Bitwa o K'efir część III - krwawa jatka

[Melkior Tacticus]

- Ja i Ashog weźmiemy prawą stronę. Skinął na orka i ruszyli we wspomnianą stronę.

[Marduk Draven]

- Dobra. Ja i paru paladynów sprawdzimy lewo.- odrzekł. Sam dobył miecza i chwycił go oburącz. I poszedł z podległymi sobie. Zaczęli się uważnie rozglądać.

[Longinus Podbipięta]

Zarówno Melkior, jak i Marduk zauważyli w "swoich" skrzydłach lekko zwęglone klapy w podłodze, obie zamknięte. Obie pod resztkami dywanów, pośród spalonych, niedogasłych mebli.

[Ashog "Stalowa furia"]

- No prosze... Przydało by się o tym wiedzieć wtedy. Przypomniał sobie "wtedy", było krwawo. Nigdy nie zapomni widoku regenerującego się wampira. Spróbował otworzyć klape.

[Marduk Draven]

Draven zwrócił się do jednego ze swoich paladynów.
- Leć po marszałka Kiellona i generała Themo.- rozkazał.- My tu zaczekamy.
Gdy wskazany paladyn odszedł, z Draven został jeszcze jeden.

[Longinus Podbipięta]

Klapa okazała się... otwarta. Zamek się stopił, więc nic nie stało na przeszkodzie by go otworzyć. Pod nią była drabinka. W środku była też pochodnia, która rozświetlała mrok. Ze środka wiało chłodem i czymś... złowrogim. Orkowi i Melkiorowi włosy stanęły dęba.
Do Kiellona dobiegł jakiś paladyn. Zasapany i zmęczony.
- Marszałku! Marszałku! Kanclerz... kanclerz ciebie... ehe i jenerała Themo... pfuuu... woła do ratusza. Odkryli jakieś klapy w podłodze w lewym skrzydle! Są też schody na górę.

[Melkior Tacticus]

- ÂŁo... Elf się wzdrygnął - Ki pieron. Poczekajmy na Marduka.

[Nawaar]

Krasnolud ściągnął ze swojej twarzy deszcz, żeby dostrzec czy to, aby przyjaciel a nie wróg, ale w końcu to jeden z wielu paladynów, którzy zostali "skazani" na walkę w tym miejscu. Zdany raport na szybko jasno twierdzący, że to jednak nie koniec zadania. - Trzeba spenetrować lochy, co? Dobra idę, a Ty zostań za mnie na warcie. Dość się namęczyliście dzisiaj. Polecił i udał się w okolice ratusza, gdzie doszło do pożaru, zdało się jeszcze czuć swąd spalonych ciał. W każdym razie losując na ślepo, poszedł w prawo. - Ej! Jest tu ktoś? Zawołał czy aby nie jest sam po tej stronie budynku.

[Melkior Tacticus]

- Tutaj Kiellon!

[Nawaar]

Brodacz ruszył, gdy tylko usłyszał znajomy głos, a nad włazem do piwnicy stali elf z orkiem. - Co tak stoicie, jakbyście widzieli swoje martwe teściowe, przy życiu. Zaśmiał się głośno, bo krasnolud nauczony umiejętności Zartata, mógł wyczuć czy coś nie czai się na dole.

[Melkior Tacticus]

- Bo na dole "coś" jest. Wole to zostawić do sprawdzenia Wam, jeszcze sie okaże że to zjawy albo demon. Bo przypominam że mimo zamknięcia bram to nadal można to gówno przyzywać. I nie pytaj skąd wiem. Wolisz nie wiedzieć.

[Marduk Draven]

Marduk trochę znudzony czekaniem przeszedł razem z towarzyszącym mu paladynem z pokoju i przeszedł do drugiego, gdzie była owa zgraja.
- O. Tu jesteś Kiellon.- natychmiast zatrzymał się. Spochmurniał. Uderzył go dobijający chłód. Coś złapało go za serce.- Hmmm. Bierzeme kilku paladynów, Kiellon?

