Wyzwolenie Zuesh

[Hagmar]

- Tak, ale co to za życie? Już sobie nie powalczy...


//Te ostatnie demony ubiliście za łatwo, widzę po was "zmęczenie materiału" bo popełniacie już błędy  Także następna walka będzie "inna".

[Nawaar]

Dhampir ściągnął na chwilę hełm aby móc sobie głębiej poodychać o dziwo czuł lekkie zmęczenie, ale mógł działać dalej. Noc powinna już się zbliżać, więc zaraz powinien dostać kopa energii, ale do tego jeszcze czas.
- Dobrze, że żyje będzie mógł wyciągnąć wnioski jak nie powinno się walczyć z trudnym przeciwnikiem. Jednak szkoda, że dla niego już jest po wszystkim.

[Hagmar]

- Hatton poprowadź oddział A na prawą stronę! Wydał rozkaz paladynowi.
- Ta jest panie Czarny!
- Vargas! Ty i twoi ludzie na lewo. - Kontynuował chodząc w te i we wte po placu przed bramą do Starego Miasta, zabezpieczyli plac. "Front" poszedł czyścić miasto, Aragorn podszedł do Silvastera i klepnął porządnie po ramieniu aż blachy zabrzęczały.
- Zaczynam Cię szanować, nie spierdol tego.

[Nawaar]

Nowe rozkazy zostały wydane, więc należało się zbierać. Dhampir już miał to uczynić zakładając hełm, ale nagle stanęła przed nim czarna bestia, która klepnęła go w ramię. Mimo, że blachy zabrzęczały a cios był silny to on stał twardo jako dumny dhampir i wojownik nie ugiął się ani nawet nie zrobił kroku do przodu. Jedynie wysłuchawszy jego głosu westchnął i powiedział tak jak lubił najbardziej z pełnym uśmiechem na twarzy.
- I wzajemnie.
Teraz nałożył hełm i zaczął ładować kuszę. Wiedział, że ostrzał będzie teraz potrzebny jak nie wiem, co.
 

[Xvier aep Deler]

W tak zwanym międzyczasie na miejscu operacji zjawił się Xvier z oddziałem 2 orków, na szczęście bitwa była juz wygrana, a wokół rannego dalej stała grupa ludzi. Krasnolud podszedł do tej zbieraniny i zdyszanym głosem powiedział:
- To co szefie zabierać go?

[Funeris Venatio]

//

- Ta jest panie Czarny!

?? Serio? To jest kulturalny i ułożony paladyn, zdyscyplinowany, działający według pewnych zasad. Nie jakiś pierwszy lepszy żołdak, żeby mówić do Ciebie "panie Czarny!".

[Hagmar]

- Tak zabierać.

W międzyczasie nastała noc. Walki trwały jeszcze dobre kilka godzin aż w końcu nastała cisza, cisza przerywana jękami rannych i konających. Największe straty ponieśli Kunanie i Bękarty, Bractwo miało kilku lekko rannych i jednego zabitego. Po chwili wszystkich dobiegł głos dzwonów z świątyni na starym mieście, biły na zwycięstwo. Otworzono bramę prowadzącą do centrum i na czele komitetu powitalnego wyszedł wielki siwy, budzący respekt kocur.


- Ja Khal Vashir "Siwy Grzbiet" Sarah, w imieniu wszystkich Kunan dziękuję Wam przybysze z Valfden za pomoc i nadzieję! Przed nami jeszcze jedna bitwa, najważniejsza. Ale! Teraz jest czas by oddać cześć poległym i bohaterom! Zaproszono nas na wielką fetę, oczywiście część wojska oddelegowano do pilnowania zewnętrznych umocnień. Reszta zaś mogła zasłużenie odsapnąć. Na rynku rozstawiono stoły z jadłem i piciem.


//ÂŚpieszyłem się Funek 

[Funeris Venatio]

Funeris odnalazł Evening.
- Dobrze się czujesz?

[Evening Antarii]

Eve uśmiechnęła się . Trochę z ulgą że nic jej nie jest i dała radę, trochę z radości że udało się pokonać część demonów.
-Wszystko w porządku.

[Dragosani]

Gdy nastała noc, Drago ściągnął maskę i kaptur. Teraz ich nie potrzebował. Po bitwie wraz ze wszystkimi stanął przed bramą do centrum. Otworzyła się ona i zza murów wyszedł oddział Kunan, prowadzony przez wielkiego i siwego kota. Kot powiedział co wiedział i rozpoczęła się uczta! Wszak trzeba było uczcić wyzwolenie miasta i podbudować morale przed nadchodzącą jeszcze bitwą. Wszyscy mogli odpocząć i posilić się. Drago rozejrzał się, przeglądając rozstawione dania i napitki. Nie, żeby gardził gościnnością kotoludzi, ale...
- Można gdzieś tutaj dostać krew? - zapytał losowego Kunanina, który akurat tam sobie w okolicy przechodził. Nie khala, po prostu kogoś tam.

[Nawaar]

Gdy wszystko ucichło a miasto zostało odbite Silvaster w końcu mógł odsapnąć na dłuższy czas. Nagłe bicie dzwonów świadczące o wspólnym zwycięstwie rozniosły się echem, po mieście pełnym trupów, krwi i trucheł demonów. To była istna jatka rzezi nie było końca a czasami przed oczami widział tego wielkiego behemota. Obraz tej kreatury będzie go męczył chyba do końca życia. Dhampir ściągnął hełm i niestety ukazał swoje włosy już nie były takie lśniące i ułożone dodatkowo strasznie się kołtuniły istna masakra. Właściwie było tak jak powiedział mauren. Teraz jednak nalał sobie wina do kubka i powoli sączył. Chciał w ten sposób oczyścić gardło i rozluźnić się trochę. To mu było potrzebne w tym czasie.   

[Funeris Venatio]

- Byłaś niesamowita... Dobrze, że we mnie nie celujesz nigdy swoim mieczem - uśmiechnął się anioł, zasiadając z kobietą przy jednym ze stołów.

[Thoran]

Pierwsza potyczka z hordami demonów została zakończona. Niestety, ale nasza organizacja poniosła sporą stratę. Jeden z członków został pozbawiony ręki i nie będzie zdolny do dalszej walki, która przecież jeszcze nas na tej jakże urokliwej wyspie czeka. Z drugiej jednak strony należy cieszyć się, że nasz wojowniczy jaszczur nie stracił przy tym żywota, a co tu dużo mówić była całkiem blisko.
Rozpoczęcie uczty w takim momencie była dla mnie zdecydowanie dziwnym zagraniem ze strony kunan. Przecież jeszcze nie uprzątnięto całego śmierdzącego truchła i nie pogrzebano towarzyszy. Widocznie taka kultura i obyczaj - pomyślałem. Jadłem i piciem oczywiście nie pogardzę, gdyż cała ta przeprawa odebrała mi sporo sił, zarówno fizycznych jak i psychicznych, w końcu była to pierwsza bitwa z moim udziałem i chociaż zbytnio się nie udzielałem to jednak emocje mi się udzieliły. Dlatego też pomyślałem, że poczęstunek dobrze zrobi mojej "rozkałatanej" personie.

[Hagmar]

Aragorn zaś przebywał w otoczeniu kunańskiej arystokracji, liczył po cichu na to że zaraz zjawi się tutaj Funeris, ze swoim obyciem itede. Biedny dracon musiał wysłuchiwać miauczenia ksenofobicznego kanclerza Valoor...

- Może i nam pomagacie, ale doskonale wiemy że to zapowiedź okupacji i późniejszego wyzysku naszej rasy!
Ciebie pierwszego pośle na pole... Pomyślał, uspokoił się z trudem... - Panie Kanclerzu, Bogowie mi świadkami że nasze intencje są szczere. Gdybyśmy chcieli Was podbić to nie rozmawialibyśmy teraz przy winie. Sami nie przetrwacie, Ghuruk jest ekspansywne kto wie co wymyślą po uwolnieniu się z pod jarzma Meaneba? O ile go nie popierają. Jaszczury są nieprzewidywalne... to nie Ziemie Neutralne i Ilusmir. Możemy Was chro...
- To nic innego jak okupacja! Nałożycie podatki, wykradniecie co się da...
Ja pierdole...
//Drago
- Krew? Popytajcie w lazarecie. O tam. Wskazał łapką.


