Stale sobą być? Cichy karczmarski zwiad w Progach.

[Anette Du'Monteau]

Zeyfar wziął kilka kolejnych grzybów i oddalił się w celu zlokalizowania źródła dziwnego zapachu. Czyżby ktoś był na tyle głupi i podpalił niewielki lasek? Bystre oczy maureny lustrował każdy fragment otoczenia.

[Gunses]

Najpierw usłyszałeś głos. I to dość krzykliwy
- Ejże, no gdzie on jest!
- Cicho, mówił, że może mieć kłopoty...
- Jak się z nami umawiać chciał to jakoś kłopotów nie było! - ukryty za krzakami widziałeś ognisko i dwie postacie. Jedna siedziała przy ognisku wsparta na rękach z tyłu. Druga nerwowo chodziła. Miała naładowana kuszę w ręku. Widziałeś, że ujawniać się jest bardo ryzykowne.

[Anette Du'Monteau]

Mauren załadował własną kuszę i czekał aż przybędzie ten, o którym rozmawiała obecna tu dwójka. W międzyczasie myślał kim może być osobnik umawiający się z podejrzanymi typkami w lesie nieopodal obozu. Zeyfar po chwili wpadł kogo mogą oczekiwać. "Roztrzęsiony, rozbiegane oczka, widać że się czegoś bał...". Tak. To bardzo prawdopodobne. Wykorzystując dawno poznane umiejętności zabójca wtopił się niemal w cienie rzucane przez liście na koronach drzew.
Kamuflaż

[Gunses]

I nie było Cię widać. Rozmowy mężczyzn toczyły się na temat morza i chęci wyrwania się z tego zadupia. Mieli oni kolczyki i tatuaże, buty marynarskie, szerokie spodnie, rozpięte koszule i kubraki ze świecącymi guzami. Mijały kolejne godziny.

[Anette Du'Monteau]

Zeyfar postanowił zagrać na jedną kartę. Po ubiorze domyślił się już, że byli to piraci. Teraz zbliżył się nieco do obozowiska. Nim ktokolwiek zdążył by zareagować, rzucił się na mężczyznę z kuszą. unieruchomił mu ręce i przyłożył do gardła srebrny sztylet. Kusz pirata poleciała gdzieś obok w krzaki. -Rusz się, ale powiedz chodź słowo głośniej, a zginie twój kolega i ty. Co tu robicie?! - pytał spoglądając złowrogo. W tym momencie odczuwał tez skutki szybkiej akcji w nodze, jednak ignorował lekki ból.

[Gunses]

//Krępujesz mu ręce, jak? Jedną ręką, bo masz sztylet w drugiej tak? Bezsens.


- Co kurwa! - zaryczał ten leżący na ziemi wiercąc się pod Zeyfarem
- Kim ty kurwo jesteś? - spytał ten siedzący koło ogniska i zaczął podchodzić po kuszę. Nie robił tego ukradkiem, lecz otwarcie. Podniósł kuszę, otrzepał ją z piasku, położył palec na mechanizmie spustowym. Ale opuścił ją w dół i trzymał wzdłuż nogi.

[Anette Du'Monteau]

-Powiedzmy, że strażnikiem. Co robicie przy obozie tej bandy? Chyba nie zbieracie grzybów w tym lasku co? Lepiej mówcie od razu. Wtedy może jakoś się dogadamy. I grzeczniej proszę. Na potwierdzenie słów docisnął sztylet na tyle, żeby z szyi pociekła kropla krwi. -To jak panowie? Porozmawiamy jak ludzie, czy wciąż będziecie udawać przygłupich?

[Gunses]

- Spierdalaj ze mnie! Pedał! - ryczał ten pod Tobą
- Jak mamy rozmawiać grzeczniej, jak leżysz na moim kompanie i trzymasz mu sztylet pod brodą? - zdziwił się ten drugi i zrobił minę  po czym usiadł przy ognisku nic sobie nie robiąc z całego zamieszania
- Zabierz go ze mnie! I to już!
- Spokojnie. Przybiegną chłopcy od Rączki, to zaraz ten oberwaniec dostanie po dupie. Nie przybiegną, to zejdzie, bo i jak długo może na Tobie siedzieć?
- Dzięki kur... dzię.. - mówił z ustami w trawie
- A prosze Cię bardzo. Było nie wrzeszczeć jak opętany, nie krzyczeć. Ostrzegałem.

[Anette Du'Monteau]

-Pracujecie dla Rączki? Skoro tak to czemu kryjecie swoje dupska po lesie? Jeśli dla niego byście wykonywali robotę to raczej nie musielibyście chować swoich gęb w krzakach. Mówcie zatem o co chodzi. Jak mi się znudzi siedzenie, to wy sobie posiedzicie, ale w ziemi.

