Tereny Valfden > Dział Wypraw
Póki śmierć nas nie rozłączy
Samir:
Wchodząc jak do siebie Anette popełniła błąd. Nieostrożność to bardzo niepożądana dla złodzieja czy zabójcy cecha, wszak nigdy nie powinno włamywać się bez podjęcia środków ostrożności. Kobieta znalazła się w w długim i stosunkowo szerokim korytarzy, biegnącego od drzwi wejściowych prosto do tarasowych, przez które Anette właśnie przeszła. Wejścia do pomieszczeń znajdowały się po obu stronach holu, na wysokości pierwszego piętra ścian już nie było, a jedynie pięknie zdobione kolumny podtrzymujące strop oraz sięgająca pasa barierka.
Nieostrożność Anette przełożyła się na skrzyżowanie swych dróg z nocnym sługą, który właśnie wychodził z pomieszczenia skrajnie po prawej, przylegającego po linii do ogrodu. Stał tyłem, właśnie zamykał drzwi, ale kobieta mogła być pewna, szybko się odwróci i wpadnie na niespodziewanego gościa.
Anette Du'Monteau:
Anette zapomniała się nieco, lecz działała szybko i instynktownie. Dała nura w przejście po lewej stronie holu, w którym się znalazła i w miarę możliwości przylgnęła do ściany.
Samir:
Korzystając z mroku nocy, kiepskiego oświetlenia oraz roztargnienia sługi Anette udało się ukryć w tej prowizorycznej kryjówce, mężczyzna ruszył przed siebie i zniknął po drugiej stronie holu, wchodząc do jednego z pomieszczeń blisko drzwi wyjściowych. Nastała cisza, jedynie obserwator z niezwykłym słuchem mógłby usłyszeć oddech czy bicie serca zabójczyni, której udało się przeniknąć do rezydencji.
//Nie znasz miejsca pobytu swego zleceniodawcy zatem po prostu opisz, jak go szukasz, gdzie itp. W miarę możliwości zachowując ostrożność ;)
Anette Du'Monteau:
Dziewczyna uznała, że jak każdy szlachcic i ten trzyma swoje sługi na parterze. Rozejrzała więc się znów po holu i cichym krokiem udała się w kierunku schodów na górę. Pokoje na piętrze z pewnością należały do rodziny. Anette ciągle nasłuchiwała jakiegokolwiek ruchu.
Cichy zabójca
Samir:
Dotarłaś na piętro <werble>
//Masz wolną rękę co do opisów piętra, możesz łazić, szukać, zwiedzać, kraść, zabijać... Czego dusza zapragnie.
Nawigacja
[#] Następna strona
Idź do wersji pełnej