//Tak BTW. Część wojska sprząta część ucztuje.

[Funeris Venatio]

Funeris spojrzał w stronę Aragorna.
- Pójdziemy go uratować, kochanie? - spytał się Wieczorka.

[Mohamed Khaled]

Kruk chwilowo zawitał do sali, tak na sekundę, by odpocząć. Nie był jakimś hybrydą, nie był też wampirem, które nie męczą się. Był prostym, czarnym wojownikiem, obecnie skąpanym w krwi.
- Przepraszam.. Można się gdzieś tu obmyć, wolałbym nie spacerować wśród tych wszystkich osób umazany krwią tych ścierw Kunan otchłani..

[Gordian Morii]

Gordian kończył w tym czasie zbierać szpargały. Pochował wszystko do torby a "resztki" Szeklana zapakował do torby,którą zamierzał gdzieś tam spalić w najbliższym czasie. Orkowie którzy przybyli z Xivierem ułożyli Szeklana na noszach i dość łagodnie pomaszerowali z nim w kierunku okrętu.
- Taa, teraz najgorsze 48 godzin... - rzekł do kogoś tam Gordian odprowadzając wzrokiem odchodzących orków.
- Jeśli jest silny i gorączka nie zaatakuje zbyt mocno to będzie żył. Inaczej... cóż chyba lepiej byłoby go pchnąć nożem.
Umył ręce w miednicy z wodą i podszedł do namiotu arystokratów.
- Hrabia Gordian Morii. Kapitan Królewskiej Floty Wojennej, uniżony sługa Jaśnie Króla Isentora I Aguili, witam panów. - powiedział kłaniając się dworsko zebranym możnym.

[Evening Antarii]

Paladyn usiadła sobie wygodnie. Najpierw rzuciła okiem na to, co było na stołach. Znajdowały się tam przeróżne przysmaki kunan, a także dania popularne na Valfden. Jakby nie patrzeć, walka była dość męcząca i Eve zdążyła zgłodnieć i się zmęczyć. Oczywiście wymagające treningi zwiększyły jej wytrzymałość itd. lecz wolała najeść się i napić przed kolejnymi starciami. Poczęstowała się kawałkami sera i chrupkiego pieczywa. Do tego napiła się ciemnego piwa. Potem spróbowała jakiegoś słodkiego owocu, pewnie tutejszego przysmaku.
-Hm? A, możemy iść, pewnie przyda mu się trochę "wsparcia"...

[Dragosani]

A Drago olał politykę. Jak inni tak bardzo chcieli, mogli się w nią bawić, nawet jeśli by im niespecjalnie szło. Kiwnął głowa do pomocnego kunanina i poszedł sobie do szpitala polowego. Tam wszak mogli mieć krew. To, że nie było jej pośród innych trunków dziwne w sumie nie było. Jednak w głębi serca Draga zdziwiło to, że kunannie zdawali się nie żywić irracjonalnej urazy dla całości rasy wampirów "bo tak". Ale to nawet dobrze. Tak więc Drago poszedł do lazaretu, aby poprosić o nieco krwi.

[Funeris Venatio]

Za Gordianem przyszedł więc Funeris Venatio ze swoją narzeczoną. Szli dumnie, anioł rozprostował nieco prawe skrzydło, obejmując nim swoją ukochaną. Stanęli obok Pierwszego Kapitana Valfden i skłonili się dwornie.
- Ta oto piękna dama to moja narzeczona, szlachetna Evening Antarii, szlachcianka Afers i z bożej łaski Zartata paladyn Bractwa ÂŚwitu. Ja zaś jestem Funeris Venatio, baron kadev, wojownik Pana ÂŚwiatła i Marszałek jego zbrojnego ramienia na Valfden. Z wielką przyjemnością witamy gospodarzy jakże zacnego ludu Kunan, który trawi ta straszliwa plaga.