W poszukiwaniu zaginionego słowa

[Lucas Paladin]

Gdy Lucas odnalazł wreszcie strażnika, od razu do niego podszedł i zapytał:
- Witajcie czcigodny strażniku. Powiedzcie mi, gdzie jestem, zgubiłem orientację. Zakładam, iż to miasteczko Utamin. Podajcie mi jakiś rozkład dzielnic, punkty orientacyjne, gdzie co kupić i gdzie spać się położyć mogę.

[Funeris Venatio]

- Musiałeś nieźle pobalować, panie, że nic nie pamiętasz. - Strażnik uśmiechnął się naprawdę szczerze i takie tam. Poznał insygnia Bractwa na pancerzu, widział też, że nie jest to tani sprzęt.
Tyle powiedział strażnik...

[Lucas Paladin]

Lucas połączył w całość słowa o wsi. Drzewo. A raczej rzeźba znajdująca się w miasteczku, z którą wiązała się legenda. To drzewo właśnie paladyn ujrzał w swojej wizji. I musiał to dokładnie zbadać, być może to się mogło ze sobą pokrywać. Będzie musiał też wypytać się o legendę. Dlaczego więc nie strażnika?
- A powiedzcie, cóż to za legenda łączy się z rzeźbą drzewa?

[Funeris Venatio]

- A ja to akurat mało wiem, panie. Coś tam chodzi o jakąś dziewkę uwięzioną kiedyś, że ją jakieś bestie chroniły, czy coś. Coś tam bajają, że zaginęła, że posiadła jakieś słowo. Naprawdę, nie wiem dokładnie. Może ktoś po karczmach będzie coś wiedział? W górnym mieście jest taka jedna, do której możesz zajrzeć, panie. Może tam coś znajdziesz?

[Lucas Paladin]

- Byłem już w karczmie. - stwierdził rycerz beznamiętnie. - Niestety nie dość, że nie udzielono mi żadnych informacji, a na dodatek w mało kulturalny sposób mnie stamtąd wyprowadzono. O Andrzeju Mleczko słyszeliście?

[Funeris Venatio]

- A to nie ten bimbrownik, co go ten wampir złapał w kanałach złapał? Nie wiem szczerze...

[Lucas Paladin]

Bimbrownik? Wampir go znalazł? Drago? Co tu się dzieje.. Lucas przyswoił sobie nowe wiadomości i podziękował strażnikowi za pomoc. Chciał się dokładnie przyjrzeć drzewu, o którym wspominał strażnik i które być może widział w swojej wizji. Za dużo było pytań, za mało odpowiedzi. Udał się więc na plac i tam postanowił jej poszukać. Podejrzewał, że to sekta Orwella stoi za jego porwaniem. A słowo być może odnajdzie się tam, gdzie drzewo.

[Funeris Venatio]

Drago dotarł na plac niepokojony przez nikogo. Kilka kamiennych ław, przy których zasiadali ludzie spotykający się na plotki, ambona do przemówień, proporce, sztandary - standard. A na środku wielkie kamienne drzewo. Identyczne jak te, które Lucas widział w swojej wizji z wioski.

[Lucas Paladin]

Jest i pierwszy realny trop. Drzewo. Paladyn zastanawiał się co tak naprawdę powie mu rzeźba. Była identyczna jak ta w wizji, a jednocześnie to tylko twór ludzki. Tam, wszystko było prawdziwe. Być może jakieś słowo pozwoli mu odkryć jego tajemnicę. Słowo go szukało, to które zaginęło. Musiał więc pozwolić się mu odnaleźć. Zbliżył się do rzeźby, dotknął jej i wyszeptał, tak, aby tylko ono go słyszało.
- Oto jestem.

[Funeris Venatio]

Nic się niestety nie stało. Miejscowy bard zachichotał tylko, gdy zobaczył, jak jakiś rycerz modli się do drzewa. Tak to przynajmniej z jego strony wyglądało.

[Lucas Paladin]

Natychmiast się odsunął, Lucas nie zamierzał stać się pośmiewiskiem gawiedzi. Natomiast zauważył, że to miejscowy bard się zaśmiał. A to dawało rycerzowi szansę poznać legendę, Ci wierszokleci znali wszystkie w okolicy. Być może będzie musiał się pozbyć paru grzywien, ale to nie ma znaczenia, grunt to wreszcie spełnić zadanie zlecone przez Gerina. Poszedł więc do tego błazna i rzekł:
- Opowiedzcie mi legendę o tym drzewie. Zapłacę, jeśli Twoje "talenty" tego wymagają.

