Polowanie na demona

[Elrond Ñoldor]

- Te Domenic, jak to było... elf schodzi do podziemi, a krasnolud się boi? - zaśmiał się elf. Zrobił pochodnię z jakiejś gałęzi i podpalił Ognistą Strzałą. Wszedł za Krasnoludem. Stanął na chwilę i wyskandował zaklęcia:
- Anhuosh Ilxuarash, Ashush Huash - jego ciało obległa niewidzialna tarcza. - Elysh Osh Izqihuxuesh Arishesh, Xuanysh Izgroshel - a zmysły poprawiły się...
Elf zrobił krok do przodu, pomyślał i zaczął lewitować parę cali nad ziemią. Nie chciał stanąć na coś niepożądanego...

(czary: Ognista Strzała, Mroczna Aura, Wyostrzenie Zmysłów; lewitacja)

[Sado]

Sado zapalił fajkę i wyciągnął miecz.
- Mantos... co to w ogóle za demon? Poszedłem bo mi powiedziałeś, ale za dużo o tym dupku to nie wiem...
Rzekłszy to, wypuścił dym prosto na twarz któregoś z towarzyszów.

[Hagnar Wildschwein]

-Ooo jaki znawca się znalazł, psia mać... Bać nie, bać, zejść trzeba, ot co!- - odpowiedział krasnolud.

[Mantos]

- Sado, ja też go nie widziałem, ale ponoć jest dość sporych rozmiarów. Znam zato jego moce. Posiada jakąś specjalną aurę, która doprowadza ludzi do szaleństwa, zaklęcia I i II poziomu nie robią na nim wrażenia ponadto może stać się na chwilę niewidzialny Mówią również że potrafi wessać duszę i uwięzić ją na zawsze.
Grupa zeszła na dół i doszli do miejsca gdzie korytarz rozdzielał się na pięć mniejszych.
- Psia mać, musimy się rozdzielić. No dobra od lewej. Pierwszym tunelem idzie Elrond, drugim Sado, trzecim Mebo i Gordian, czwarty należy do Domenica i Seraila. Ostatnim pójdę ja z Grisonem. Jakieś obiekcje?

[Sado]

- Do szaleństwa... - przegryzł wargę Sado. - może być ciężko...  Osh Isarish Izqiash, Ashush Huash - dodał po chwili, a jego ciało otoczyła ognista aura. Skierował się do drugiego tunelu z wyciągniętym mieczem.

[Hagnar Wildschwein]

-Nie dać się zabić, bo wychędożę!- - w zrozumiały tylko dla siebie sposób Domenic napawał optymizmem towarzyszy wyprawy.

[Elrond Ñoldor]

- Ciekawie nas pogrupowałeś Mantos. Ale nic idę... Elf wszedł do korytarzu. Znaczy nie wszedł tylko wleciał. Suną powoli nasłuchując czy nikt nie wyskoczy, chociaż prawdę mówiąc chciał by coś na niego wleciało. Leciał i leciał...

*było co tam?

[Grison]

- Gdzie dwóch geniuszy tam nikogo potwór nie ruszy! - Grison starał się w miarę śmieszny i beznadziejny sposób skomentować całą sytuację i tym samym pocieszyć Domenic'a pozorami, że jest w kompanii ktoś dziwniejszy od niego. ( ^^ )
- Dobra, tak więc idziemy. Choć Mantos...

[Hagnar Wildschwein]

-Serail, idziemy razem. Abyć poznał mą kulturę puszczę cie jako pierwszego... rzekł krasnolud wypychając towarzysza jako pierwszego. W jamie było ciemno i zimno. Jak widać powietrze z zewnątrz dochodziło i tutaj.

[Gordian Morii]

Eh nie dali mi krasnoluda. Trzeba iść. Więc chodźmy panie Mebo.- elf powiedział do towarzysza i powoli oświetlając sobie drogę pochodnią ruszył w głąb korytarza. W drugiej ręce trzymając miecz w pełnej gotowości bojowej na wypadek kolejnych sług ciemności.

[Rakbar Nasard]

- Psia krew, jak ja tego nie lubię. – wzdrygnął się – Trzeba się przygotować…
Do lewej ręki włożył zapaloną pochodnię, zaś w prawej trzymał miecz. Szedł powoli, tuż za swoim kompanem – Gordianem...

[Mantos]

Idziemy Gris - powiedział elf
Zakonnicy ruszyli tunelem, było tam mokro i zimno. Potykali się o ludzkie szczątk. W powietrzu unosił się odór zgnilizny. Po kilkunastu minutach stanęli przed wyborem. Iść dalej prosto czy skręcić w lewo?
- Heh, wybieraj mój czarny przyjacielu!


Elrond: Ujrzałeś kolejny korytarz ze swojej prawej strony. Skręcasz czy idziesz dalej prosto?
Sado: Sytuacja taka sama jak u Elronda
Gordian i Mebo: Idąc tunelem skręciliście w prawo i doszliście do miejsca, gdzie wasz tunel rozdziela się na dwa inne. Idziecie w prawo czy w lewo?
Serali i Domenic: Skręcacie w lewo, i po kilkunastu metrach zauważacie dziurę w skale. Przechodzicie przez nią czy idziecie dalej?

[Gordian Morii]

Więc co robimy panie Mebo? Ja poszedłbym w lewo bo myślę że tam najprędzej się z kimś spotkamy ale powiedz co ty o tym sądzisz? - powiedział elf przyglądając się korytarzom.

[Hagnar Wildschwein]

-Kamracie, ja osobiście szedłbym dalej w lewo, szybciej spotkamy resztę, mam nadzieję. poza tym ta dziura wydaje się ciasna i zapchana... - rzekł krasnolud usilnie odradzajac skręcanie w tunel.

[Rakbar Nasard]

- Jak tu cuchnie… – rozejrzał się wokół – Dobrze, chodźmy więc na lewo, byle dobry był to wybór.
Mebo zacisnął mocniej rękojeść miecza, po czym wszedł, tym razem jako pierwszy, do tunelu. 

[Gordian Morii]

Więc idziemy.- powiedział szeptem elf powoli wchodząc w głąb tunelu.

[Elrond Ñoldor]

Elf podrapał się w głowę, ziewną  i jak duch wleciał w prawy korytarz - a nuż będzie jakaś akcja - pomyślał...
- Ihigi... - burknął, a w jego dłoni pojawił się piorun kulisty. - A nuż będzie w kogo przypierdolić...

[Sado]

Sado nie wahając się poszedł dalej.

[Mantos]

Domenic, walić to ty sobie konia możesz. zaczynam żałować że cię wziąłem na wyprawę.

Sado: Sytuacja taka jak poprzednim razem
Gordian i Mebo: Idąc tunelem nagle z prawej strony usłyszeliście jakieś odgłosy.

[Sado]

Nadal kroczy przed siebie.