Tańce z liszami - Na ratunek Aragornowi

[Anv]

- Celne pytanko Diom. - rzekłem wybuchając śmiechem, na odpowiedź Ra. - Ciekawe zdolności wykrywania związków rodzinnych. Nie powiem, chciałbym przejść takie szkolenie.

[Eric]

- Kim wy tak naprawdę jesteście? - zapytał, wtórując swemu bratu gromkim śmiechem. Wymówka Ra była śmieszna i bezsensowna.

[Elrond Ñoldor]

- Można by też to wywnioskować z waszej pierwszej rozmowy i czułego przywitania, jakim byliśmy świadkiem na statku. Ale tajemny trening daje nam otoczkę mistycyzmu... - odpowiedział Nosfer oparty niedaleko o skrzynie.

[Gunses]

Wymówka Ra była jak najbardziej sensowna. Widać Diom ani Anvarunis nie słyszeli o zdolnościach czytania w myślach. Rzadka, acz bardzo przydatna umiejętność. Gunses rzekł
- ÂŻyjecie w nieświadomości i w nieświadomości przyjdzie wam umierać - rzekł Gunses - Fakt, kodeks zabrania nam mówić o naszym treningu. Nie powiem wam na ten temat nic. I nie interesuje mnie to, że cały czas nam nie wierzycie. Bo to i dobrze.

[Eric]

- I od razu wywnioskowaliście, że jesteśmy braćmi, hm? - zapytał, nie kryjąc rozbawienia. - A dobrzy przyjaciele witają się oschle? - dodał kolejne pytanie, gdy nagle pewna przerażająca myśl zawitała w jego umyśle. Salamandry... Organizacja, która przez dawne utarczki z ojcem Anvarunisa i Diomedesa teraz polowała na jego dzieci.
- Anv - mruknął, pociągając delikatnie rękaw brata. Przybliżył usta do jego ucha i wyszeptał najciszej, jak potrafił:
- Salamandry...
Jego oblicze pobladło i znikły ślady rozbawienia. Może i bywał szalony, ale nie był głupi. W obliczu zagrożenia stawał się ostrożny.

[Gunses]

Gunses stał niewzruszony. Słyszał szept Dioma. Widział jego reakcję. Postanowił zagrać w grę jaką sobie upatrzyli. Czekał więc na rozwój wydarzeń.

[Elrond Ñoldor]

Nosfer zrobił coś takiego: .

- Może i tak, a może to poprostu nasze rodowe przywitanie. Jebnąć w plecy najmocniej jak można? - stwierdziłem spoglądając na brata. Przysłuchałem się jego rozmowie z zamaskowanym, mhrocznym towarzystwem, po czym znów otworzyłem usta celem wypowiedzenia kilku słów.
- Odpuść chłopakom, nie chcą, niech nie mówią. Ważne, żeby byli lojalni.

[Mogul]

Nacjo stłumił śmiech widząc powagę Diomedesa. Strasznie go śmieszył, zachowywał się tak dziecinnie. Ciekawiło kto to Salamandry. Jeśli się nie mylił, to były to jaszczurki plujące ogniem. Zachował tą uwagę dla siebie i czekał na rozwój wydarzeń.

[Anv]

- Ja tam nie wiem, czy silne uderzenie w plecy można uznać za czułe przywitanie, ale skoro tak uczyli was na szkoleniu.. - odrzekłem do drugiej zamaskowanej istoty. Komentarz był bezsensowny, więc tylko pokręciłem głową. Gdy tylko DIom wyszpetał mi swoją kwestię do ucha, odpowiedziałem mu, już raczej normalnym głosem.
- Bez przesady, mieli lepsze okazje do pozbycia się nas. Choć jak wspominałem, będę miał na nich oko. - po czym znów spojrzałem na Ra. - Nie wiem kim jesteście. Nie kryłem się z tym, że jesteśmy braćmi, więc mogliście coś podłapać. Aczkolwiek w zaistaniałej sytuacji wydaje mi się to conajmniej dziwne. Słyszy się czasem o magach o różnych ciekawych zdolnościach. Potrafią tacy z ciała wychodzić i cechują się zdolnościami jasnowidzenia. Byćmoże, znacie któreś z tych sztuk, nie mam ochoty w to wnikać, jestem zmęczony.

//: Nikoś rodowe, nieznaczy od razu że bracia. Mógłto być zawsze kuzyn czy coś innego. Wnuk mojego wujka i sam bóg wie co jeszcze.

[Adaś]

Siedząc pod drzewem widziałem kątem oka te powietrzne akrobacje. Jakoś mnie to nie poruszyło było to jakaś typowo dziecinne zagranie. Postanowiłem wstać i ruszyć w stronę Zeyfara. Gdy dotarłem do ogniska przy którym siedział przykucnąłem i spokojnie spytałem:
-Szefie mogę się gdzieś przejść z dala od obozu?
Wolałem mieć zgodę maurena bo nie chciałem ponosić konsekwencji w razie gdyby się coś stało a mnie bez zgody nie było by w obozie.

[Eric]

- Wiem, ale ostrożności nigdy za wiele - mruknął i rozejrzał się po plaży. W jakiś dziwny sposób, zamaskowani goście cały czas szwendali się nieopodal Ra. Tyle że Diomedes nic nie mógłby z tym zrobić. Otwarta konfrontacja skończyłaby się źle, poza tym nawet nie miał powodów, by do niej doprowadzić. Teraz był zdany na oczekiwanie.

