Raz kozie mgle

[Funeris Venatio]

- Mówisz, jakbyś cytował woluminy, które można znaleźć w bibliotece. Wyuczyłeś się tamtej kwestii na pamięć, czy sam je spisałeś?

//ÂŻeś się nie postarał, tak perfidnie zżynać...

[Izabell Ravlet]

- ...ale wszyscy mają ważniejsze sprawy na głowie. Ciężko mi zebrać te kilka osób jednocześnie w Pakcie. Nie jestem przecież Devristusem - spojrzał na sporą grupę przed nimi. - Wszyscy rzucili wszystko. Jedni dla pieniędzy, inni aby nawiązać przyjaźnie i zdobyć kontakty, jeszcze inni po prostu się nudzili. Teraz powiesz, że narzekam? - zapytał na koniec.

[Hagmar]

- Cytowałem z pamięci. Tak czy inaczej, będę musiał tylko przekonać Isentora że potrzebujemy Doral a tamtejsi piraci wystarczjąco długo żyją.

[Patty]

- Może tam znajdę mojego znajomego kapitana - swobodnie włączyłam się do rozmowy - Chętnie skręciłabym mu kark, a Doral to miejsce, które do niego pasuje.

[Hagmar]

- Jak się zwał ów skurwysyn?

[Patty]

- Kniwa. ÂŁatwo poznać, długa broda, kaprawe, małe oczka... - przypomniałam sobie wygląd dawnego kapitana - Nieco przy kości, ale w życiu nie widziałam, żeby ktoś tak szybko wywijał szablą czy strzelał tak celnie. Gdy pływałam razem z nim, nigdy przedtem ani potem nie widziałam tyle okrucieństwa. Ale piratem był dobrym.

[Hagmar]

- Słyszałem cosik o nim. Zapisał się nawet w archiwach Kruczego Bractwa. Pewnie zatapiając ich okręty. Cóż, jego głowa jest twoja. Ja zaś będę tam szukać kapitana Wróbla i Stalowobrodego. Ten drugi jest dość rozważny i chętnie zostałby kaprem. Zawsze umiał się dostosować do aktualnej sytuacji geopolitycznej.

[Funeris Venatio]

- Bardzo przydatna umiejętność, zwłaszcza w niektórych czasach.

[Hagmar]

- Też ją posiadam. Dlatego jestem tutaj a nie na kontynencie z resztą Kruczego Bractwa które pewnie nie istnieje jak 3/4 państw. Co ciekawe Meanebowi nie idzie aż tak super. Chwała bogom.

[Elrond Ñoldor]

- W sumie masz powody. Ale co by nie było! Ja byłem cały czas dostępny - podniósł dłonie do góry jakby w obronie.
- Nie możesz poprosić kilku mistrzów, nauczycieli? Mamy przecież oprócz zwykłych adeptów i magów całą wyszkoloną kadrę nauczycielską. Mogliby pomóc...

[Funeris Venatio]

- Meaneb, no właśnie. Muszę przyznać, że niewiele posiadam informacji na temat tego... kogoś. Słyszałem, że to jakiś Wielki Antagonista, Szatan wcielony, albo, jak ktoś to kiedyś ujął, wybacz Patty słownictwo, skurwiały pojeb bez sumienia. Jak to tam z nim jest, ewentualnie było?

[Canis]

- Oj panno Anette... Pamiętaj, że dwóch srok za ogon nie da się trzymać, trzeba umieć podjąć decyzję zgodnie z sumieniem i oczekiwaniem. Pamiętaj, że jedne historie się rozpoczynają i kończą prędzej od innych.

- Mogę ci pomóc Darlenicie jeżeli brakuje ci chętnych do pomocy... w tym czymś co planujesz  . - powiedział Jaszczur.

[Nawaar]

Nathaniel szedł dalej obok Anette, czyżby mu się spodobała tajemnicza i milcząca piękność. Tymczasowo, tylko Salazar go w miarę poznał, ale jest jeszcze wiele do poznania na temat elfa zwłaszcza, że nikt go nie zagadywał, co było mu na rękę i nie musiał się mówić kim jest, skąd się wziął takie tam.

[Hagmar]

- To ojciec Isentora. Długa i skomplikowana opowieść. Meaneb stał się niemal bogiem po tym jak wchłonął wszystkie dusze z takiego małego gówienka będącego w istocie... czymś w rodzaju magicznego więzienia.

[Funeris Venatio]

- Tyle akurat dane mi było usłyszeć.

[Hagmar]

- Wiesz tyle co i ja. Jego armie da się pokonać ale jego samego... Chroń nas Zartacie. A Rasher niech prowadzi nasze ostrza.

[Gorn Valfranden]

- Mam nadzieję że  prędko go nie spotkamy. Mogłoby być cienko.

[Funeris Venatio]

- I to właśnie dlatego chcemy się pozbyć mgły, tak? ÂŻeby go nie spotkać?

[Hagmar]

- Będzie Gornie. Nie będę was pocieszał i pierdolił propagandowych haseł. Mówię jak jest. Mgła mu nie przeszkadza, może wysłać tu flotę kiedy zechce. Meaneb chce wpierw pozbawić Isentora sojuszników.

[Gorn Valfranden]

- Rozumiem że król ma ich kilka, znasz ich?.