Na rozprostowanie kości

[Zaidaan]

Emerick natomiast podał zielonoskóremu miecz i kuszę. Trochę niechętnie oddawał broń, tymbardziej dzieło z czarnej rudy, ale nie miał wyjścia.
- Pilnuj jak chuja w spodniach.
Po oddaniu broni wstąpił do burdelu.

[Nawaar]

Ciemnoskóry łaził sobie samemu po mieście, żeby nie wzbudzać podejrzeń, poszukując karczmy. W końcu ją znalazł tłum wewnątrz był głośny, dym wydobywający się z zewnątrz można było, ciąć toporem. Idealnie! Pomyślał, wychodząc do środka i szybko rozglądając się po biesiadnikach niby w celu, poszukania szynkwasu. Ciekaw był jakie mordy tutaj spotka i czy będzie w stanie się porozumieć z kimkolwiek.   

[Melkior Tacticus]

Melkior i jego orczy ochroniarz zrezygnowali z czekania w kolejce. Udali się po prostu na poszukiwania jakiegoś lepszego burdelu, Komandor zwiedził ich sporo, mniej od Kazmira. Nie potrzebował zamoczyć w każdym porcie i napotkanym mieście.

[Merith]

Merith został z dostojniejszym towarzystwem, tym choć trochę bardziej ciwilizowanym.
- Rozumiem że mi do tej biblioteki nie wolno iść?

[Patty]

- A wyglądasz jak członek Bractwa Świtu albo król? No właśnie - odpowiedziała anielica i wychyliła kolejny puchar. W głowie już całkiem przyjemnie jej szumiało i świat wydawał się nagle jakiś piękniejszy.

[Dragosani]

- No już, już. - Drago poklepał podpitą Patty po jasnych włosach. - Idziesz z nami - zwrócił się do maga. - Przyda się ekspertyza czarodzieja. Nie sądzę, aby Marduk miał coś przeciwko. - Spojrzał na Marduka, który nie mógł mieć nic przeciwko.

[Marduk Draven]

I tak bękart znalazły się w burdelach. "W dziupli" nie robiło dobrego wrażenia. Wystrój był raczej ubogi. Za szynkwasem stał najpewniej alfons. Facet był otyły i łysy. Miał wąs jak rasowy valfdeńczyk po czterdziestce.
– A witam, witam klientów! Jestem Janusz, właściciel tego przybytku! Proszę, wybierzcie pannę, każda jest w stanie użytkowym! – rzucił, wskazując dłonią na dziwki. Tutaj już w "W dziupli" robiło większe wrażenie, niż wystrojem. Kazmir oraz Egbert widzieli trzy panny.
Od lewej były to: siedząca na kanapie blond włosa młódka, nie starsza niż dwadzieścia lat, z delikatnym makijażem i delikatną urodą, ubrana w amarantową suknię, umiejscowiona przy ścianie szatynka o długich nogach w sukni koloru trawiastej zieleni z wcięciem przy lewym udzie i czarnowłosa, ubrana w coś bardziej żółtawego, odznaczającą się troszkę mocniejszym makijażem, małym noskiem i wielkimi, brązowymi oczami. Dziewczyny pomachały bękartom.


"Krągłe Niebo" było z kolei urządzone znacznie bardziej bogato i przyjaźnie oku. Na ścianach wisiały całkiem ładne pejzaże. Samym przybytkiem zarządzała kobieta dojrzała, lecz to właśnie w tej dojrzałości tkwiła jej uroda.
– Ależ witamy! Dziewczęta, mamy gości! – zawołała.
Oczom Torsteina i Egberta ukazały się cztery piękności. Trudno było uwierzyć, że nie są to jakieś baronówny, czy hrabiny, a kurtyzany.
Pierwsza miała kasztanowe włosy, pokryte delikatną warstwą różu policzki, oraz duże usta. Miała mały biust i duże wcięcie w talii, odziana była w zielonkawą, lekką suknię. Druga z kolei była rudowłosą pięknością o delikatnych rysach twarzy, szczupłej budowie ciała i dość sporych jak na proporcje ciała kształtach. Ubrana była w czerwono-zielonkawą suknię z gorsetem. Trzecia panna miała czarne jak smoła włosy, obdarzona była , dużym tyłkiem oraz biustem i niskim wzrostem. Czwarta zaś była blondynką o ostrym makijażu, wyraźnie mającą więcej ciała niż koleżanki, ale też z większymi "atutami".
– Płatne po wykonaniu usługi – rzuciła właścicielka, z małym uśmiechem.