[Nawaar]

- Wiem elfie, że demony można nadal przywoływać, gdybyś zobaczył to, co ja widziałem ostatnio, nigdy byś więcej nosa nie wyłonił ze swego lasu. Jak walić stereotypami to po całości, ale tak jest zdawać się mogło, że zjawa albo jakiś duch się pałęta na dole. Wówczas przyszedł Marduke. - No i niemal w komplecie. Dobra weźmiemy jednego paladyna, który z tobą został we trójkę sobie poradzimy. Wtedy przeładował na nowo pistolety, które miały w sobie mokry proch do jednego włożył żelazny nabój natomiast do drugiego srebrny tak w razie innych niespodzianek. - Gotów! Schodzę pierwszy! Oznajmił, schodząc powoli po drabinie, by na samym dole dobyć dwóch pistoletów. Ciekaw jest jaką maszkarę zobaczy tym razem.

[Longinus Podbipięta]

Było jasno, przynajmniej na razie. Korytarz w którym się znajdował był oświetlony szeregiem pochodni. W oddali, jakieś 10 metrów na wprost, krasnolud dostrzegł bliźniacze do tego, którym zszedł zejście. W połowie odległości do niego był zaś skręt w prawo. Było w nim ciemno, a przy tym ziało stamtąd mrokiem. Kiellon niemal natychmiast poczuł metaliczny zapach. Krew. Widział ją też na ścianach, w postaci śladów drążonych jakby paznokciami... ewidentnie kogoś tu ciągnięto. Coś nagle zapiszczało pośród ciszy. Ku zdziwieniu Silvertanka był to tylko szczur, który natychmiast zbiegł widząc brodacza.

Klik

[Nawaar]

Krasnolud był gotów na wszystko nawet na demona w tych czeluściach, ale o dziwo było widno! Pochodnie jeszcze działały, ale to normalne, gdyż bandyci musieli sobie załatwić drogę ewentualnej ucieczki, lecz sądząc po zapachu jak i śladach juchy, nie zaszli zbyt daleko. Kiellon mając teraz dodatkowo wyczulone zmysły, zareagował na pisk szczura, którego omal nie kopnął, a na pewno by nie wystrzelił z pistoletu. - Schodźcie na dół. To jest robota na nasza profesję Marduke. Paladyna zostaw na górze, bo będzie za ciasno. Powiedział kierując głos ku drabinie, oczekując na pojawienie się kompanów, odsunął się od nich.

[Melkior Tacticus]

Melkior zastanawiał sięczy iść czy wysłać Ashoga. Ork był jednak za wielki na ciasną piwnice. Postanowił zejść sam, i zszedł za Kiellonem.

[Marduk Draven]

- Zostań, Zachariaszu.- rozkazał.- Czekaj przed ratuszem. Jeśli przyjdzie Themo, skieruj go do nas.- dodał jeszcze.- Nie wiem czy mogę ci wydawać polecania, Ashog, ale jeśli możesz, to sprawdź te schody prowadzące na górę. Następnie zszedł na dół po drabinie. Rozejrzał się i powęszył. ÂŚmierdziało krwią i śmiercią. Zebrał energię magiczną. Nie wiele, tylko trochę.- Elisash.- wyszeptał inkantację. Kula światła pojawila się przy wojownikach. Telekinezą Draven przemieścił ją nad drużynę. Zebrał moc magiczną raz jeszcze. Skierował ją na Kiellona.- Grashiz.- wyrzekł, dając krasnoludowi dodatkową siłę w walce. Zebrał magię po raz kolejny, tym razem skupiając się na Melkiorze.- Grashiz.- powtórzył, posyłając na elfa dodatkowe siły bojowe. Sam dobył miecza.- Idziemy więc w mrok.

[Nawaar]

Wszyscy byli w komplecie poza orkiem i jednym z rycerzy. Marduk dołączył ostatni rozświetlając drogę oraz dając dodatkowych sił do walki, także w sumie byli gotowi do działań, pójścia w mrok, który był za zakrętem. - To ja pierwszy. Ruszył ostrożnie do przodu, trzymając w dłoniach dwa pistolety, które jeszcze go nie zawiodły!

[Ashog "Stalowa furia"]

Oczywiście że Marduk mógł, zatrudnił ich więc tak. Ork skinął głową rycerzowi i ruszył na górę, trzymając w pogotowiu czarny jak noc miecz.

[Melkior Tacticus]

ÂŁaska siły, Melkior chyba pierwszy raz zetknął się z tym uczuciem. Oczywiście nie znał nazwy czaru, ale efekt był interesujący.
- Co ty na mnie rzuciłeś Marduke? Spytał, wolał wiedzieć.