W głąb Zapomnienia

[Narrator]

Krasnolud wraz z wampirem można by rzec, że uciekli w ostatniej chwili, bo zaraz po tym jak się ulotnili podeszła do reszty kompani matrona wraz z córkami.
- Ah, witam mości Skrzetuskiego! A gdzie się podział ten brodaty nieudacznik, dostał swoją zasłużoną karę?!
Widocznie nie mogła zapomnieć o Kazmirze. Rozejrzała się po osobach przy stole, a młodsza córka uśmiechnęła się zalotnie do Zygfryda.

[Nawaar]

Wizyta wampira była dość zaskakująca, można by rzec. Królewska troska albo chęć porozmawiania na osobności, co wzbudziło lekkie podejrzenie oraz błysk w oku brodacza, który na chwilę odwrócił się od spoglądania w miejsce, gdzie niedawno siedział, a skupienie uwagi na Dragosanim. - Skoro władca nie może, to w takim razie postawi? Pokazał pusty niemal kufel po piwie. - Zawsze to jakaś rozrywka napić się czy pogadać, prawda? Padło pytanie retoryczne w stronę nieśmiertelnego.

[Marduk Draven]

Marduke odpowiedział na uśmiech Kasi. Albo Gosi. Nie pamiętał ich imion, grunt w tym, że odpowiedział na uśmiech tej młodszej córy, która się do niego uśmiechnęła zalotna. Jego uśmiech nie był jednak jakiś zalotny, ot zwykły serdeczny uśmiech, jakim raczył na przykład swoich podwładnych. Następnie dopalił swojego skręta i zgasił go. Nie o stół, lecz by zachować minimum kultury o bok krzesła, na którym siedział. Po tym napił się piwa i postanowił odpowiedzieć matronie.
- Ah, pani Jadwigo, ja osobiście go wychłostałem z braku narzędzia lejcami od konia.- rzekł, chcąc oszczędzić Emerickowi gadania.- A gdzie popędził, tego mi nie wiadomo. Ale powinien teraz się zachowywać.- dodał.- Jak waszej trójce minęła podróż?

[Dragosani]

- Aż tak daleko moja królewska troska nie sięga - odparł Drago. - Mogę ci co najwyżej kupić mleko. Jest dobre na kości - dodał jeszcze niczym troskliwy ojciec. Ale tylko po części zwracał uwagę na Kiellona. Bardziej skupiał się na słuchaniu rozmowy przy stole drużyny. Jego iście demoniczny słuch bardzo to ułatwiał.

[TheMo]

Themo dopijając piwo też się uśmiechał. Nie był to zalotny uśmiech, ani tym bardziej szyderczy. Ot zwykłe wykrzywienie ust ku górze. Na szczęście teraz, bez krasnoluda i wampira, Jadwiga była nieco spokojniejsza. No i nie było też rannych zbieraczy i popsutych wozów. Dlatego też nadarzyła się okazja, żeby spokojnie się przyjrzeć kobietą. Stara Jadwiga go nie interesowała, zwłaszcza, że już odbył z nią pewien cielesny kontakt, co było aż nadto. Dlatego skupił swoje spojrzenie na córkach. Zwłaszcza na ich twarzach i walorach płciowych. Starał się przy tym zachować normalnie by nie wyjść na nie wiadomo kogo.

[Nawaar]

Krasnolud się skrzywił, gdyż nie tego oczekiwał, ale cóż król żartowniś jakich mało. - Poprawiło mi to nastrój. Kłamał jak z nut. Mimo wszystko nadal starał się nakłonić umarlaka i żywego za razem wampira. Ciekawa sprawa swoją drogą, że wieloma określeniami można nazwać zwykłego nietoperza. - To może ja postawię? Co waćpan pijesz poza krwią? Pewnie wino, bo Wy bladziuchy lubita pić jakieś wynalazki. Zagaił i czekał na reakcje, lecz znów powrócił wzrokiem na jego dawny stolik, gdzie mogły dziać się ciekawe rzeczy w razie czego można było ponownie, zaserwować salwę z pistoletów, tylko w celu odwrócenia uwagi!

[Dragosani]

- Dzięki za propozycję, ale odmówię - odparł Drago. - ÂŻeby mnie spić musiałbyś wydać o wiele za dużo, więc nie opłacałby ci się taki interes - zaśmiał się. Cały czas podsłuchiwał co się dzieje przy stole drużyny. Jak jakiś odrażający podsłuchiwacz.

[Zaidaan]

- Witam piękne panie z powrotem! Ten niespełna rozumu krasnolud dostał swoją nauczkę, teraz po stu batach nauczy się rozsądku na następny raz! - Wychwalił się jak to Kiellona ukarał, potem wskazał na Zygfryda. - To jest prawdziwy rycerz! Wierny, oddany Bogom, ojczyźnie, władcy i damie serca, honorowy, odważny, mężny, twardy, stanowczy, nieugięty, silny, sprawiedliwy, szlachetny, mający szacunek dla kobiet, gotów do ochrony ich czci. Takich to po prostu ze świecą szukać! - wychwalił Marduka aż chyba za bardzo, pewnie za chwile doprowadzi do kolejnego kabaretu.