A Melkior i Ashog znaleźli zaś ten sam burdel, co Torstein i Egbert.


W ratuszu trwała dalej rozmowa.
– Mogę zrobić ten jeden wyjątek – rzucił Marduk. – Moc Meritha może być silny atutem, patrząc co zrobił z tamtym magiem. Jest tylko jeden warunek. Przyrzekniesz, że nie wyciągniesz choćby litery z którejkolwiek z książek poza bibliotekę, nikt niepowołany nie dowie się choćby o jej istnieniu. Rozumiesz?

[Patty]

-Grozisz mi? - odpowiedziała bojowo anielica, patrząc na Dragosaniego.

[Torstein Lothbrok]

Wiking podszedł do jednej z panienek. Tej rudej. Klepnął ją po tyłku, jakby był krasnoludem.
– Zaklepane! – rzucił do Egberta, po czym wziął pod ramię pannę i udał się na pięterko. Oczywiście najpierw praca.

[Dragosani]

Drago parsknął, widząc bojową reakcję anielicy.
- Spokojnie, nie bądź taka bojowa, bo dostaniesz klapsa - odparł.

[Marduk Draven]

– KURWA, MURZYN! – rzucił ktoś pijany, a potem upadł z krzesła na podłogę, wylewając przy tym alkohol ze stolika.
Karczma była duża, a goście różni. Niektórzy wyglądali na rasowych bandytów i przemytników, inni jak niewinni niedzielni popijacze, a jeszcze inni jak menelstwo, które przepija ostatnie grosze. Rozmiar karczmy nie przeszkodził Nawaarowi znaleźć szynkwas niemal od razu. Stojący za nim gospodarz wycierał własnie gliniany kufel.

[Patty]

- A proponujesz?- uśmiechnęła się lekko Patty i sięgnęła po kolejną karafkę wina, polewając szczodrze sobie i królowi.

[Dragosani]

Wampir znów parsknął. Ale wino wziął.
- To nie byłoby profesjonalne. - Popił trunku. - Poza tym mam niemiłe doświadczenia z pijanymi kobietami i klapsami.

[Marduk Draven]

– Patty, bądź profesjonalna – rzucił do anielicy, widząc jak ta polewa. Podsunął także i jej kielich z delikatnym uśmiechem. – Mimo wszystko, jesteśmy w pracy. Dostaniesz dwa klapsy, od dwóch szefów – dodał po chwili.

[Nawaar]

Dobrze, że nikt nie powiedział, o kurwa diabeł, kiedy mauren ominął leżącego pijaczka. Ciemnoskóry natychmiast podszedł do szynkwasu, który był blisko a za nim jak zawsze stał karczmarz. - Piwo. Powiedział jak tutejszy, bo raczej rzadko, który będący tutaj typ wyrażał się lepiej. Musiał się dopasować do otoczenia, bo może wtedy ktoś sam z siebie skusi się do niego zagadać. Tymczasem położył pięć grzywien na blacie, oczekując na zamówienie.

126g - 5g = 121g

[Patty]

- O, no i teraz rozmawiamy - ucieszyła się anielica i przejęła z radością dodatkowy kielich z winem. Polała zręcznie, mimo delikatnego stanu upojenia nie rozlewając nawet kropli. Anielska precyzja!

[Marduk Draven]

– Może opiszesz nam tego... – Draven u niósł palec wskazujący w górę, mówił do Patty, lecz przerwał. Miał zamiar spytać anielicę o szczegóły odnośnie mutanta, ale teraz wychodziło, że musi mierzyć się z alkoholizmem w Bractwie. Znowu. Czyżby Zartat wskrzesił Kiellona?
Marduk myślał, że wino zostanie polane do jego kielicha i już miał nie zaś wylane do czyjegoś gardła. Usta marszałka tak jak były otwarte, tak zostały. Palec po chwili delikatnie opadł. Całość wyglądała całkiem śmiesznie, patrząc na to kim był Draven.

