Tereny Valfden > Zakończone wyprawy

Alchemik druidowi bratem

<< < (85/119) > >>

Mourtun:
Niziolek postanowil dac sobie narazie spokoj z tym wszystkim, usiadl luzno i wzial gleboki oddech. Spojrzal na elfke. - Rino. Czy... Cos cie gnebi? Widze ze sie z czyms meczysz... - mowil glosem pelnym troski. Spojrzal w dol i przygladal sie z zaciekawieniem. - Drzewo. Jak dlugo to wszystko bedzie trwalo bo ja musze jak najpredzej do druidow dotrzec? - mowil spokojnie.

Rodred:
Rina popatrzyła się na ciebie. Widzisz, że ma lekko załzawione oczy.
- Po prostu przykro mi, ze nie mogę odwzajemnić twojego uczucia.  Powiedziała smutnym głosem po czym też spojrzała w duł zaciekawiona.
- Tak jak poprzednio kiedy siedziałeś w kokonie. Trochę ponad tydzień. Wasze dusze już niedługo powinienem móc przenieść do ciał.

Mourtun:
Niziolek przysunal sie delikatnie do elfki. - Dlaczego Rino? - zapytal delikatnie smutnym glosem. Spojrzal w gore. - Zgaduje ze nie da sie tego przyspieszyc? Bo ten no... Druidzi i Rina...

Rodred:
Rina się delikatnie odsunęła.
- Nie wiem. Jesteś miły i w ogóle, ale miałam dużo czasu w tym drzewie, żeby się nad tym zastanowić i wiem, że cię nie kocham. Przykro mi...  Powiedziała i oparła głowę na kolanach.
- Nie próbuj poganiać natury chłoptasiu.  Odrzekło drzewo z wyższością.
- Doszły mnie poza tym słuchy z północnego lasu, że nie dalej jak wczoraj gobliny przeprowadziły zmasowany atak wszystkimi siłami i walki nadal trwają.  Powiedziało, ze spokojem.

// Wasz pokój wygląda mniej więcej tak: Tylko że ściany są jak by z dymu. Odległe.

Mourtun:
//Rozczarowales mnie z ta elfka ;[ Kolejny epic fail. A moglem ja zostawic, tylko gdybym wiedzial...  <facepalm> ;[

I w tej wlasnie chwili, Mourtunowi zawalił się świat, wszystko w co ostatnimi czasy wierzyl, co bylo dnia niego wszystkim mozna powodziec ze pochlonely bezkresne czeluscie otchlani. Zrobil tak ;[ i rzekl tylko. - Ale... - patrzyl sie tak przez jakis czas w dol starajac sie pozbierac wewnetrznie po tym ciosie. Nie rozumiem tego, najpierw bawila sie mna Shani, zginalem dla Riny, najpierw sie cieszy na moj widok a teraz godzi w serce. Jak mnie ozywia to sie chyba zabije. - wciaz patrzac sie w dol mowil do drzewa. - Wlasnie o to chodzi. Mam zalagodzic spor pomiedzy goblinami a druidami a utknalem tutaj... - mowil z zalem do samego siebie.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona