Jeden, by wszystkimi rządzić

[Rakbar Nasard]

Rakbar właśnie pojął praktyczność specjalności magicznej, jaką obrał jego kompan. Co prawda posiadał jeszcze miksturę leczniczą, jednak wolał jej nie marnować zbyt szybko, szczególnie że kule póki co były neutralnie doń nastawione.
- Dziękuje. - szybko okazał wdzięczność, aby temat zamknąć. - Tak, ale atakujemy po jednej kuli abyśmy mieli szansę się obronić przez ich atakiem. Wybierz dowolną i użyj zaklęcia z żywiołu ziemi, a wtedy ja dopełnię ataku używające kuli ognia. - powiedział, po czym owinął swoje ciało psioniczną barierą złożoną z energii magicznej. Oplatała szczelnie jego ciało.

[Elrond Ñoldor]

- Dobrze.
Skoncentrował się i zaczerpnął energii magicznej ze swojej duszy. Wyciągnął przed siebie dłoń i wypowiedział inkantację czaru:
- Aresh isgrash! - energia magiczna wypłynęła z jego ciała, a słowa ukształtowały ją w kamienny pocisk, który zaczął lewitować nad jego dłonią. Cisnął nim w niebieską, neutralną kulę.

[Rakbar Nasard]

- Heshar anash! - padły słowa inkantacji.
Pobrał energię magiczną z własnej duszy i skondensował ją w jednej z wolnych dłoni, po czym wypowiedział inkantacje, wskutek czego powstała kula ognia. Cisnął ją wtedy w kule, która po ataku Elronda zapewne zaczęła emanować brązową poświatą.

//Ostatni stan:
//5 kul niebieskich

[Isentor]

Kula eksplodowała.

[Elrond Ñoldor]

//4 kule niebieskie

- Nie ma co się bawić. Załatwmy je po kolei. Aresh isgrash! - energia magiczna wypłynęła z jego ciała i zmaterializowała się pod postacią kamiennego pocisku. Cisnął nim w najbliższa niebieską kulę.
- Twoja kolej.

[Rakbar Nasard]

- Heshar anash!
W wolnej dłoni skumulował energię magiczną, która wkrótce po wypowiedzeniu inkantacji zamieniła się w kulę ognia. Zaatakował nią tą samą, co Elrond chwilę wcześniej, kulę.

//4 kule niebieskie

[Isentor]

Kula zaatakowana przez Elronda kontratakowała w tym samym czasie, kiedy Rakbar wystrzelił w jej stronę ognistym pociskiem. Kamienny pocisk pomknął w stronę Elronda, kula zaś rozświetliła się na czerwono.

//3 kule niebieskie
//1 kula czerwona

[Elrond Ñoldor]

Elrond był cały czas skoncentrowany. Wytworzenie bariery mortokinetycznej to była dla niego drobnostka. Magia wypłynęła z jego ciała i utworzyła przed nim ochronę. Kamienny pocisk uderzył w nią i po prostu się odbił. Bezwładny kamień poturlał się po posadzce.
- Limit kombinacji się wyczerpał? Spróbuję teraz elektryczności. Izipash ipush! - energia magiczna, która wypłynęła z jego ciała zmaterializowała się nad jego wolną dłonią w postaci iskier i wyładowań elektrycznych. Po chwili były one pokaźnym piorunem kulistym. Cisnął nim w kule, która najpierw zaatakowała go jego własnym czarem, a później wchłonęła czar Rakbara.

[Isentor]

Kula kontratakowała wystrzeliwując w Elronda pocisk ognia po czym wchłonęła zaklęcie piorunu kulistego rozbłyskując elektrycznością.

//3 kule niebieskie
//1 kula elektryczna

[Elrond Ñoldor]

Bariera mortokinetyczna ponownie się przydała. Elrond odbił czar.
Spojrzał na Rakbara, mając nadzieję, że on teraz ciśnie swoją kula ognia w kulę.

[Rakbar Nasard]

- Heshar anash! - padły słowa inkantacji.
Pobrał energię magiczną z własnej duszy i skondensował ją w jednej z wolnych dłoni, po czym wypowiedział inkantacje, wskutek czego powstała kula ognia. Skierował wtedy ów pocisk w kule, która wskutek czaru Elronda zaczęła emanować elektrycznością. Rakbar powątpiewał w skuteczność ich działań, były bowiem chaotyczne, nieprzemyślane i zazwyczaj błędne. Nie lubił tak działać - ale innego wyjścia nie było.

//Ostatni stan:
//3 kule niebieskie
//1 kula elektryczna

//Wyprawy, które długo trwają maja to do siebie, że z czasem tracą blask i staja się monotonne.

[Isentor]

Kula kontratakowała wystrzeliwując w Rakbara pocisk piorunu kulistego po czym wchłonęła zaklęcie kuli ognia rozbłyskując czerwienią. Isentor przyglądał się adeptom aspirującym do miana arcymagów, aż w końcu postanowił zareagować.
- Dobrze jest wyciągać wnioski po ówczesnej analizie sytuacji.

