Wyprawa do Innego Wymiaru

[Elrond Ñoldor]

- No to bitwa rozpoczęła się na dobre. - elf wyciągną łuk i lekko napiął cięciwę. - Nie spraw mi zawodu - powiedział do łuku.
- Elrond, z łukiem gadasz? - powiedział Alculus.
- No wiesz, być może ten łuk uratuje tobie i mnie dzisiaj życie.
- Miejmy tako nadzieję...

[Sado]

Sado stał obok jakiegoś Dracona. Odwrócił się do niego i podał mu rękę. Położył prawą dłoń dłoń na rękojeści miecza a lewą pogrzebał chwilę w ubraniu wyciągając piersiówkę. ÂŁyknął  zniej dwa razy, pozostawiając jeszcze odrobinkę. Spojrzał  na nią i powiedział:
- To na szczęście
Po czym zwrócił się do IsentoRa trochę oddalonego:
- Może wpierw osłabić by wroga czarami, co na to powiesz Isentorze?

[Lees]

Lees był strasznie zdenerwowany.
-Tylko bez nerwów,tylko bez nerwów - mruczał do siebie.
Popatrzył na innych.Wszyscy byli zdenerwowani.Elrond nawet gadał z łukiem:P.Te widok go pokrzepił.Powiedział cicho do siebie:
-Chodźcie poczwary,już ja was posiekam na plasterki.

[Samug]

Samug stał w czwartym szeregu obok Altaira. Pierwszy raz w życiu walczył w otwartej bitwie. To coś zupełnie innego niż walka w oblężonym mieście, którą pamiętał ze stolicy Mytrtany, Vengardu.
- Ja myślisz, czy te poczwary szykują jakąś niespodziankę? – Spytał Altaira.
- Zobaczymy. Mam nadzieję, że będzie okazja do ścięcia paru łbów. – Odparł mężczyzna.
- Dobrze, że załapałem się na tą zbroje... Altairze brałeś udział w takich bitwach?
- Wiele razy. I przestań już gadać, tylko przygotuj się do walki.
Tymczasem...

[Xoulus]

Xolus oparł się na mieczu, wokoło było dużo draconów, w niektórych miejscach widniały sylwetki znajomych osób... Innych uczestników wyprawy. ÂŁowca Nagród przeciągnął po ostrzu miecza.
- Niech Bogowie mają nas w opiece jeśli mamy przetrwać bitwę... A jeśli nie, to wreszcie ujżę Beliara na własne oczy.

[Elrond Ñoldor]

... Wypchać? Al, świetny pomysł! Isentorze! - krzykną elf - można wziąć ze sobą jakieś truchło i wypchać?
Gdy elf czekał na odpowiedź zagadał do Leesa.
- Ja nie wariuję, przeciwnie jestem w świetnym humorze. A łuk trzeba traktować jak osobę ;]. Aha, Morii  dzięki za aurę, jak ona działa?

[Dante]

Hehe to teraz jakiś trening bo już nudno było. Chodćie tutaj bydlaki posmakujecie magii i mego ostrza a smakują jak swieże udźcce nietoperzy hahah ! Koledzy do boju !! A tak nawiasem Elrond czemu gadasz z lukeim ?

[Melitele]

Oczywiście że im pomożemy to oczywiste trzeba im dokopac Melitele była bardzo zdenrwowana honor .... oni wogóle nie wiedzą co to słowo oznacza to kiedy wyruszamy?

[Altair]

Altair był spokojny. Wyciągnął ostrze i czekał spokojnie, aż zauważy armie. Krople potu spływały mu z czoła, rozpraszając i denerwując. Zmarszczył brwi, po czym przetarł ostrzem czoło. Przypomniał sobie jak walczył dawniej, na północy. Wtedy było tak zimno, że krople potu zamarzały na czole. Nie było nic widać, nikt nie wiedział skąd uderzy wróg, który może być choćby nietoperzem. Nagle poczuł niepokój, wiedział, że armie są niedaleko. Jeszcze bardziej zaparł się nogami ziemi i nadstawił ostrze do przodu. Zaszeptał:
- Chodźcie, sukinsyny...

[Tidus]

-Boże co z tego wyjdzie, łuk i moje umiejętności mogą nie wystarczyć, lecz walczymy w słusznej sprawię a nasza śmierć, która wchodzi w rachubę nie pójdzie na marne.

Zhai powtarzając te słowa czekał na sygnał do ataku

/ wybaczcie ale na forum bywam rzadko, dlatego mało pisze w wyprawię ( zazwyczaj jestem bardzo wcześnie rano ) - korzystam z wakacji wypad z kolegami, nad jezioro i gdzie dusza zapragnie

[Elrond Ñoldor]

Zhai, nic się nie bój, z nami nie zginiesz. Popatrz tylko na Drakonów, stoją w chwale i dziwnie mi się przyglądają... mniejsza z tym. Umiejętności nie są najważniejsze, ważne jest twoja głowa i pomysły dzięki którym osiągniesz maksimum ze swoich umiejętności. Gadanina elfa który przeżył wiele wiosen i również dużo widział.... Dante, na głowę jeszcze nie upadłem, nie łuku? xD

[Itrogash]

Isgaroth szedł w szyku obok Lorda Sado.
-Wygląda na to, że niedługo stanie się coś, na co obaj czekaliśmy - mruknął - W końcu się rozerwę. A ty być może rozładujesz na "obcych" ciężar swoich wspomnień - wyjął zza pazuchy piersiówkę, którą napełnił w mieście i pociągnął z niej spory łyk trunku. Otarł usta rękawem, po czym podał piersiówkę Sado
-Można w ogóle wiedzieć, co cię gryzie? Odkąd przybyliśmy do miasta jesteś jakiś taki... nieswój.

