Wyzwolenie Zuesh

[Funeris Venatio]

- Patty, skontaktujesz się z fortem? Generale, zbierz swoich, Bractwo czeka tylko na rozkaz. Skontaktuję się migiem z Gordianem i w kilka minut będziemy gotowi. - Czekał tylko na słowa potwierdzenia, by móc ruszyć do człowieka pozostałego na "Mieczu Boleści".

[Patty]

- No skoro muszę... - odpowiedziałam mętnie - To wszystko? Bo ja już bym leciała, im szybciej ich ostrzegę tym lepiej.

[Funeris Venatio]

- Oczywiście równie dobrze ja mogę ruszyć w stronę fortu, ty do Gordiana - odparł anielicy, zdając sobie sprawę z tego, że przeprawa, nawet powietrzna, ponad liniami demonów może być potencjalnie niebezpieczna.

[Xvier aep Deler]

Krasnolud słysząc słowa towarzysza o alkoholu zaśmiał się.
- Nie, nie, po prostu chciałem być sam... A tak swoją droga nie wiem czy się w ogóle przydam bo te demony to podobno tylko srebrem można poranić, a ja nic srebrnego nie mam.

[Dragosani]

A Drago stał sobie pod byłym burdelem i opierał się o ścianę. Całkiem zrelaksowany był, mimo tego iż był dzień. A wokół placu wrzała bitwa, ogień i pożoga. Zastanawiał się, czy nie wejść do sztabu, ale nie uznawał jeszcze tego za bardzo konieczne. Obserwował niebo, wypatrując ewentualnych nadlatujących demonów. Nagle stało się coś dziwnego. Dla postronnego obserwatora wyglądało to, jakby wampir nagle ocknął się z zamyślenia. Drgnął i rozejrzał się podejrzliwie. Mruknął coś do siebie i powrócił do obserwacji nieba.

[Gordian Morii]

- Co..ehhhh... - zdołał tylko wydusić z siebie Gordian. Tak... bo co miał zrobić, pokręcił przez chwilę głową, mruknął coś w stylu "ta jaszczurka ma jednak szczęście, że zdążyłem ją zszyć" i zabierając swoje "menele" zaniósł je do swojej kajuty. Wyszedł na pokład i już zamierzał schodzić ale wcześniej wychylił się przez reling i sprawdził, czy następny przypadkiem nie pcha się w gips..
- Ej panowie... jak się nudzicie to weźcie wyjebcie te drzwi z kajuty i wytrzyjcie tam podłogę, bo trochę naświniłem. I działa nabijcie kartaczami... coś czuję, że skoro przed bitwą mamy rannych, to będziemy mieli szansę spierdolić dość szybko..

[Funeris Venatio]

Funeris oparł się o blat stołu, na którym była rozłożona mapa tego odcinka miasta. Na krótki moment zakręciło mu się w głowie, miał przed oczami mroczki. Poczuł się tak, jak skazaniec wychodzący z ciemnicy po tygodniu kary. Zupełnie jakby uderzyło go świeżość powietrza, którego biedny nie mógł zaznać siedząc w celi w piwnicach aresztu. Potarł czoło dłonią i rozejrzał się wokół.
- Tak... - podjął. - Szykuj swoich, generale. Zaraz wyruszamy odbić to, co wasze.

[DarkModders]

Po akcji ratunkowej i szybkim zszyciu jaszczura zaczął budzić sie w kubryku. Miał jeszcze mętlik w głowie od podanego przez Gordiana znieczulenia. Otworzył oczy i rozglądnął sie dookoła.
- O cholera... Co ja tu robie? - powiedział sam do siebie by po chwili zobaczyć swoje złożone ramie.
- No to już po walce

[Nawaar]

Dhampir szedł równo z człowiekiem i krasnoludem. Tymczasowo hełmu nie ściągał, ale przyłbicę miał otwartą żeby móc lepiej oddychać. Silvaster szybkim spojrzeniem na Xviera ujrzał na jego twarzy zmartwienie i obawy, a nawet czerwone oczy. Czyżby płakał? Zadał to pytanie sobie w głowie, ale nie zamierzał się nabijać. Oblicze wojny potrafi zmienić nie jednego człowieka. Wszystko teraz zależało od silnej psychiki i spokoju. Ten wewnętrzny spokój dawała mu część wampira, która siedziała w nim głęboko ukryta. Teraz mogła w pełni się uwidocznić.
- Będzie dobrze i nie ma potrzeby martwić się na zapas.
Wyciągnął wtedy srebrny sztylet, który miał u pasa i podał go krasnoludowi.
- Trzymaj zabiłem nim kilka wampirów i innych cholerstw tego świata to i na demony się nada
Tym gestem chciał uspokoić krasnoluda, bo w końcu będzie się mógł obronić w jakimś tam stopniu. Dhampir oczywiście również chciał korzystać z niego w trakcie walk, ale mimo wszystko mieczem powinien sobie poradzić. W razie ataku poważniejszego przeciwnika chciałby go otrzymać z powrotem, by móc jak najlepiej wykorzystać swoje zdolności.

