Skóry wiwern

[Aurius]

Zakonnik miał zamiar się przespać, jednak gojenie się ran jakoś mu na to nie pozwalało. Wiercił się w miejscu i obserwował z daleka czuwających towarzyszy. Jego tarcza i miecz leżały obok niego. Wyciągnął rękę po kawałek metalu, który chronił go nie raz. Pogładził powierzchnię swojej osłony. Już nie była tak równa, jak w momencie gdy ją otrzymał. -Ech Zartacie, wybacz mi dzisiejszą głupotę. - powiedział praktycznie sam do siebie.

[Elrond Ñoldor]

- Ciekawe - powiedział manipulując dzięki swojej psioniką światełkiem. - I bardzo przydatne.
- Nocturnie... Jesteś rozumiem kolejnym Adeptem w Pakcie?

[Isentor]

- Wygląda na to, że Mogul dochodzi do siebie. Trucizna nie zabiła go, tylko nieźle sponiewierała. Sprawdzić Gunsesie czy wstanie na nogi o własnych siłach?
Po zadaniu pytania, uwagę Isentora zwróciło truchło jednej z martwych wiwern. Zbliżył się do niego i zaczął dokładne oględziny.

[Hagmar]

Aragorn zaś wstał dość wcześnie. Zastanawiało go nieco czemu tak się zachowuje. Fakt że był chamem pozostawał niezmienny, opętanie jak wtedy gdy o mało nie zabił Zelerisa wykluczył. Chociaż... większość winy zrzucił na skazę i poszedł za krzaczek za potrzebą.

[Nocturn]

- Owszem - rzekł do Elronda. - Mój wybór nie był prosty, ale stwierdziłem że bycie typowym wojownikiem jest mniej bezpieczne. Broń można odebrać, a z magią jest znacznie trudniej. Chyba, że trafi się na potężniejszego od siebie maga...
Nocturnus spojrzał na króla przyglądającego się wiwernie, po czym kontynuował.
- Czy kiedykolwiek żałowałeś swojego wyboru? W końcu jesteś już doświadczonym magiem. - zapytał z zaciekawieniem.

[Gunses]

- Silna z niego bestia - powiedział oprawiając kolejną zwierzynę. Robił to sprawnie. Wszystkie były już oprawione. Ich skóry zwinięte, organy i worki jadowe zawinięte i szmatki i włożone do toreb z cieczą, pazury w mieszkach.
- Niektóre są większe od innych - zauważył podchodząc - Może to kwestia zróżnicowanej diety, może jakaś naturalna mutacja, a może coś innego. Ewolucja dużo może namieszać w genach - powiedział i przypatrzył się truchłu dokładniej. Kto jak kto, ale znał się on na rzeczy, może coś by zobaczył. Oglądając ciało wiwerny zapytał
- Mogul nie do końca wie jaką mocą dysponuje. Uważa, że jest niezniszczalny i przez to jest nieostrożny. Będę musiał spędzić z nim kilka tygodni i nauczyć go wielu rzeczy. Spróbować go podnieść? - zapytał

Przepraszamy, ale nie możesz zobaczyć ukrytej zawartości. Musisz się zalogować, aby zobaczyć tę zawartość.

= Obecnie suma zebranych przeze mnie trofeów to:
- 259 litrów krwi wiwerny
- 90 m2 skóry wiwerny
- 9 litrów jadu wiwerny
- 18 żądeł wiwerny
- 108 pazurów wiwerny
- 18 serc wiwerny
- 18 par oczu wiwerny
- 18 wątrób wiwerny

Przepraszamy, ale nie możesz zobaczyć ukrytej zawartości. Musisz się zalogować, aby zobaczyć tę zawartość.

Przepraszamy, ale nie możesz zobaczyć ukrytej zawartości. Musisz się zalogować, aby zobaczyć tę zawartość.

Przepraszamy, ale nie możesz zobaczyć ukrytej zawartości. Musisz się zalogować, aby zobaczyć tę zawartość.

[Veirek]

Veirek się tylko przysłuchiwał rozmowie przypominając sobie bitwę która się odbyła i patrząc na swoją broń

- Jak wojownik straci broń, zawsze może pokazać efekty swoich szkoleń i lat praktyk na polach bitwy, za to jeżeli mag straci swoją magię to już trochę inna sprawa,chociaż bardziej prawdopodobne jest ze wojownik nie wykona uniku przed przeciwnikiem, niż mag nie zdąży się teleportować z pola walki

[Isentor]

Isentor odwrócił się na zawoładnie Gunsesa.
- Spróbuj.
Powróciwszy do oględzin martwej wiwerny, szczególną uwagę przykuły jej ślipia.
- Chodźcie to zobaczyć.

[Elrond Ñoldor]

- Pamiętaj Veiriku, że szkolimy się również w walce bronią. Bylibyśmy głupcami, gdybyśmy nie brali pod uwagę braku magii.
Podszedł do króla. Magiczna świetlista kula, która leciała za nim dokładniej rozświetliła wszystko wokół.
- Co zauważyłeś?

[Gunses]

Podszedł do Mogula i poklepał go po mordce.
- Te, wstawaj - powiedział kiedy tamten się przebudził. Podźwignął go na swoje ramiona. Gunses był ośmiokrotnie silniejszy od człowieka, dawało mu to pewne możliwości. Kiedy Mogul stanął na nogach Gunses oparł go plecami o drzewo, w zaroślach znalazł kawał pnia i przytargał. Wręczył Orkowi
- Gałęzią Tobie machać, nie toporem - zażartował - Podpieraj się na tym - dokończył po czym spojrzał w oczy Orka, palcami odciągając powiekę. Popatrzył i poszedł w stronę króla aby przyjrzeć się oczom wiwerny, których zmianę przecież sam też zauważył.

[Isentor]

- Widzicie jakie ma popękane oczy? Nie są to jednak żyłki o kolorze czerwieni, tylko czarne jak noc wybroczyny. Wiwerna musiała mieć kontakt z czarną rudą. Obstawiałbym bardziej pośrednią formę, być może pożywiała się spaczonymi zwierzętami. Pogłoski o nieumarłych nabierają teraz sensu. Jeśli w pobliżu znajduje się złoże czarnej rudy, które generuje spaczenie nie jesteśmy tutaj bezpieczni. Tym bardziej, nie chciałbym powtórki z wyspy wulkanicznej.

[Gunses]

- A co tam się stało? - zapytał

[Isentor]

//Noc, godzina 21

- Na wyspie wulkanicznej, nieopodal Marantu, znajdowało się jedno z ognisk plagi. Czarna ruda wypaczyła tamtejszą faunę i florę zamieniając wyspę w miejsce, w którym nie chciałbyś przebywać. Proponuje szykować się powoli do snu. Ustalmy wartę, wyruszymy bladym świtem.

[Veirek]

-  Najpierw się dowiedz ze niedaleko twojego miasta istnieje spaczenie które może zagrozić całej wyspie, a później idź spać, w sumie dobry pomysł tylko ja dziś śpię z włócznią ...

[Gunses]

- Forteca Magii nie była czasem na wyspie wulkanicznej? - zapytał nie będąc pewnym

[Isentor]

- Nie przypominam sobie, by było to tam.

[Elrond Ñoldor]

Elrond poszedł w kimę.

[Gunses]

- No nic. Idźcie spać. Będę czuwał. Nie dość, że jest Hemis, to jeszcze noc. Nie muszę się kłaść spać i tak przez całą zimę.

[Nocturn]

- Też się prześpię. Gdy będziecie chcieli odpocząć, to obudźcie mnie. Będę czuwał w nocy. - Nocturnus dokończył zdanie, po czym położył się.

[Mohamed Khaled]

A ja się nie położę. Muszę nabrać energii. Za często puszczałem zaklęcia by czuć się pełnym mocy.
Siadł pod drzewem i zaczął medytować. Jakby co to mnie zawo... nie dokończył, ponieważ jak tylko usiadł zasnął podpierając się drzewem.