[Gunses]

- Zabijesz nas? Słodko. Za godzinę przybędziemy tu znowu. Może w innych ciałach. Ale skóry nie oszczędzisz... A Ty kim niby jesteś, że mamy Ci mówić o takich rzeczach jak to dla kogo pracujemy?

[Anette Du'Monteau]

-Bo ja sam pracuje dla Rączki. Nie spodobało mi się, że ktoś się kryje po krzakach i czeka tajemniczo na nieznanego jegomościa. - odpowiedział. Zeyfar chwilę się zastanawiał kim są ci "ludzie" Potrafili wrócić z zaświatów? Mieli pomoc nekromanty? Ale kto by trzymał tak nieudolnych ludzi, którzy dają się złapać innym. Marnować na takich materiał do rytuału ożywienia? -Kim więc jesteście i jak to możliwe że byście wrócili tu po śmierci?

[Gunses]

- Hasło? - powiedział ten przy ognisku i spojrzał na Ciebie. Oczy miał złe i nieprzeniknione. Po chwili ciszy powtórzył - Hasło?

[Anette Du'Monteau]

-Rączka nie mówił mi nic o żadnym haśle. Ale jeśli nie wierzysz mi to możesz spytać Morisa, Wilka, czy nawet Kabula. A jeśli ty tych imion nie znasz to jednak znaczy, że się nie przetoczyłeś przez tą bandę.

[Gunses]

- Nie znasz żadnego hasła? A więc nie jesteś z obozu Rączki - rzekł i podniósł na Ciebie kuszę. Wiedziałeś, że nie zdążysz się na niego rzucić, ani wykonać jakiegokolwiek ruchu.
- Wypierdalaj łgarzu pókim dobry! - rzekł mierząc precyzyjnie.


//Cóż, gdyby zabicie gracza było możliwe, już byś był martwy. Kombinuj.

[Anette Du'Monteau]

-Mam wrażenie, że jeszcze się zobaczymy. I nie będą to miłe chwilę. Mauren wstał i trzymając swoją kuszę odszedł na bok. Wziął porzucone grzyby, po czym wrócił do Kabula. -Twoje grzyby. Powiedz mi Kabul, widziałeś tutaj może jakiś marynarzy albo piratów? Rączka prowadzi interesy z kimś takim?

[Gunses]

- Srali muszki będzie wiosna - odpowiedzieli piraci. Po powrocie usłyszałeś do Kabula
- Z wieloma. Piratów też tu u nas dostatek. Porozbijali się na nabrzeżach, a nim udało im się stąd wyrwać nastała Mgła. A za grzyby dzięki wielkie, niedługo zupa będzie gotowa.

[Anette Du'Monteau]

-Muszę zatem pomówić co nieco z Rączką. Zostaw mi potem odrobinę tego specjału. Trudno człowiekowi chodzić o głodnej gębie. Bez zbędnych ceregieli mauren udał się do Rączki. Wszedł do środka, gdzie zastał go przy tym samym stole. -Rączka. Co to za chędożeni piraci, którzy mi grożą w czasie jak pomagałem Kabulowi i pieprzą o jakimś haśle? Czyżbyś nie wspomniał mi o czymś?

[Gunses]

- A co to ja jestem? Mam przed Tobą otwierać księgi wieczyste? Ty się ciesz, że siedzisz z dupskiem u nas a nie mokniesz w jakimś rowie czekając na jakiegoś samotnego kupca!

[Anette Du'Monteau]

-Ta dwójka zamierzała robić jakieś dziwne interesy. Nie podobało mi się ich zachowanie. Przez brak hasła nie wierzyli w ani jedno moje słowo. Nie dość, że byli wulgarni to jeszcze mierzyli z kuszy do mnie. Fakt, ja też miałem jedną ale w celach bezpieczeństwa. Ponad to czekali tam na kogoś. Widziałem w obozie takie jednego, co to niepokoił się na samo wspomnienie Ciebie. Musi mieć z nimi coś wspólnego...Co jeśli za twoimi plecami coś sobie przemycają?

[Gunses]

- Mnie tutaj się wszyscy boją. Chociaż na pierwszy rzut oka tego nie widać. Jedno moje słowo i gościu leży trupem. Także nic dziwnego, że się tak lękają. Ale fakt, w końcu wiele rzeczy znika z magazynu ostatnio. Podejrzewałem strażnika, ale on nie ma tyle charakteru. Więc nie wiem co się dzieje. Twoje przypuszczenia to jak na razie rzucanie słów na wiatr. Przydałby się jakiś dowód.