Zaginiona niewiasta

[Isentor]

Rozeszło się pukanie do drzwi.

[Nawaar]

- Wszyscy do tyłu i szykować się w razie ataku!. Kharim otworzył drzwi dzierżąc młot w rękach nie był pewien, co ujrzał.

[Gorn Valfranden]

Natychmiast usłuchałem Kharima,szybko z mieczem stanąłem przed parą,Bedąc gotowym do skoku aby w razie być w stanie pomóc kompanowi.

[Zariel]

W progu stanęła Zariel.
- Karczma stoi w płomieniach! Coś wybuchło, widziałam ogromny blask, zupełnie jakbym patrzyła na oblicze Pana.

[Nawaar]

- Dobra trzeba to sprawdzić. Gorn i Lucas zostajecie i ich pilnujecie. Ja udam się sprawdzić, co zaszło razem z panią. Krasnolud założył młot na plecy i ruszył w stronę wybuchu oczekując najgorszego.

[Gorn Valfranden]

Jasne

[Zariel]

Kharim zobaczył na własne oczy chaos jaki zapanował we wsi. Karczma ustępowała pochłaniana przez fale płomieni. Z wnętrza wynoszono poparzonych i rannych w wyniku wybuchu biesiadników.
- Czujesz? Zapach siarki przeplata się z zapachem spalonego, ludzkiego mięsa.

[Isentor]

Wychodząc Zariel zamknęła za sobą drzwi. Chwilę po tym jak odeszła wraz z Kharimem do karczmy coś uderzyło w drzwi. Po chwili ponownie, uderzenie było tak silne, że drzwi niemal wypadły z zawiasów.

[Nawaar]

Krasnolud zrobił wielkie oczy na widok karczmy, a raczej jej braku. - Smrodu nie da się, nie poczuć istny chaos, ale to może oznaczać, że ktoś specjalnie to zrobił żeby odwrócić naszą uwagę od pary zakochanych w domu. Jak uważasz?.

[Zariel]

- Nie mam co do tego wątpliwości. Spójrz na tych ludzi. Trzeba...
Podbiegł do was zdyszany chłop.
- Panie ratuj! Karczmarz został w środku z kuchareczką. Pomóżta!

[Nawaar]

- To ruszamy do nas... Kharim miał ruszyć w stronę swoich kiedy to nagle jeden z chłopów mu przerwał. - Oczywiście, że pomogę. Krasnoludowi nie wątpliwie się spieszyło zaczął szybko szukać jakiegoś w miarę bezpiecznego wejścia do zgliszczy naprawdę zależało mu na uratowaniu ludzi.

[Isentor]

Karczma stała w płomieniach. Jedyne otwarte wejście to główne drzwi od karczmy, przez którego niedawno wywleczono poparzonych.

[Nawaar]

Kharim znalazłszy jedyne przejście prowadzące do środka wkroczył tam, bez wahania. Wśród płomieni próbował zlokalizować dwoje ludzi dlatego zaczął krzyczeć choć dym mu tego nie ułatwiał. - Jestem tak ktoś!. Krzyknął zasłaniając się ubraniem. Następnie ponownie krzyknął kaszląc. - Ludzie, gdzie jesteście!.

[Isentor]

Pomocy! Pomocy! - rozległo się w zgliszczach. Ogień pochłonął karczmę doszczętnie. Paliło się już niemal wszystko. Pomocy! - dochodziło zza rozwalonego przez belkę stropową baru.

[Nawaar]

Kharim usłyszał wołanie o pomoc starał się dojść do ludzi, choć ognień ogarnął doszczętnie wszystko. Wiedział już, że ma mało czasu i musiał działać szybko. - Już do was idę!. Krzyknął głośno i osłaniając twarz ruszył w stronę zawalonego baru.

[Isentor]

Za barem leżał barman przygnieciony na nogach przez belkę stropową. Kuchareczka nie miała tyle szczęścią, jej belka przygniotła głowę. Widok nie zachwycił Kharima.
- Panie pomóż!


Drzwi od izby Izydora popękały ledwie trzymając się w zawiasach. Jeszcze jedno uderzenie i pójdą w drzazgi.

[Nawaar]

Kharimowi udało się dotrzeć do poszkodowanych, lecz widząc kolejną niepotrzebną ofiarę w postaci kuchareczki, całej tej maskarady złość i nienawiść w nim zamieszkała. Rycerz odruchowo zrobił znak krzyża i rzekł w stronę zwłok. - Niech Zartat ma Cię w opiece. Następnie krasnolud uderzając młotem w belkę odsunął ją na, tyle że mógł wydobyć barmana. Facet kulał na nogę, ale dzięki barkowi paladyna mógł się on chwycić i w ostatniej chwili opuścili karczmę.

[Isentor]

Po wyjściu z karczmy mężczyzna został zabrany do punktu sanitarnego. Zariel zdążyła jedynie wymownie spojrzeć na Kharima.


//Opisz proszę powrót do domu Izydora dopiero, gdy ruszymy akcje do przodu. Wydarzenia w domu i karczmie dzieją się jednocześnie.

[Gorn Valfranden]

Stałem patrząc na drzwi

[Isentor]

Drzwi poddały się pod naporem uderzeń podręcznego taranu wojskowego. Do izby Izydora wkroczyło dwóch kultystów. Bez słowa ruszyli ku niedoszłemu małżeństwu.


Kultysta x2