[Gunses]

- Odpocznij więc. Nie wiadomo kiedy przyjdzie nam wyruszyć - rzekł Ra miłym głosem, był opanowany bo jego ta sytuacja nie drażniła - Niech każdy robi swoją robotę a będzie dobrze. Właściwie, to będę musiał porozmawiać z kimś z tych stron, co do zagrożeń jakie można tutaj spotkać. Nosferau, Nacjo, może przejdziemy się do kogoś, kto zna te tereny lepiej? Zeyfar będzie będzie mógł nam kogoś takiego wskazać.

[Mogul]

- Diomedesie? Nie mylę imienia? Nie wiem po co cały czas snujesz swoje głupkowate teorie. Martwisz się bez potrzeby i wykańczasz tym wszystkich. Możesz dalej być skupiony na nas, ale jak coś innego zaatakuje, będziesz bezradny i zaskoczony, bo wolałeś tylko mnie i moich towarzyszy obserwować. Zajmij się czymś innym najlepiej. Aye, Ra, dobry pomysł.

[Gunses]

Ra popatrzył na Dioma. Rzecz jasna, nie mógł nic tym wzrokiem powiedzieć. Szpary maski patrzyły więc czernią. Nieprzeniknioną czernią. Czy to była wina maski? Tego nie wiedzieli.
- Nacjo ma rację - rzekł Ra spokojnym głosem w którym dźwięczało coś mrocznego - Zajmij się innymi sprawami.

[Eric]

- Głupkowate teorie? - prychnął. - Widzę, że cała wasza banda charakteryzuje się srogą bezczelnością. Godne pokwitowania - mruknął. - Nie wiem, może wasz "trening" - zaakcentował prześmiewczo. - Nie mówił o niczym takim, jak czysta ostrożność, ale ze mną jest inaczej. I wyobraź sobie, że trzy, zamaskowane postacie, które pod pretekstem jakiegoś kodeksu nie chcą pokazać twarzy i oczekują zaufania, wcale tego zaufania nie budzą. Wręcz przeciwnie - zaoponował natychmiast. Nie podobała mu się postawa Nacjo. Był zbyt cwany, jakby przekonany o tym, że nic mu się nie może stać. Wydawało się, że w przeciwieństwie do reszty zamaskowanych, ten był młodszy i niedoświadczony. Diomedes uśmiechnął się paskudnie pod nosem, wiedząc, że życie pewnie zgotuje temu cwaniaczkowi jeszcze jakieś paskudne niespodzianki, które go nauczą nie zadzierać nosa w tak bezczelny sposób.

[Gunses]

- A Ty kurwo jesteś grzeczny? - spytał Gunses głosem spokojnym niczym gładka tafla jeziora - Płacimy Ci taką samą monetą jaką Ty nam płacisz. Kto tu jest bezczelny? To wolny kraj. Mogę być tam gdzie chcę i być z kim chcę. Ty uważasz się za nie wiadomo kogo. Srasz wyżej niż dupę masz. I kto kiedykolwiek powiedział, że chcemy waszego zaufania. Nikt nie każe Ci nam ufać, więc bez takiego gadania.

[Mogul]

Nacjo już powoli nie wytrzymywał. Diom zachowywał się jak mucha, a na nią były dwa sposoby. Albo ją pacnąć i po problemie, albo zignorować ją. Nie chciał tworzyć jeszcze większego burdelu, a nie wiedział jakie teraz posiadają umiejętności posiada Diomedes. Tak więc musiał być cierpliwy. On i cierpliwość. To naprawdę dwie różne rzeczy, ale był z tego powodu zadowolony. Marudzenie Diomka weźmie jako dobrą naukę. Dzięki niemu popracuje nad swoją cierpliwością.

[Anette Du'Monteau]

Mauren przytaknął krasnoludowi i podpisał się pod jednym z papierów. Dał go gońcowi i pokierował w odpowiednie miejsce.
-Czas na nas Orvarze. - rzekł z śmiertelnie poważną miną. -Wymarsz już! Brać co potrzebne i ruszamy. Brać konie i bez zwłoki. - wydawał polecenia. Wszyscy zaczęli się zbierać. Każdy chwycił za swą broń, uniósł z dumą głowę w górę i ruszył przed siebie. Nadszedł czas sprawdzenia się. Dla większości zapewne okaże się to ostatnią podróżą. Zeyfar myślał o tym, ale nie zamierzał się przejmować. Jeśli zginie to w słusznej sprawie. Chwilę potem mauren już był na koniu gotów na wszystko co los mógł mu przeznaczyć, a razem z nim cała drużyna i oddział 5.5 tyś krasnoludzkich wojowników.

[Eric]

- Wybacz, ja nie chodzę z maską na twarzy i wszyscy bardzo dobrze mnie znają. Wpieprzając się do kompanii, która ma wykonać bardzo ważką misję, powinniście zważyć na to, że chcemy zaufanych ludzi. A nie nieznanych zamaskowanych ludzi, o których do tej pory ni widu ni słychu nie było - odpowiedział w swej obronie.
- To ja jestem wśród swoich, nie Ty - dodał. - Więc teraz oceń, kto jest bardziej bezczelny.

[Gunses]

- Akcją tą kieruje Zeyfar. On tu jest gospodarzem. Ja jestem gościem, którego przyjął. Bezczelnością jest, kiedy inny gość, mowa tu o Tobie, robi wyrzuty tym, którzy zostali już przyjęci w poczet gości, tylko dla tego, że ich nie zna.