[Lucas Paladin]

Ziemia trzęsła się już pod stopami. Elrath znał ten znak. Wroga armia była potężna, bardzo potężna. Jeszcze nigdy Strażnik ÂŚwitu nie czuł takiego strachu jak teraz, ale jednak gotów był walczyć. Chwycił mocno za rękojeść miecza i krzyknął:
- Chodźcie tu paskudy! Już ja wam pokażę, jak gościnni są mieszkańcy północy!

[Canis]

Canis czył w sobie narastającą radość, i agresywność. Radość ponieważ wreszcie czeka nas bitwa. a agresywność... a chyba dlatego że wreszcie użyje swej siły i mocy magicznej. Czekał z niecierpliwością na nadchodzący atak.

[Anmarius]

Travis myślał i myślał... Może teraz zdołam wypróbować nowe zaklęcie " Przywołanie Kościanego Smoka " ? Chyba tak, jeśli nie ma nic, co by mu pomogło, to musi sięgnąć tylko i wyłącznie po magię, no i swój niezawodny kostur... Podszedł szybko do Canisa i powiedział:
- Bracie Adepcie, może będziemy się trzymać razem i spróbujemy przywołać dwóch naszych "podwładnych". Ty Demona, ja Kościanego Smoka ? Zauważ, to by im bardzo pomogło, na przykład odwracali by uwagę przeciwników... Co Ty na to ?

[Canis]

oczywiście Travisie, coś takeigo się uczyni. Czekajmy na wroga... a jak samopoczucie Bracie Adepcie przed walka??

[Vitnir]

Kondri szedł niedaleko Elronda i powiedział do niego: Rozmawiaj dalej z łukiem może Ci coś odpowie hehe... Mój łuk nie mówi, albo jest po prostu małomówny, bo czasem coś do niego powiem a on nic, ani słowa. Aha tym razem nie będziemy się kryć za skałami, bo to jest bitwa, a nie napaść . Potem zwrócił się do Zhai: Nie obawiaj się wroga na polu bitwy, jak będzie starcie to trzymaj się blisko któregoś z naszego wymiaru.Kondri zdjął łuk z ramienia i czekał na zasięg strzał, by móc ostrzelać "Obcych"...

[Sado]

- Nie Isgarothcie... nie dowiesz się co mnie dręczy, to moja prywatna sprawa - orzekł sucho Sado - a teraz przygotujmy się do walki! Wznieś modły do Innosa... tylko nie takie śmieszne jak Elratha, który chyba nie rozumie pojęcia równowagi, ale prawdziwe i szczere.
Sado wyciągnął miecz i wbił go w ziemię przed nim. Powoli zaczął się koncetrować. "Kiedy Armia zbliży się, rzucę w nich Deszcz Meteorytów... poznają smak krwi!"

[Legolas]

Legolas podbnie jak Elrond zaczął zajmowac sie swoim łukiem Stał i cicho do niego mruczał. Nikt za bardzo nie usłyszał co mówi ponieważ mówił cicho i szybko   Po chwili przestał. Chwycił łuk lewą ręką prawą sięgnął po strzałę napiął cięciwe i czekał. Zawsze wolał być przygotowany wcześniej. Nagle przez głowę przemkneła mu myśl "Hmmm potrzebny mi łuk na wyższym poziomie wykonania" - uśmiechnął sie. Podczas walki z której może nie wyjść cało myśli o lepszym łuku.

[Kozłow]

Kozłow stał z toporem, trzymanym w jednej ręce. Widział wokół siebie swych towarzyszy i Draconów. Jedni stali bez wyrazu twarzy, po innych znać było strach. Wszyscy jednak stali w szyku i czekali na wroga, ani myśląc o wycofaniu się z bitwy. Kowal stał z uśmiechem na twarzy. Nadchodząca walka zawsze napawała go radością. Pamiętał czasy, kiedy razem ze swymi Nordmarskimi braćmi stawał do boju przeciwko orkom. Dawne to były czasy. Odmówił krótką modlitwę.
- Innosie, proszę daj mi siłę, abym pokonał najeźdźców w imię pokoju i sprawiedliwości - wzniósł topór, a po chwili dodał - Miej nas w swojej opiece. Ty i wszystkie bóstwa świata. Zaczęła się największa bitwa mego życia. Obym przetrwał ten dzień.
Po chwili pomyślał... "Może daliby jakąś pokrzepiającą mowę.."