[Evening Antarii]

Maurenka jakby na chwilę powróciła do teraźniejszości. Ujrzała przed sobą zmartwioną twarz anielicy. Poczuła też, że jej dłonie splecione są z dłońmi Evening. Delikatnie je ścisnęła chcąc dać do zrozumienia przyjaciółce, że już ją rozpoznaje i pamięta znaczną większość swojej przeszłości, jeśli nie wszystko.
- Kim byli...? - powiedziała do siebie. Spuściła wzrok.
Dobrze wiedziała, kim byli jej napastnicy.
Chcieli się zemścić za poprzednie zabójstwa maurenki. Cóż, życie Kruka nie jest łatwe i przyjemne. Pamiętała to bardzo dokładnie.
Została zaatakowana przez sześciu mężczyzn. Od samego początku siły nie były wyrównane, ale Armin nie zamierzała się poddać. Walczyła z nimi, broniła się, ale bądźmy szczerzy, jedna osoba przeciw sześciu - szanse na wygraną nikłe. Toteż ciemnoskóra została po pewnym czasie klęczała z rękoma wykręconymi do tyłu. Szef bandy pytał ją o sekrety Krwawych Kruków i o dokładne informacje na temat jej ostatniego zleceniodawcy. Praca jak praca, każda niesie ze sobą jakieś ryzyko zawodowe. Wiedziała, że nie może zdradzić swoich kolegów, dlatego milczała co jakiś czas otrzymując ciosy w brzuch czy twarz. Kiedy mężczyźni domyśleli się, że takie postępowanie nie ma najmniejszego sensu postanowili pozbyć się kobiety. Jeden z nich uderzył ją w tył głowy wierząc, że to ją uśmierci. Nie przewidzieli jednak, że to uderzenie spowoduje utratę przytomności, jak i również amnezję.
- To byli jacyś złoczyńcy, typowi bandyci. - zaczęła wymyślać kobieta. Na szczęście, kłamać potrafiła perfekcyjnie. - Chcieli mnie obrabować, chcieli pieniędzy i cenniejszych przedmiotów. Zaczęłam z nimi walczyć, ale nie przypuszczałam, że będzie ich znacznie więcej, przeliczyłam swoje umiejętności. - westchnęła zaciskając pięści. - Kiedy chciałam uciec, poczułam ból, a następnie ogarnęła mnie ciemność. Kiedy się obudziłam, nie miałam przy sobie pieniędzy, broni, ale także wspomnień. - głos jej zadrżał. - Nie pamiętałam nawet jak się nazywam...

-To okropne, że coś takiego spotkało cię w Efehidonie! Gdzie wtedy była straż miejska!? Jak są potrzebni, to nigdy ich nie ma. Nie powinno dochodzić do tak brutalnych i bezsensownych ataków w stolicy królestwa! Okropności...- mówiła szczerze wstrząśnięta Eve po wysłuchaniu przyjaciółki. Zaklęcie zdążyło się już rozproszyć. Armin wróciła świadomość i wspomnienia. -Zjedz coś, Ar. Posiedzimy tu chwilę, a potem najlepiej na zmartwienia to zająć się czymś- aby ją zachęcić, podsunęła dziewczynie talerz z mięsem z królika i trochę gotowanych warzyw.
A potem Antarii posłała Dragosaniemu groźne spojrzenie. On już dobrze wiedział, co miała na myśli!

[Marduk Draven]

Karczmarz zabrał grzywny maurena, no a następnie polał piwa dla maurena.
- Coś jeszcze? – zapytał.

[Melkior Tacticus]

Melkior i Ashog trafili na ten sam burdel co ta lepsza część ich Bękarciej braci. Wystrój był miły dla oka, zachowawszy resztki wywiadowczego profesjonalizmu udali że Egberta i Torsta nie znają i nie widzą. A skoro chłopaki już tu byli Komandor postanowił się zabawić, i ewentualnie popracować. Powiedział dobry wieczór i rozejrzał się co jest dostępne.