostać dalsze informacje o miejscu pobytu Sergiusza.