Wyzwolenie Zuesh

[Evening Antarii]

-Pfff! -rzekła oburzona. Zgarbiła się jakby chciała obronić się przed tym przyjacielskim gestem i zrobiła nadąsaną minę  . Nadąsaną i smutną na raz.

[Hagmar]

Aragorn zaśmiał się w duchu. Gdyby Dragosani miał płaszcz dracon wyciąłby mu stary numer z podpaleniem szaty... Za to zrobił co innego, pochwycił go psioniką za kostkę i przewrócił prosto w wielką kupę przechodzącego obok jucznego nosorożca.

[Evening Antarii]

-Haaahaha!- zaśmiała się o tak  -Dzięki Aragorn!

[Dragosani]

-_-
Drago poczuł nagle szarpięcie i nagle wylądował na ziemi. Prosto w kupie noworożca. Cóż za wspaniały początek dnia. Wstał i otrzepał pancerz z kupy.
- Poczucie humoru godne hrabiego - burknął tylko. Nie bardzo rozumiał o co chodziło Aragornowi. Co go obchodziło przekomarzanie się wampira i Eve? Przecież oboje nie traktowali tego na poważnie. A tu nagle znalazł się wielki obrońca niewieściego honoru.

[Hagmar]

- Co? To nie ja. - uniósł dłonie wszak nie trzeba głupkowato ruszać rękoma by używać psioniki - Niezbadane są wyroki Zartata Dragosani. - rzucił głosem małego zielonego mistrza magii z innej galaktyki.

[Evening Antarii]

-Ojj, nie bądź zły! - uśmiechnęła się. A potem zatkała nos i odsunęła się dwa kroki od wampira.

[Dragosani]

Drago przyjrzał się uważnie dłoni, którą to strzepał z pancerza wiadomo co. Sam pancerz może był jako tako oczyszczony, ale dłoń niekoniecznie. Na jego twarzy wykwitł paskudny uśmiech. Oczywiście niewidoczny zza maski. Podskoczył szybko do Eve i zasymulował, że znów chce ją poczochrać po włosach. Zasymulował tylko, udał gest. Nie zamierzał tak naprawdę jej brudzić. Ot, taki żart.

[Hagmar]

I ponownie wylądował plecami w kupie. - Widzisz? Zartat Cię pokarał!

[Evening Antarii]

-Aaaa! - Eve najszybciej jak umiała uchyliła się przed ręką Draga, osłoniła się krzyżując ręce na głowie i z piskiem uciekła gdzieś tam w bok. Na bezpieczną odległość.
A potem się zaśmiała. Ale wolała go nie prowokować więcej chodź chciała krzyknąć "nie złapiesz mnie!" ale niestety wampir był za szybki :c Więc nie ryzykowała.

[Dragosani]

Drago westchnął i wstał. Aragorn mógł sobie gadać o Zartacie, ale winowajca był oczywisty. Odczucie szarpnięcia bez fizycznego uścisku sugerowało psionikę. A oj był tutaj najbliższym magiem.
- Ehh... Starczy tego. Idę się obmyć. - I poszedł się obmyć.

[Hagmar]

- Ehh dobra, dość zabaw na dziś. Wtedy też podszedł do nich sam Vashir.

- Witajcie, zebrało się sporo ochotników. Tak na oko to dwanaście tysięcy kobiet i mężczyzn. Ale weźmiemy tylko Was i moją Kompanie Aralak. 200 najlepszych ludzi jakich mam. Do tego 15 nosorożców.
- Znakomicie, nie warto narażać zwykłych ludzi. Acz rozumiem czym była dla Was Bisora. ÂŻałuję że w młodości nie dane mi było zawitać w te strony.
- Ile ty masz lat, jeśli można spytać.
- 803...

[Nawaar]

Dhampir omal sam nie wywalił się na ziemię ze śmiechu. Dosyć zabawna sytuacja nastała i wszyscy poczuli się radośnie, no może prócz Draga. Silvaster uronił kilka łez od śmiechu i zaczął się zastanawiać jak ciężki będzie przemarsz w taki upał. Na jego twarzy już pojawiły się pierwsze krople potu i to od samego stania, a co będzie w trakcie marszu? ÂŻałował, że nie wziął ze sobą butelki wody i właśnie wtedy gdy tak sobie przemyślał, po kolei ekipa bękartów zaczęła się zbierać. Byli prawie wszyscy prócz Thema, który pewnie spał napierdzielony tanim trunkiem. Silva już nawet nie musiał się temu dziwić, bo się się już po prostu przyzwyczaił. Teraz nagle pojawił się wódz znaczy Khal kunan, który wydał pierwsze polecenia.

