Raz kozie mgle

[Gorn Valfranden]

Gorn poszedł do Funerisa który rozmawiał z Aragornem. Szeptem mu powiedział.- Poznajesz go?. Gorn wskazał lekko głową w stronę Natahniela.

[Thor ibn Odyn Grom]

Thor ruszył razem z grupą, lecz trzymał się lekko na uboczu, żeby sobie porozmyślać.

[Izabell Ravlet]

W międzyczasie w towarzystwie pojawił się Darlenit.  Twarz zakrywał mu kaptur.  Ruszył do kanałów, ciągnąc się w tyle grupy.

[Funeris Venatio]

- Czy poznaję? Nie, pierwszy raz na oczy widzę. Ale jeżeli się pytasz, czy wiem kim on jest, to tak - zdaję sobie sprawę. - Funeris nie lubił w taki sposób obgadywać żadnej persony, więc delikatnie chciał zgasić zapał Gorna do plotkowania na temat daaaalekiego krewnego Kharima Kazamy.

[Thor ibn Odyn Grom]

Thor, gdy zauważył zakapturzoną postać, podszedł do niej i zagadał:
-Czemu trzymasz się z tyłu, przecież w grupie raźniej.

[Anette Du'Monteau]

-Ciężko się nie zgodzić Salazarze. - dokończyła dziewczyna. Anette i Patty dość wyróżniały się na męskim tle kompanii, jednak nie wyłącznie przez swoją płeć ale i uzbrojenie. Paladynka wyposażona była w ciężką zbroję i dość potężne broni, do których wydaje się że potrzeba nie lada siły. Du Monteau natomiast zawsze miała na sobie bawełnianą szatę, na którą narzucała elementy wampirzego pancerza. Dochodziło do tego jeszcze spore oburęczne ostrze mniej znane w tych rejonach. Anette nie przejmowała się niczym i szła do przodu razem z resztą.

[Gorn Valfranden]

- Niebezpiecznie tak o tym gadać. Przy okazji wymyśliłeś jakieś utwory?

[Funeris Venatio]

- Wymyśliłem utwory? - spytał Funeris, nieco zbity z tropu.

[Patty]

Wytrącona z równowagi, niezbyt mogłam odpowiedzieć na jakiekolwiek pytania, jednak gdy tylko się uspokoiło, nawiązałam do pytania Lucasa.
- Owszem, byłam kiedyś piratką, jeszcze jako nastolatka. Ciekawe to było życie, aczkolwiek nie miało zbyt wiel wspólnego z prawem. Nie żeby mi to wtedy przeszkadzało - uśmiechnęłam się delikatnie - Ale pewno dnia wszystko się, powiedzmy, spieprzyło. Pływałam wtedy z kapitanem o imieniu Kniwa. Kawał skurczybyka, ale piratem był dobrym. Dopóki nas nie wystawił. Nas, czyli reszty załogi, w tym mnie. Udało mi się wtedy uciec, a po trafieniu na Valfden nie miałam już okazji pływać. Tu zresztą nie ma gdzie. Wszędzie ta mgła. A czemu Bractwo? Pomijając, że to nie był mój pierwszy wybór, tam czuję się najlepiej.

[Izabell Ravlet]

- ÂŻebym nie musiał z tobą rozmawiać - odparł chłodno do nieznanego mu mężczyzny. Przyspieszył nieco kroku, aby zostawić go za sobą, ale nie na tyle, by zrównać się z kimś innym.

[Gorn Valfranden]

- Podobno jesteś Poetą

[Nawaar]

Nathaniel poczekał na Anette, kiedy się zrównali rzekł do niej. - Mogę potowarzyszyć panno?. Rzekł z uśmiechem.

[Funeris Venatio]

- Moje miano, Funeris Venatio, w pewnym starym i zapomnianym języku można przetłumaczyć jako Poeta Pogrzebowy. Stąd się to wzięło, bynajmniej nie od pisania wierszy i poematów. - Funeris szczerze się uśmiechał tłumacząc to Gornowi, bratu zakonnemu, niemalże równemu randze. Nie chwalił się nikomu, bo i nie było czasu i chęci, ale tuż przed wyruszeniem na wyprawę, zaraz po pasowaniu na rycerza, został mianowany Marszałkiem Bractwa ÂŚwitu.

[Lucas Paladin]

- Bo to w Bractwie poznajesz najlepszych ludzi? - zaśmiał się Lucas - Widzę, że barwna jest Twoja historia. Mnie nigdy nie dane było pływać po wodach, bo w wodzie i owszem. Może mi to kiedyś pokażesz? Niestety przykre doświadczenia dzieciństwa nauczyły mnie już od małego służyć dobru. Byłem kiedyś w pewnym Zakonie i to tam jest moje miejsce. Podobnie jak w Bractwie.

[Elrond Ñoldor]

Darlenit na nieszczęście spotkał na swojej drodze Elronda. Nie mógł odgadnąć co za minę miał były Arcymag widząc adepta, więc i nie mógł się spodziewać co takiego on mu powie.
- Trochę niebezpiecznie wałęsać się z tyłu pochodu, gdy na jej czele najpotężniejsze jednostki. Może i jesteśmy w stolicy, ale nie wydaje mi się, że od czasu kolonizacji wyspy, kanały pod miastem zdarzyły zostać oczyszczone.
Szczególnie jest to niebezpieczne w skórzanym kaftaniku i bez możliwości użycia magii. Chyba że coś się zmieniło.
Jak myślisz Darlenicie?

[Gorn Valfranden]

- Aha, a jaka jest twoja przeszłość?, Pytam z czystej ciekawości.

[Funeris Venatio]

- Tułałem się, włóczyłem, podejmowałem różnych prac, nie zawsze idących w parze z moim sumieniem. Przeszłość zostawiłem za sobą, wyparłem z pamięci, chociaż nie wszystko się udało.
Funeris odpowiadał na pytania Aragorna, lecz jedyne o czym myślał, to krąglutki tyłeczek Patty, którym kręciła idąc z Lucasem. Zastanawiał się jaki jest w dotyku, jak cudowne by było wejście między te dwa pośladki, które by rytmicznie uderzały o jego lędźwie. Ledwo udało mu się oderwać od nich wzrok, spojrzał na idącego obok pani paladyn Lucasa, rycerza jak i on. Wydawało się, że coś czuje do Patty, coś głębszego. Może mu się wydawało, ale postanowił, że na razie da mu wolną rękę, niech się chłopak postara, może ją w sobie rozkocha. Przyjaciołom należy pomagać, a już na pewno nie przeszkadzać i Funeris tak właśnie postawił zrobić. Nie przeszkadzać.

[Anette Du'Monteau]

-Jeśli chcesz elfie. Aczkolwiek ostatni mężczyzna, który trzymał się tak blisko, na koniec spotkania nie był w stanie nawet wykrztusić z siebie słowa. - rzekła przypominając sobie niedawną walkę i wyprawę.

[Nawaar]

- Dziękuję. Zawsze to raźniej iść z kimś nie uważasz?. Właściwe jesteś lepiej wyposażona niż ja. Powiedział lustrując ją delikatnie. - Zechcesz mi powiedzieć dlaczego zaniemówił?. Pewnie to od twojej urody. Nathan się uśmiechnął.

[Patty]

- Zakonie? - spytałam, chcąc dowiedzieć się czegoś więcej - Widać twoje powołanie musi być bardzo silne.