Tereny Valfden > Dział Wypraw

Test kruka #18

<< < (6/8) > >>

Anette Du'Monteau:
Dostrzegłaś go przy tym samym stole co wtedy. Akurat z kimś rozmawiał. Jednak nieznajomy po krótkiej wymianie zdań odszedł. Pojawiła się natomiast kelnerka. Sathias złożył zamówienie i zachęcił cię gestem ręki do podejścia.

Armin:
Kobieta poczekała moment na odejście rozmówcy Thawa od stołu. Widząc jego gest bez wahania przysiadła się do niego.
-Byłam w magazynie i zdobyłam jakieś dokumenty- mówiła ściszonym głosem.
Wyciągnęła kartki i pochyliła się nad stołem. Rozejrzała się sprawdzając czy nikt ich podejrzanie nie obserwuje.
-Sprawdź, czy to jest to co chciałeś.

Anette Du'Monteau:
-Część nie jest mi potrzebna, ale na szczęście zgarnęłaś to co dla mnie było niezbędne. Dobra robota. Mam tu coś dla ciebie. To powiedziawszy Sathias wyciągnął jedną drobną monetę. -Masz tu jednego denara. Jesteś nowa tutaj, więc uświadomię cię, że to tyle samo co sto grzywien. - dodał. -Powinnaś teraz wrócić na rynek i porozmawiać z odpowiednią osobą. Sama wiesz o kogo chodzi.

Armin:
-Cieszę się, że mogłam ci pomóc.- niemrawo uniosła kąciki ust.
-W takim razie sprawa załatwiona. Do widzenia.- pożegnała się całkiem uprzejmie i znów opuściła Obieżyświat. Schowała dokładnie denar i wstała od stołu. Armin bocznymi uliczkami dotarła na rynek szukając tajemniczej kobiety. Gdy ją w końcu odnalazła powiedziała -Pomogłam twojemu znajomemu. Co teraz?                 

Anette Du'Monteau:
-Brawo. Zdolna dziewczynka. Teraz masz dwa wyjścia. Możesz odejść z zarobionymi pieniędzmi i wszyscy o tym zapomnimy. Możesz też wziąć ode mnie taki klucz. - kobieta wyjęła niewielki kluczyk i pokazała trzymając w ręce. -To klucz do dalszego życia. ÂŻycia jakiego zaznałaś przez tą niewielką chwilę. Ten drobny przedmiot sprawi że odnajdziesz swoje drugie oblicze, te które skrzętnie będziesz ukrywać przed światem. - mówiła. -Bo widzisz, wszyscy staramy się żyć według własnych zasad. Jednak nie każdy zgadza się z takimi zasadami. My jesteśmy tymi, którzy nie będą tego oceniać. Nie do nas należy sądzić. Po prostu jesteśmy...To jak będzie moja mała?

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona