Kwestia ceny

[Anette Du'Monteau]

-Dlatego ja noszę ze sobą swoje napary. Rozgrzewają i bez zbędnych dodatków. - mówiąc to pociągnął łyk z bukłaka.

[Izabell Ravlet]

Widzę, Zeyfarze, że jesteś przygotowany na każdą okoliczność. Zapewne kiedyś uratuje to twoje życie, a może już kiedyś uratowało...

[Eric]

- Co to za Kruk, tfu, Samotny ÂŁowca, który stroni od alkoholu? Za moich czasów to takie libacje były, że głowa mała - parsknął siarczystym śmiechem i nie zważając na słowa innych pociągnął kolejnego łyka miodu.
- Miód, rzecz dobra. Też może życie uratować - powiedział przez śmiech - Może też je oczywiście zrujnować, a na potwierdzenie moich słów Zeyfar pewnie zaraz przytoczy jakiś cytat, co? "Co za dużo to niezdrowo", czy może coś bardziej dystyngowanego? - pytał z lekką dozą ironii.

[Hagnar Wildschwein]

-Zbędnych dodatków, to żeś już palnął... I to ja zech pono pijany życiem jestech.- powiedział krasnolud bujając się na koźle. Strzelił jeszcze raz lejcami, a wóz potoczył się kapkę szybciej.

[Arti]

  Młodzieniec pociągnął łyk miodu z bryłki.
- Dla rozgrzania... - odparł i wziął kolejny łyk. Chwilę czuł rozgrzewającą substancję w ciele. - Ooooo.... Ale słodkie

[Szarleǰ]

Wskoczyłem na wóz przyciskając Dyuma do krasnoluda.
- Mogę? Sięgnąłem po bukłak z miodem nie czekając na odpowiedź i niegrzecznie wziąłem Artiemu z ręki. Nie było tego wiele, ale przynajmniej skosztowałem. - Masz więcej, prawda, Domenicu?

[Anette Du'Monteau]

-Już kiedyś ci tłumaczyłem Diomedesie czemu alkohol na zimnie może szkodzić.

//: Woho, kościół obok mnie się pali!

[Arti]

  Aerth się fochnął na Peanuta.

Aerth zmienił status na Twarzoksiędze na: fochnięty

[Szarleǰ]

Popatrzyłem ukradkiem na fochniętego Aeartha. Uśmiechnąłem się, po czym podałem mu bukłak, jednak ten tylko prychnąłem i odwrócił się plecami. - Aaaaartiii... Zacząłem, ale nie wiedząc zbytnio co chce powiedzieć klepnąłem go tylko w plecy. - Daj spokój...

[Hagnar Wildschwein]

//Przejebane

-Nie mam- odrzekł brodacz.

[Szarleǰ]

//a chuj z pierwszą osobą

- Jakżeś się na drogę przygotował? Zapytał. - Musimy przyspieszyć, uschniemy zanim do Ekkerund dojdziemy!

[Arti]

Jaki kurwa Arti, jestem Aerth i nie nadawaj mi żadnych drugich imion! - rzekł. - I dawaj ten pojemnik z tym miodem!

[Anette Du'Monteau]

-Ech, jak dzieci, jak dzieci...spokojnie Aerthcie. Każdemu zawsze wymyślą jakieś "przezwisko".

[Eric]

- Co tam, Orzech-san? - zarechotał. - Pamiętam, jak obiecałeś, że będziesz sędziował w moim pojedynku z Zelerisem! Musimy się kiedyś umówić do karczmy. - dodał, wydzierając baryłkę miodu z łap Aertha i wypijając łyka. Po wykonaniu tej czynności grzecznie oddał ją z przepraszającym uśmieszkiem.

// No właśnie, ja też kurwa Diomedes jestem nie Dyum :p Ewentualnie Diom.

[Izabell Ravlet]

Przypominacie mi lata mego dzieciństwa. Wołano wtedy na mnie "Strzałka"...

[Arti]

  Aerth zrobił facepalm....
- Czemu strzałka?

// kościół się pali? :DDD

[Anette Du'Monteau]

-Ciekawe przezwisko.

//: Ano się palił, cały tył się spalił i wieża drewniana na końcu, z 2km od mojego bloku

[Izabell Ravlet]

Najpierw zdrobniono moje imię. W ten sposób z Darlenita stałem się Dartem. Kiedyś przeglądałem księgi mojego opiekuna, znachora. Znalazłem księgę, mówiącą o zapomnianym języku. Dart w tym języku znaczy właśnie strzałka. Gdy opowiedziałem o tym innym dzieciakom, już nie byłem w stanie uwolnić się od tego przezwiska. Swoją drogą, słowo Peanut znaczy orzech w tym języku...

[Hagmar]

Gdy tak jechaliśmy miło gawędząc, Domenick nagle wóz zatrzymał. Drogę blokowały trzy... nie właściwie to jedno powalone drzewo, trzy widział tylko i wyłącznie krasnolud. Aragorn zeskoczył z wozu, czuł że coś jest nie tak...

[Hagnar Wildschwein]

-Uważaj, bo na drodze jest zwalone drzewo- powiedział krasnolud, który zauważył Aragorna zbierającego się z wozu. Sam podniósł się i ruszył naprzód, by zabrać się za usuwanie przeszkody, a może przeszkód? Z drogi.
-Ruszy ktoś swój zadek? A może kiś mag pierdulnie w to czymś świetlistym jak jego ucięta kuśka?