Tereny Valfden > Dział Wypraw

Biała rewolucja - Uśmiech od ucha do ucha

<< < (4/20) > >>

Anette Du'Monteau:
-Przydałaby mi się drobna pomoc, o ile macie czas oczywiście. Nie omieszkam cię wynagrodzić rzecz jasna. Wszystko leży w gestii twoich chęci.

Istedd:
- Niechaj będzie tedy. Jeno jakiej pomocy oczekujecie? Czasu mam sporo, nie martwcie się. Acz przy jabłkach przenoszenia raczej nie pomogę, mości włodarzu. - zapowiedział na samym początku. Po chwili zdecydował, że należałoby zsiąść z konia. I tak musiałby uczynić to prędzej czy później, a poza tym kulturalnie było zniżyć się do poziomu tamtego.
- Mówcie, mości włodarzu, w czym mogę pomóc? - zapytał i pogłaskał konia po grzywie.

Anette Du'Monteau:
-Chłopaczki z wioski obok naprzykrzają się nam i naszym sadownikom. Kradną jabłka lub zwyczajnie niszczą jabłonie. Trzeba by im jakoś się odpłacić i pokazać, żeby nie zadzierali. Przydałoby się ich odstraszyć jakoś. Jeno jak?

Istedd:
- Ubić jednego i na pal nabić. - stwierdził śmiertelnie poważnym tonem. Acz mogło się to źle skończyć. Bowiem wtedy rozpocząć się mogłaby prawdziwa wojna między zwaśnionymi stronami. A tego chyba nie chciał. Oczywiście też żartował w tej chwili, choć mogło wydawać się inaczej.
- Znaczy... zebrać trza by kilku chłopa, wziąć kije, zasadzić się gdzieś i obić poważnie. Albo na jabłoń się wdrapię, a jak przyjdą to z łuk do ich łap postrzelam. Albo nóg. Albo kolan. Choć nie, też niezbyt to owocny pomysł. Hmmm... albo kamieniami obrzucić porządnie. Są tu inni mężczyźni, włodarzu? - zapytał wyrywając się z głębokiego zamyślenia. Ów problem poruszył go nader dotkliwie.

Anette Du'Monteau:
-Paru się znajdzie. Trzeba by było ich tak nauczyć, żeby się w gacie ze strachu posrali i nie mieli ochoty nigdy więcej robić niczego z naszymi jabłoniami. A twoich sposobów już próbowaliśmy, ale wiesz jak to z uparta młodzieżą bywa. Zakazany owoc bardziej kusi, nie?

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona