Bractwo Ciemności

[Canis]

Salazar podrapał się za uszkiem widząc nadpobudliwego elfa, po czym dalej pił wodę.

- Spalmy budę ucieknijmy tyłem... nas tu nie musiało być. 

[Fakiron]

- Ja wolałbym nie robić zadymy,ale jakby trzeba było...

[Hagmar]

- Blablablabla.... ale żyjesz. Ciesz się. I nie przeżywaj bo i tak by zaczęli strzelać. Myślisz że co?! ÂŻe byśmy wyszli a oni nie strzelili nam w plecy?! Skończyłoby się podobnie. I nie jestem Ci nic winien! Obaj źle użyliśmy psioniki i tyle. Na szczęście wszyscy żyją. Zresztą... to nie kólko różańcowe Sióstr Zartatanek gdzie każdy chroni każdego. Wydaje mi się że w Pakcie każdy ma dbać przede wszystkim o siebie. Czyż nie?

[Devristus Morii]

Ogarnąć się, sprzątnąć ciała i poustawiać stoliki. Mam nadzieję,że dużo nie będzie kosztowała Nas "dyskrecja" karczmarza powiedział Elf Przede wszystkim o siebie, ale swoich braci nie naraża się tak rażąco na niebezpieczeństwo! Mogliśmy wyjść cało z tej sytuacji, ale jak zwykle czarna ruda musi przejąć nad Tobą kontrolę. Zawsze. Naraziłeś na niebezpieczeństwo całą załogę wyprawy.

[Canis]

- Jak wyjaśnić tyle trupów i paradując wychodzącą bandę, zbieraninę hrabiów, i mniej znanych osób, z kosturami na plecach... Trzeba stąd zniknąć i nie zostawić śladów. A sprawa ucichnie... może.

Dopił wodę i wstał, czekał na jakieś polecenia.

[Fakiron]

Fakiron zaczął zaciągać ciała w jedno miejsce i zapytał się mistrza. - Spalić je na zewnątrz?

[Rakbar Nasard]

- Otaczali cie adepci, Aragornie. Nie każdy ma na sobie zbroje i zna dobrze magię. Powinieneś swe czyny dopasować do sytuacji. - odparł zagniewany adept. - Powinniśmy zachować tajność naszego istnienia, a nie paradować w biały dzień bez konsekwencji na nasze czyny i słowa. Tamci ludzie nie powinni nas tutaj zastać wśród tych trupów. Jak nic zostaniemy oskarżeni o morderstwo. Karczmarz nie będzie naszym przyjacielem, w końcu zniszczyliśmy jego karczmę. Zatem jego ewentualne zeznania nas nie oczyszczą. Jest inne wyjście z tego budynku?

// Jest?

[Hagmar]

Aragorn jak to Aragorn, machnął tylko ręką na rzucane mu uwagi nie okazując emocji. Owszem, czarna ruda nim rządziła bardziej niż takim Zelerisem. Czemu? Bo już jako elf był skurwysynem.

[Isentor]

- Za barem powinno być wyjście na zaplecze. Szybko w drogę!
Isentor na odchodne rzucił na ladę mieszek z 1000 grzywien. Po wyjściu z karczmy i oddaleniu się na bezpieczną odległość mogliście chwilę odsapnąć.
- Ulica liliowa, dom numer 7. Za mną!

[Fakiron]

Fakiron szedł za mistrzem nie oglądając się za siebie.

[Canis]

- Ta jest!

I czym prędzej opuścił karczmę tylnym wyjściem. Gdy byli już odpowiednio daleko, wypatrywał wspomnianej ulicy oraz oznaczenia któregoś z domków numerkiem "7".

[Hagmar]

Aragorn człapał w milczeniu za resztą.

[Rakbar Nasard]

Rakbar ruszył do wyjścia. Posłusznie podążał za królem, oglądając się na resztę, czy daje sobie radę i nie potrzebuje pomocy.

[Devristus Morii]

Elf również wyruszył w stronę lilowej 7.

[Isentor]

- To tutaj.
Drzwi pod numerem 7 wyglądały na stare, były poobijane i spróchniałe. Dom był zwykłym mieszkaniem na parterze, jednym z wielu w długim paśmie zabudowań ciasno przy sobie upchanych wzdłuż ulicy liliowej.

[Devristus Morii]

Ciekawe. pomyślał Elf czyszcząc napierśnik z krwi.

[Rakbar Nasard]

- Czyj to dom? Bezpiecznie tam? Może projekcja astralna przyniesie rozwiązanie i będzie można bez obaw wejść?

[Fakiron]

- Zawsze lepiej jest upewnić się że gdzieś jest bezpiecznie.

[Izabell Ravlet]

Darlenit podążał za resztą grupy, rozmyślając. Zmasakrowane przez magię ciała? To było nic...

[Canis]

- To dom... Mistrz wie co powinno tam być, kogo tam zastać, zatem jakieś informacje? polecenia? - Wejść nie wejść, pukać czy wtargnąć z sztyletem w łapkach... myślał, lecz wiedział, że porywczość nie będzie nigdy mu pomocna.