Kwestia ceny

[Izabell Ravlet]

Niekoniecznie schodzę ze swojej drogi. Wiele nieumarłych jest bardzo podatne na ogień, w tym również utopce. Magia ognia jest częścią mojej nauki. A co do Patty - ostatnio jest jakby nieprzytomna. Rzadko ją widuję...

[Eric]

- Zapuściła się trochę, a nie chciałem pożyczyć jej mojej brzytwy, więc wiecie panowie... - uśmiechnął się. Jazda zaczynała go męczyć, to też łyknął sobie porządnie miodu.

[Anette Du'Monteau]

-ÂŻebym ci ja brzytwy nie użyczył. - odparł Zeyfar wskazując na wiszącą katanę.

[Eric]

- Oj, nie obruszaj się już tak, ogierze. Patty by to doceniła, ale jej tu nie ma - odpowiedział z przekąsem. - A katana bardzo ładna, jak już mówiłem - dodał ze śmiechem.

[Izabell Ravlet]

Ależ Diomedesie! Nie wiemy, czy Patty przypadkiem nie uczy się w tym momencie Jasnowidzenia...

[Anette Du'Monteau]

-Chodziło mi o to, że nie należy mówić o niej nieprzychylnie, gdy jej nie ma w pobliżu. Wtedy po prostu obgadujesz niczym baba. Widać kiecka ci nie służy.

[Eric]

- Tak szczerze mówiąc, to mało mi przeszkadza jej nieobecność - mruknął. - Jakoś do siebie sympatią nie pałamy. Zeyfarze, bez przesady.

[Anette Du'Monteau]

-Bycie mężczyzną wymaga pewnych rzeczy. W tym według mnie szacunku dla kobiet, zamiast traktowania ich przedmiotowo.

[Eric]

- Nie każda kobieta zasługuje na szacunek. Nie każdy człowiek zasługuje na litość. Masz na to jakieś przysłowie? - zapytał łykając miodu.

[Anette Du'Monteau]

-Tak, "Nie ma śmiertelnika, który byłby mądry w każdej godzinie". Każdy ma swoje granice Diomedesie.

[Arti]

Ty chyba jesteś wyjątkiem od tej reguły, Zeyfarze...

[Eric]

Diomedes spojrzał ze zdziwieniem na Aertha. Jego usta powoli zaczęły się wyginać, stopniowo przechodziły w szeroki uśmiech, uwolniły zęby i rozległ się gromki śmiech. Młody Nivellen uderzał pięścią w wóz nie wierząc temu, co właśnie usłyszał. W swej szaleńczej euforii niemalże wylał miód z baryłki, ale jednak nie doszło do tego tragicznego wypadku.
- T-Trzymajcie mnie! - wykrztusił przez śmiech.

[Anette Du'Monteau]

-Hehe. - zaśmiał się szczerze mauren. -Wyjątek potwierdza regułę mój drogi Aerthcie. Zeyfar spojrzał na Diomedesa.
-Kajasz się za swe występki czy dostałeś orgazmu Diom?

[Eric]

- Jedno i drugie - wymamrotał, nadal nie mogąc przestać się śmiać. - Niezły jajcarz jesteś - powiedział do Aertha i klepnął go w plecy po przyjacielsku.

[Anette Du'Monteau]

-Przerażasz mnie nowicjuszu. I zważaj na swoje słowa. To, że byliśmy braćmi w Krukach nie oznacza iż nie mogę ci przyłożyć. Raz już swoje ciało opuściłeś, a winieneś wiedzieć, że "ÂŚmierć nie oddaje tego co zabrała."

[Eric]

- Daj spokój, Zeyfarze. Trochę dystansu... - mruknął pobłażliwie i przewrócił oczyma.

[Izabell Ravlet]

Diomedesie, dystansu? Przecie Zeyfar jest mondry i wie najlepiej. Zawsze i wszędzie - rzekł Darlenit i zwrócił się do Zeyfara - Bez urazy...

[Arti]

 Aerth sięgnął bo baryłkę miodu i wziął potężnego łyka.
 - Albo robi się coraz zimniej, albo mój organizm tak szybko wydala alkohol...

// kiedy staniemy na siusiu ? :< Elmo cce siusiu .... :<

[Eric]

- Jakbyś się zmoczył, to byłoby ci cieplej - zauważył bystrze.

[Anette Du'Monteau]

-Wszystko ma swoje granice nowicjusze, których nie należy przekraczać.
-Co do Ciebie Aerthcie...alkohol bodajże rozszerza żyły i arterie w twoim ciele czyniąc jej bardziej podatnymi na wychłodzenie. Im bliżej skóry i większe tym łatwiej o spadanie temperatury.