[DarkModders]

Jaszczur wreszcie się obudził. Myślał że to był zły sen jednak to była prawda, w którą nie mógł dalej zbytnio uwierzyć. Czuł się troche dziwnie jednak nic  go zbytnio nie bolało.

[Dragosani]

Drago wrócił, już oczyszczony. Jego pancerz lśnił na tyle, na ile może lśnić czarna skóra. ÂŁapka zresztą też, z tym, ze ona jarzyła się wewnętrznym blaskiem. Swoją drogą to trochę dziwne, że Kunanie jakoś nie zwracali na to uwagi. Bardzo wątpliwe było, aby widzieli wcześniej coś takiego. Wampir wrócił tam, skąd sobie wcześniej poszedł.
- Witaj, khalu - przywitał Veshira. Uznał, że warto użyć jego (zapewne bardzo szanowanego) tytułu, bo dyplomacja i takie tam.

[Mohamed Khaled]

Kruk tylko prychnął, trudem powstrzymując śmiech. No cóż, wola\ł więcej nie zadzierać z wujem, jeszcze gotów zrobić z nim to samo. Albo jeszcze coś gorszego, eh...
Mohamed trzymał się na tyle, gdzie było jego miejsce.

[Xvier aep Deler]

Generalnie cała sytuacja z kupą była bardzo zabawna, wprost na poziomie inteligencji prostego chłopa, a taką on posiadał. Niestety nie wypadało mu się śmiać, nie chciał sobie robić nowych wrogów, w szczególności że podejrzewał iż Dragostani jest wampirem, a do tego ta ręka... Nigdy takiej nie widział.

[TheMo]

Themo jak zawsze robił wszystko w swoim tempie. Zignorował dzwony i wstał wtedy, kiedy sam uznał, że to najwyższa pora. A wstał, kiedy słońce zaczęło mu świecić po twarzy. Zszedł z koja i zaspany podszedł do bulaju. Otworzył okno i nieco opuścił kalesony. Oddał mocz, jak to czynił zawsze po przebudzeniu. Potem poszedł się obmyć. Ręce, twarz i nieco ochlapać skołtunione włosy i brodę. Po tej porannej toalecie zaczął zakładać zbroję. Następnie przypiął sobie wszystkie bronie i wyszedł z kajuty. Na pokładzie zauważył, że jest gorąco, więc wziął na zapas bukłak z wodą pitną. Tak, wodą. Czystą, bezalkoholową wodą. W takich warunkach picie różnych procentowych napitków łatwo doprowadziłoby do odwodnienia, więc tak obładowany opuścił statek i udał się do reszty wojska.

[Hagmar]

Przyprowadzono wozy z zaopatrzeniem i konia Aragorna z ładowni okrętu. Gdy wszyscy się zebrali kompania ruszyła.

//10:00 28.5*C zero chmur, zero wiatru, parno i duszno. Idziemy w otoczeniu 200 kunańskich wojów, 100 ludzi z BÂŚ i 15 nosorożców + kilka bawołów ciągnących wozy z zaopatrzeniem oraz działa z okrętu Aragorna bo Melkior pomyślał że mogą się przydać.

[Mohamed Khaled]

Choć było parno, gorąco i ogólnie fuj dla wszystkich, Maurenowi nie było duszno. Mohamed urodził się na Ishgar, gdzie takie upały, jak tutaj, spotykano na co dzień. Uśmiechnął się. Niektórzy, docierając do Basir, będą najpewniej wykończeni i spaleni jak szaszłyki. Jemu to nie groziło, przynajmniej nie spalenie. Z pierwszą rzeczą, jest wiele kwestii spornych. Sam nie męczył się aż nazbyt, chociaż dłuższa wędrówka, z działami, otoczony ponad trzystoma osobami, mogło zmęczyć...

[Nawaar]

Twarz dhampira zalała się potem, kiedy dano znak do wymarszu. Kawał drogi, który musieli przejść był po prostu za duży. Słońce paliło jego twarz, bo nie założył hełmu nie chciał się jeszcze dobijać i mocniej dogrzewać. Mimo wszystko Silvaster szedł równo z innymi siły wampira działały nawet w dzień, więc mógł dotrzymać kroku całej ekipie. W myślach czasami przeklinał, że ma na sobie zbroję Jednak potrzebował tej zbroi do ochrony siebie i nikogo innego, nie miał ze sobą ukochanej osoby nad którą musiałby czuwać, więc pilnował siebie.