[Narrator]

- To zaprawdę zaszczyt mieć w drużynie takiego wyśmienitego rycerza. -Odpowiedziała matrona, a młodsza córa dalej nie przestawała filtrować z Zygfrydem, ale i tak się na chwilę wtrąciła.
- Przy takim rycerzu nie musiałabym się niczego obawiać. A żeby też taki mógł mnie chronić... - westchnęła, patrzyła się dalej na wychwalanego rycerza zagryzając wargę.
Matka spojrzała na córkę podejrzliwym wzrokiem, ale ponownie wróciła do rozmowy.
- W dodatku chciałbym podziękować mości lekarzowi za ratunek. Naprawdę nie wiem co by się stało gdyby nie waszmość.
A tak wracając do Marduke'a to jak wiadomo zjadł jagody niewiadomego pochodzenia, które już raz o sobie dać znały, teraz ponownie w brzuchu coś zabulgotało.

[Nawaar]

- Powiedziałbym, że wyzwanie przyjęte, ale odpuszczę. Również odwzajemnił uśmiech, lecz samo się nie zapełni. - To ja pójdę, zamówić, bo chcę. Czekanie aż sobie, pójdą za długo zajmie. Widać chłopaki bawią się wyborowo. Zaśmiał się i jakby nic podszedł do szynkwasu i zamówił sobie, co chciał. - Dobry mości gospodarzu, chciołby ja zmówić flaszkę wódki i coś pieczystego dobrze wysmażonego do tego dużo smażonej kapusty i cebuli, bo to takie dobre jest. Ile takie cudo będzie kosztować, bo chciałbym, żeby dostarczone było do tamtego stolika, także waść podaj swą cenę. Brodacz cierpliwie czekał, na odzew władcy tego przybytku.

[TheMo]

Uśmiech nie zszedł z twarzy Themo, nawet jak Jadwiga go wychwalała.
-Nic takiego. W końcu od tego tutaj jestem.
Odparł dość skromnie. Nie chciał się wywyższać. Od tego byli rycerze Bractwa. Więc dalej popijał piwo i czekał jak ta rozmowa dalej się potoczy. A na razie zmierzała w dobrym kierunku.
-Panie się dosiądą i częstują.
Sam już pojadł, a szkoda, żeby się zmarnowało takie dobre jedzenie. Zwłaszcza, że to król zapłacił.

[Narrator]

Kiellon

- To bydzie dziesięć grzywien - odparł karczmarz, wycierając szklankę. - I tak ze pitnaście minut trza bydzie czekać. Cebula się musi wysmażyć, coby była wysmażona, a nie niewysmażona.

Reszta ekipy
- Och, dziękuję za propozycję - odparła Jadwiga. Usiadła przy stole. Jej córki także. Kasia/Gosia dalej rzucała zalotne spojrzenia Mardukowi.
- I z chęcią też przyjmiemy poczęstunek. Podróż była męcząca. Oczywiście trochę tylko, drodzy panowie. Damy muszą dbać o linię. - Zaśmiała się perliście.
A tymczasem brzuch Ddavena zaczynał coraz głośniej dawać znać, że coś jest bardzo nie tak. Szczęśliwie śmiech Jadwigi zagłuszył głośne "buuurp". Przynajmniej tym razem. 

[Marduk Draven]

Draven nie chciał już dłużej czekać i pozwalać swemu organizmowi na dalsze ekscesy. Powstał więc.
- Wybaczcie na chwilę piękne panie i moi towarzysze.- rzekł i udał się do karczmarza. Stanał przy szynkwasie.-
 Do wychodka w którą stronę?- spytał.

[Nawaar]

- A to proszę. Bydnę tam, o! wskazał palcem, gdzie siedzi sobie z Dragiem, potem podał grzywny władcy tego lokalu, aby następnie wrócić na miejsce. Marduka w tym czasie zignorował, bo niby nie są teraz wspólną ekipą, żeby rozmawiać, gdyż te panienki i inne cholery zaatakowały brodacza. Dlatego siadł sobie i rzekł do bladej twarzy. - No i załatwione jeno poczekać i tego widocznie Mardukowi cosik zaszkodziło widocznie. Pytał o kibel, ale to pewnie władca wie. Krasnolud nie miał jak obgadywać innych w obecności wampira, bo te nietoperze wszystko słyszą i jak tu się bawić?

6459g - 10g = 6449g

[Narrator]

Karczmarz popatrzył na Dravena i już miał zamiar powiedzieć, że informacje kosztują, ale wiedział że to jest sytuacja kryzysowa więc odpuścił.
- No na zewnątrz, po lewo od wyjścia rycerzyku.

[Marduk Draven]

- Daj jeszcze rolkę srajtaśmy.- odrzekł paladyn, dając na stół 5 grzywien.

881 - 5 = 876

[Narrator]

Karczmarz łapczywie zabrał piątaka, ale po usłyszeniu prośby rycerza popatrzył na niego dziwnie.
- Se mości rycerzyk nazbiera liści, albo ręką. Jak to woli. Tam coś powinno być przy wychodku.
Marduk został okradziony z pięciu grzywien, a kolejne bulgotanie świadczyło, że raczej warto się pośpieszyć.

[Marduk Draven]

- Lepiej dla Ciebie, by było tam czysto.
No i paladyn poszedł tam, gdzie karczmarz wskazał, robiąc to, co mu polecił, uważając by nie zebrać pokrzyw. Następnie wszedł do wychodka.

[Narrator]

A tu zonk! Drzwi nie chciały się otworzyć, widocznie ktoś już korzysta z wychodka, a ciebie coraz bardziej ciśnie.
- Zajęte, no! Ouch..
Usłyszałeś z środka.

[Dragosani]

- Tak, słyszałem... - odparł Drago. Wcale się nie uśmiechał. Przynajmniej zewnętrznie, gdyż w sercu rżał ze śmiechu niczym pijany drwal.
- Aż zaczynam się obawiać, że jestem prorokiem. Są za to jakieś przywileje w doktrynie zartatowskiej? - zapytał znawcę tematu.