[Funeris Venatio]

- Moje talenty są nagradzane, nie wynajmowane - rzekł spokojnie, kłaniając się nisko. Miał kolorowy kapelusz z perlim piórem, lutnię, modny wams, wygodne ciżemki i zawadiacki wąsik.
- Powiedz mi, panie, kim jesteś, a opowiem Ci wszystko, czego twoja dusza zapragnie - miał jakiś taki tajemniczy głos. Jednocześnie tak niesamowicie prawdziwy, że Lucas poczuł swego rodzaju... więź? Szacunek? Zrozumienie? Z kimś takim po kilku sekundach stajesz się najlepszym przyjacielem.

[Lucas Paladin]

- Zagraj mi w takim razie, wynagrodzę Twą twórczość. Jestem Lucas Paladin, Twój Marszałek Koronny i Wielki Kanclerz Bractwa ÂŚwitu. Opowiedz mi historię tej rzeźby. - Lucas był szczery i szczerze uśmiechnął się do barda.

[Funeris Venatio]

Reiksaj, gdyż tak się dziwnie bard nazywał, podkręcił kołki lutni, szarpnął kilka razy dla sprawdzenia stroju i odchrząknął, by mieć czyste i pewno gardło. Chwycił jakiś tam akord i zaczął melodyjnie:
- ÂŻyła ongiś niewiasta niewątpliwej urody. Białogłowa, smukła, powabna. Mieszkała ona w mieście, które Utamin zwą, nad brzegiem morza położonym. Talenty nadprzyrodzone posiadała, magią władała, z bogami rozmawiała i zwierząt dzikich doglądała. Zeszli się jednak niegodziwcy i niewiastę pochwycili, do drzewa za miastem przywiązując. Natura z pomocą przybyła. Niedźwiedzie jej strzegły, ruszyć nie dały, zbrodniarzy przepędziły. Kobieta uwolnić się nie mogła, gdyż łańcuchami zakuta. Leżała tak trzy dni i trzy noce podczas burz, zawiei i gradu. Dnia czwartego w miejscu, gdzie spoczęła pierścień się ostał, magią przepełniony. Artefakt ukryto, zakopano, przepadł. Niedźwiedzie go strzegą, jak niewiasty strzegły. Potem drzewo w skale wykute na znak pamięci w mieście postawiono.

[Lucas Paladin]

- Czy wiecie, o drogi poeto, gdzie znajduje się drzewo, o którym wspomina legenda? - Lucas po wysłuchaniu  historii zadał wręcz oczywiste pytanie. Zaginionym słowem jest pierścień, który wykradziono i zadaniem paladyna było go odnaleźć. W tym celu musiał zbadać miejsce wizji i miejsce legendy.

[Funeris Venatio]

- Wieść o tym zaginęła, chociaż niektórzy twierdzą, że w bibliotece w ratuszu znajduje się pierwotnie spisana wersja tej legendy. Trudno to jednak zweryfikować.

[Lucas Paladin]

- Mimo wszystko, dziękuję Ci za Twą opowieść. Zgodnie z zapowiedzią, Twoje talenty zostaną przeze mnie nagrodzone. Oto 100 grzywien. - Lucas miał nadzieję, że bard nie poczuje się urażony kwotą, nie wiedział bowiem jakie było jego zwyczajowe honorarium.

3610 - 100 = 3510 grzywien

[Funeris Venatio]

Bard ukłonił się naprawdę nisko, gdyż zazwyczaj zgarniał tak około 10 grzywien, w dobry dzień 30.

[Lucas Paladin]

Lucas nie czekał. Natychmiast ruszył w kierunku ratusza miejskiego, do biblioteki, w której mogła się znajdować książka, w której spiana była legenda pierścienia. Zszedł więc dzielnicę niżej, gdzie według opisu strażnika powinny znajdować się budynki miejskiej administracji. Ratusz powinien być z reguły tym największym budynkiem, więc paladyn i tam skierował swoje kroki.

[Funeris Venatio]

Przed ratuszem stał jakiś strażnik, który spytał się kulturalnie o cel wizyty.