Tajemnice Starożytnych IV - Klucz ÂŻycia

[Hagmar]

-Prawda Zeyfarze, Gordian być może do nas dołączy.

[Hagnar Wildschwein]

-Prawicie wszak o światach wszelkich i magicznych przejściach... Ja chociaż pomnę na mą głowę to nigdy mnie nie zawodziła tako i teraz staram Ci ja się wszystko poukładać co słyszę...- zaczął krasnolud, a w chwili kiedy zawiesił głos pozbył się pustego dzbana. Wprawny drwal usłyszałby, że coś rozbiło się o dąb, ale Mirosław Swiotrzon pomarł lat temu piętnaście i okoliczny las nie miał swojego dozorcy
-Ależ pomnijcie kompani moi, i ty wampirzy chłystku, że zrodzeniście na tym świecie i jego pierwej trzeba szanować nad pozostałe.

[Vitnir]

Nie do końca udany eksperyment jakiegoś niedouczonego elfa - słowa Aragorna przeszły przez umysł wampira, nie czekając odpowiedział bratu: Więc twierdzisz że jestem nie do końca udanym eksperymentem jakiegoś nieuka? Jeśli nawet to jestem mu wdzięczny za siłę którą mogę posiąść, a o legendzie Domu Gaii napewno przeczytasz w jakiejś księdze dotyczącej mej rasy. Wampir uśmiechnął się lekko pod koniec, by nie ukazać negatywnych emocji.

[Hagmar]

-Dobrze prawicie synu Zirgina. Butelczyna wody się tam znajdzie? Ależ nie bracie, miałem na myśli wasze uczulenie na słońce.

//Dobranoc miśki, "emdżi" idzie spać.

[Elrond Ñoldor]

- Odzienie powinno być użyteczne, a nie ładnie wyglądać. Mi osobiście przeszkadzałby kawał materiału łopoczący pomiędzy nogami, gdybym próbował zabić jakiegoś potężnego przeciwnika.
Sir Aragornie. Proszę, nie kpij sobie z naszego pochodzenia. Legenda o Gai jest prawdziwa. Nie staliśmy się tym czym jesteśmy od tak przez przypadek. Brały w tym udział moce o których nie jesteś nawet świadom i na pewno nigdy ich nie zdołasz pojąć.
Nikolai słysząc krasnoludzki głos odpowiedział.
- Dobrze mówicie brodaty towarzyszu. Co po naszych ciałach, ludzkichm czy elfich, jakby nie mieli gdzie stanąć, ani czym odetchnąć.

[Anette Du'Monteau]

-A więc okazujesz swój szacunek do ziemi dając jej dzban miodu? Tym bardziej pusty? Mi się to wydaje nieco dziwne. Ale taki już ten świat pełen dziwów i cóż człowiek uczyni.
Gdy zasłyszałem słowa Aragorna odpiąłem swój bukłak z wodą i ziołami. -Czy napar może być komandorze? Osobiście wolę jak coś jeszcze jest dla smaku i poprawy humoru. Mimo, że to tylko parę ziół to coś w nich jest. Proszę. - powiedziałem i podałem swój bukłak.
-Jeśli ktoś inny chce spróbować to proszę bardzo, piwo to to nie jest ale powiedzmy, że jest zdrowsze. - dodałem patrząc na resztę towarzyszy.

[Eric]

Diomedes podejrzliwie patrzył na specyfik Zeyfara. Zdążył już zdobyć zaufanie do swoich towarzyszy, ale nigdy jakoś nie ciągnęło go do ziółek. Aromat jednakże skusił go niego więc chłopaczyna poprosił Zeyfara o bukłak, a gdy ten mu go podał - pociągnął siarczysty łyk specyfiku. Połknął, mlasknął i zadumał się nieco nad smakiem. Piwo to to rzeczywiście nie było, ale można powiedzieć, że było co najmniej smaczne. Pochwalił napar Zeyfara po czym wyciągnął rękę z bukłakiem tak, aby każdy towarzysz miał do niego dostęp.

[Anette Du'Monteau]

-Nie musisz się obawiać, trucizny żadnej tam nie ma. - rzekł z uśmiechem mauren. Na temat zielarstwa i parzenia takich naparów pobierałem lekcje jeszcze w Isghar, od mojej babki Fenenny. Poczciwa z niej kobieta, więc raczej nie uczyłaby wnuczka jak uwarzyć taką miksturę.