//3 kule niebieskie
//1 kula czerwona

[Rakbar Nasard]

Pierun kulisty rozbił się o barierę psioniczną, która zaraz potem zanikła. Rakbar ponownie więc owinął się szczelnie energią magiczną tworząc mur na zaklęcia.
- Ekhm. Są dwie opcje, które mogą być rozwiązaniem. Pierwsza - raczej dla nas niemożliwa - to wykorzystanie ostatniego żywiołu - wody. A może chodzi po prostu o kolejność i tym razem pora przyszła na atak żywiołem ziemi, potem powietrza? Wszelkie cykle zniszczenia nie układają mi się w myślach, dlatego powątpiewam w ich istnienie w tym teście. Co o tym sądzisz, Elrondzie?

[Elrond Ñoldor]

- Jesteśmy magami. Każdy z nas miał możliwość poznania tylko jednej szkoły. Sam poznałem dwie, by byłem kiedyś arcymagiem. Woda nie jest nam w niczym potrzebna. Spróbowaliśmy już wszystkich kombinacji naszych trzech żywiołów. Czy jest więc ukryty schemat w kolejności rzucania żywiołami? Nie wiem. Wydaje mi się, że robimy błędy w tym jak rzucamy czary. Gdy próbujemy je 'naładować', nie koncentrujemy się. Wydaje mi się, że gdy nie skupiamy się odpowiednio podczas atakowania niebieskiej kuli, czar nie jest dostatecznie 'zakotwiczony'. I zamiast wchłonąć kolejną dawkę, kolejna porcja magii wybija ją z równowagi. Podobnie było podczas pierwszych naszych prób ataku. Nie byłeś skoncentrowany. Kule od razu odbiły zaklęcia. A gdy teleportowaliśmy się i tworzyliśmy bariery, kule również niekorzystnie dla nas się aktywowały. Może coś w tym jest?

[Rakbar Nasard]

- Owszem, ale ta próba wymaga od nas współpracy. Nie mogę jej przejść bez twojej pomocy i odwrotnie, dlatego biorę coś więcej pod uwagę. Na testach nekromanty niejednokrotnie wymagana jest sól czy kreda, może u nas przydatne są runy? - przeleciał wzrokiem po lewitujących kulach. - Nie ma takiej możliwości aby moje skupienie było niewystarczające, gdyż utrzymywałem w jednym czasie żywiołaka, enta, barierę psioniczną, zdołałem rzucić zaklęcie a po tym zniszczyć kulę. Nie w tym rzecz, jeśli chodzi o moje zdanie. Czy dobrze zauważyłem, że wszystkie zniszczone kule miały krótką historię przyjmowania zaklęć? Zauważ, że te 4 kule, które udało nam się zniszczyć były atakowane jako neutralne o niebieskiej poświacie żywiołem ziemi a na końcu, żywioł ognia lub powietrza niszczył obiekt. Może rzecz w kolejności i bezbłędności?

[Elrond Ñoldor]

- Na pewno mamy jakiś problem z bezbłędnością i ogólną mechaniką, skoro kule nie robią to co chcemy i zmieniają swoje działanie co chwila. Jedynym sposobem by przekonać się, czy w ogóle mam rację jest sprawdzenie tego w praktyce. Może zacznę.
Elrond skoncentrował się na swojej duszy i energii magicznej, którym była ona przepełniona. Pobrał jej znaczną ilość. Skoncentrowała się w jego ciele. Wysłał w kierunku rąk, które rozwarł niczym jakiś kapłan podczas nabożeństwa. Wypowiedział słowa inkantacji:
- Aresh isgrash! - po tych słowach pierwsza połowa energii wypłynęła z jego ciała i zmaterializowała się pod postacią kamiennego głazu nad prawą dłonią. Wystrzelił pocisk w kierunku jednej z niebieskich kul. Dzięki mortokinezie nie mógł chybić.
Skoncentrowany na swojej energii pozwolił drugiej jej połowie wydostać się z ciała. Tym razem użył innych słów.
- Izipash ipush! - energia zmaterializowała się pod postacią pioruna kulistego. Brzęcząca kula wyładowań elektrycznych wirowała nad jego lewą dłonią. Pomagając sobie mortokinezą cisnął pociskiem w kulę, w którą chwilę temu starał się naładować mocą żywiołu ziemi.

[Isentor]

Kula eksplodowała.

[Elrond Ñoldor]

- Czyli bardzo możliwe, że trafiliśmy - uśmiechnął się.

[Rakbar Nasard]

- Powtórz to raz jeszcze.


//2 kule niebieskie
//1 kula czerwona

[Elrond Ñoldor]

Kiwnął tylko głową. Ponownie skoncentrował się na swojej duszy i energii magicznej która je wypełniała. Wydobył z niej odpowiednią ilość many potrzebnej do stworzenia dwóch pocisków.
Był cały czas skoncentrowany, więc wysłanie energii ze swojego ciała nie stanowiło dla niego problemu. Wypowiedział słowa pierwszej inkantacji.
- Aresh isgrash! - energia opuszczając jego ciało, zmaterializowała się pod postacią kamiennego głazu wprost nad jego dłonią. Dzięki mortokinezie cisnął pociskiem w niebieską kulę.
Po raz kolejny skoncentrował się na magii, która wypełniała jego ciało i wyciągnął ją na światło dzienne.
- Izipash ipush! - dzięki tym dracońskim słowom ukształtował ją w odpowiednią formę. Nad jego lewą dłonią zmaterializowała się kula wyładowań elektrycznych. Cisnął piorunem kulistym wprost w kule, którą zaatakował przed chwilą kamiennym pociskiem. Oczywiście tor lotu kontrolował mortokinezą.