// Przekazuję na czas wyprawy Xvier aep Deler ten sztylet :

Nazwa broni: Srebrny Kieł
Rodzaj: sztylet
Typ: jednoręczny
Ostrość: 23
Wytrzymałość: 30
Opis: Wykuty z 0,65kg srebra o zasięgu 0,3 metra.

Dodatkowo Aragornie oceń czy słyszymy jeszcze Gordiana.



   

[Xvier aep Deler]

Na szczęście udało się, krasnolud wyżebrał jakiś srebrny oręż od towarzyszy, teraz przynajmniej bedzie w stanie się obronić przed przeciwnikami.
- Dzie-dzie-dzięki. - powiedział odbierając sztylet od kolegi. -Mam nadzieje ze jeszcze kilka kolejnych zabije. - po tych słowach uśmiechnął się do towarzysza.

[Nawaar]

Dhampir jedynie kiwnął głową na uśmiech towarzysza i powiedział.
- Niech Ci służy aż do naszego powrotu.
Podkreślił słowo powrót żeby nagle chciwość w krasnoludzie się nie obudziła i, by nie przywłaszczył sobie sztyletu. Już w nieco lepszych nastrojach szli dalej przed siebie. W końcu powinni już dojść do sztabu gdzie zebrała się masa ludzi i innych istot.

[Evening Antarii]

Paladyn wysłuchała rozmowy Kunanina z Aragornem i Funerisem. Sprawy dotyczące przeprowadzenia ataków i taktyki bojowej zostawiła mądrzejszym w tych sprawach - nie wtrącała się. Najważniejsze, żeby zrozumieć jakie każdy ma zadanie, gdzie ma się udać by walczyć z demonami. Dokładnie przyjrzała się mapie zapamiętując położenie "swoich" i wrogów.
Nagle Fun oparł się o blat jak gdyby osłabiony. A przynajmniej rozkojarzony i zamroczony. To raczej nie był "strach" przed bitwą.
-Wszystko w porządku?

[Hagmar]

Coś na moment wytrąciło go z "otoczenia", coś na tyle silnego by mimo czarnej skazy wejść do jego głowy. Czuł że to coś ważnego... Zachowam. Pomyślał i otrząsnął się z transu. Oparł rękoma o stół.
- Ten budynek, drugi na zachód od sztabu. Posłałbym tam strzelców.
- To kto poleci jest nie istotne! Powiedzcie tym z fortu by byli gotowi. Dobry pomysł, chłopakom przyda się wsparcie.

[Melkior Tacticus]

- Będzie ciężko, mogę wziąć wszystkich strzelców i zająć pozycje. Będziemy im utrudniać życie na ile się da.

[Hagmar]

- Doskonale, ruszaj elfie. Niech jedno z was ruszy w końcu tymi piórkami i leci ostrzec ludzi! Musicie sami poprowadzić natarcie Aragornie, moi wszyscy ludzie są na posterunkach albo związani walką... Niech Sześcioro nad wami czuwa. Do roboty!


//Gordianowi pomaga załoga "Miecza Boleści"

[Xvier aep Deler]

Silvaster strasznie zaakcentował, że krasnolud ma mu oddać sztylet po powrocie, najwyraźniej było to kolejne z jego pocieszeń i sugestii, że przeżyją. Przynajmniej tak odebrał to krasnolud.
- Spokojnie, silva oddam ci go jak tylko wrócę, bo wrócę! A teraz czas wziąć się w garść.

[Nawaar]

- No i to mi się podoba.
Powiedział do krasnoluda, kiedy już dotarli.
W tym właśnie czasie, co padły już ostateczne rozkazy przybyła ekipa, "sanitariuszy" w postaci krasnoluda, człowieka i dhampira. Trójka towarzyszy zauważyła, że tymczasowy układ jednostek się nie zmienił i każdy stał gdzie stał. Silvaster szukał kogoś od kogo mógł się dowiedzieć czegoś konkretnego takim kimś był elf Melkior.
- Co ustaliliście? I jakie są rozkazy?
Zapytał szybko bez owijania w bawełnę wszak nie był on maurenem.

[Patty]

- Spokojnie kociaku, już lecę - puściłam oczko do generała i wyszłam na zewnątrz, rozkładając potężne, czarne skrzydła. Po chwili wzbiłam się w powietrze i poleciałam prosto do oblężonej twierdzy, uważając jednocześnie by nie zaatakował mnie żaden demon.

[Hagmar]

//Patty.

Wypatrzyłaś na placu największego "kota", jednocześnie takiego który wyglądał na kompetentnego.

- Na Zartata! Wsparcie przybyło! - wydarł się na widok anielicy.

[Melkior Tacticus]

- Silva! Zbieramy wszystkich strzelców i idziemy wspierać ogniem szturm. - przekazał jednocześnie wychodząc ze sztabu i rychtując "Matyldę" - Co z Szeklanem?