[Hagmar]

-Nie śmiałbym z Was kpić sir Nikolaiu nawet w myślach, me podejście do legend jest wielce sceptyczne i jeśli Cię uraziłem wielce przepraszam. Aragorn celowo użył słowa sir, z szacunku. Następnie poczęstował się Zeyfarowymi ziółkami, rzeczywiście były dobre.
-Nie ma to jak babcine receptury.

[Anette Du'Monteau]

-Prawda komandorze, nie da się ich nie lubić. Sądzisz, że w fortecy będzie jakiś wyższy rangą dowódca? Do tej pory spotykaliśmy jedynie nieco wyróżniających się członków Zgromadzenia i mięso armatnie.

[Hagmar]

-Mam taką nadzieję, starajmy się tym razem wziąć jakichś jeńców...bo ostatnio przegięliśmy.

[Anette Du'Monteau]

-Ja zabiłem co najwyżej kilku... - powiedział Zeyfar z udawanym oburzeniem. To mistrz Gordian zaszalał wtedy. Taak, piękny pokaz świateł i rozbłysków.

[Hagmar]

-Niee, w tym obozie to my impetem kawalerii ich wytłukli.

[Mogul]

Chłopak przeprosił i odciągnął kawałek od grupy by z nim porozmawiać na osobności.
Gdy znaleźli się kawałek dalej od wszystkich umożliwiając spokojną rozmowę rzekł:
- Domenic oburzył się ponieważ powiedziałem co myślę o innych rasach Diomedesowi. ÂŻe ich nie szanuje i gardze nimi... Oburzył się i zaczął wykłucać i bluźnić na mnie. Po chwili rozmowy walnął mnie pięścią w brzuch a później w twarz... Możliwe że przesadziłem. Zauważyłem że moja natura nie zmieniła się totalnie. ÂŻe nadal jest na przykład nie cierpliwy co mnie denerwuje. Nie wiem czemu się tak dzieje. Przez ten parszywy wiek? - W jego głosie słychać było żal...

[Dragosani]

Flamel milczał od czasu jakiegoś. Wsłuchiwał się w rozmowy towarzyszy. To go odprężało, a i dowiedzieć się mógł co nieco. W końcu jedna uznał, że wypada coś powiedzieć. Zagadał więc do Nikolaia.
- Mógłbyś mi nieco przybliżyć Legendę o Gai? Chętnie poznałbym genezę waszej rasy. Wcześniej, niestety, nie miałem okazji. - uśmiechnął się. - No i zaciekawiła mnie ta wzmianka o "mocach". - dodał.

[Eric]

Diomedes z zaciekawieniem słuchał rozmowy towarzyszy. Choć zawsze interesował się wampirami to niestety nigdy nie słyszał nawet wzmianki o Legendzie o Gaii... Bardzo go ona ciekawiła, w końcu chciał poznać rodowód jego przyszłej rasy. Ponowił więc prośbę Flamela:
- I ja chętnie usłyszałbym co nieco tej legendy. W końcu mam zamiar w niedalekiej przyszłości przejść przemianę.

[Hagnar Wildschwein]

-Jako mawiają generałowie i oficeryjowie: w razie wątpliwości, wezwij kawalerię!- krasnolud odrzekł na słowa komandora.
-Hej tam bracie Zeyfarze, nie wiadomym ci czy cosik poza twoimi ziółkami jest na tym wozie?... Bądźże łaskaw sprawdzić, bo powozić muszę, a w gardle zaschło.

[Hagmar]

Kompania tłukła się jeszcze kilka godzin aż w końcu dojechała do miejsca gdzie znajdował się pierwszy z chramów, do fortu był jeszcze kawał drogi 20-30km...
-Kompania stać! Oto nasz pierwszy cel, zbadać tę świątynie. To dobre miejsce na pierwszy obóz, Zelerisie wewnątrz świątyni Ty będziesz kierować ekspedycją jesteś magiem więc powinieneś się na tym znać. Yarpen, patrole w promieniu 2km od chramu. Sierżancie, Zirgin rozbijać obóz, sprzęt na wozach.

[Eric]

- A co ze mną Aragornie? Mogę dołączyć do ekspedycji, czy zająć się rozbijaniem obozu? - zapytał Diomedes. Zeskoczył z konia i starał się rozprostować kości. Był trochę obolały, ale jednak nie uszła jeszcze z niego energia.

[Hagmar]

-Na razie rozbijamy obóz więc jak najbardziej możesz pomóc, potem podzielimy ekipy.