W tajnej służbie Jego Królewskiej Mości

[Evening Antarii]

Pod pokład zeszła Eve. Nie będzie przecież stała na rufie, gdy szaleje sztorm. To byłoby głupie.
Miał dobre przeczucie, gdyż zwęszyła hazard! Bardzo się przez to ucieszyła.
-Siluś! Mój najlepszy przyjacielu, co powiesz na grę w kubeczki?- uśmiechnęła się przytym najładniej jak potrafiła!

[Silion aep Mor]

- Oj nie załamuj się Armin, uszy do góry, już przecież prawie że dopływamy. Przetrwaliśmy tyle dni to i przetrwamy jeszcze jedną noc. Prawda? - zapytał kobiety - To nie wina Nalasa tylko zwykłej choroby morskiej. - dodał przekornie.
Spojrzał na wynik w kościach i uśmiechnął się.
- Wygrałem... nic... mimo wszystko fajnie. - zaśmiał się.
Wyjął mieszek i wysupłał z niego 20 grzywien, położył je na blacie.
- Na początek taka skromna stawka, gramy? - zapytał trzymając kości w rękach.

5146 - 20 = 5126

Rolled 2d6 : 2, 6, total 8

Krasnolud spojrzał na anielicę i się uśmiechnął.
- Chętnie tylko za chwileczkę, gram z Melkiorem w kości.

[Armin]

- Prawda. - ciemnoskóra musiała przyznać rację Silionowi. Już tyle dni minęło, a Armin ma się załamać ostatniego? Bez sensu. Problem w tym, że maurenka nawet nie miała sił wyglądać na szczęśliwą. Na odpowiedź o Nalasie, kobieta tylko się uśmiechnęła. Wiedziała, że to nie jest wina boga morza, ale na kogoś musiała to zwalić. Jakoś jej to poprawiło humor. - Kenshin, ty nie grasz? - zwróciła się do orka, po czym podniosła głowę ze stolika. Dopiła do końca napar z imbiru i wyprostowała się. Starała się nie myśleć o sztormie i coraz większym bujaniu. Skupiała się na rozmowie i grze w kości.

[Kenshin]

- Hazard jakoś nigdy mnie nie pociągał dla mnie to strata grzywien, które można pożytkować znacznie lepiej. Jednak i tak nie mając nic do roboty mogę popatrzeć i ewentualnie pokibicować? No przynajmniej sobie popatrzę jak się panowie będąc emocjonować. 
Miał nadzieję, że te słowa wystarczą aby się wytłumaczyć, bo serio hazard go nie pociągał, mimo że miał spory zapas grzywien to wolał ich w taki sposób nie stracić nawet maleńkiej ilości! Wolał te grzywy wydać na biednych od co!

[Armin]

- Wiesz, zawsze to jakaś forma rozrywki. Ale rozumiem cię. - zwróciła się do Kenshina. Faktycznie, grzywny można było spożytkować w zupełnie inny sposób, ale jakoś nikt z pozostałych o tym nie myślał w taki sposób. Ork wydawał się bardzo miłym i przejmującym się losem innych, chociaż wygląd mógł trochę mylić. Ciemnoskóra siedziała i próbowała nie zważać na narastające grzmoty i zwiększające się z każdą sekundą kołysanie statku. Ignorowała jedzenie, które co jakiś czas podchodziło jej do gardła. Starała się nie okazywać smutnej, zmęczonej miny, więc próbowała się leciutko uśmiechać.

[Melkior Tacticus]

- Wchodze za 30. Rzucił kośćmi...

Rolled 2d6 : 4, 1, total 5

[Domenik aep Zirgin]

- Bogowie są dziś wyraźnie po brodatej stronie.

[Melkior Tacticus]

- Taa... trzymaj Silion. Rzekł rzucając mieszek.

-50grz
Zostaje 3357grz

[Dragosani]

Zbliżała się noc. Co było dobre. Jednak wampir wyczuwał także coraz mocniejsze powiewy wiatru. I morze miało ten specyficzny zapach. Zbliżał się sztorm. Co nie było dobre. Szczególnie w nocy, dla statku pełnego istot aktywnych w dzień. Ale musieli jakoś przetrwać. Wampir zszedł pod pokład. Udał się do swojej pryczy i wziął.stamtąd butelkę pirackiej krwi. Wyszedł i usłyszał, że znów wszyscy tłoczyli się w kambuzie. Postanowił potłoczyć się i on. Wszedł do środka. Część osób grała w kości, inni pili i rozmawiali. Evening wydawała się w całkiem dobrym humorze. To dobrze. Wampir gdzieś tam sobie usiadł. Otworzył butelkę i zaczął popijąć krew prosto z gwinta.
- Armin, i jak tam, pomogło? - zapytał.

[Armin]

- Tak, Domenik poratował mnie naparem z imbiru. - zwróciła się do wampira. - Przynajmniej mi przełyku nie wypaliło. - zaśmiała się. Specyfik najwyraźniej pomógł maurence. Może była jeszcze blada i całkiem wypompowana z energii, ale co z tego, skoro Armin wrócił dobry humor. Myśli o sztormie i nieszczęsnym kołysaniu odeszły w zapomnienie. Jednak dobre nastawienie towarzyszy odbiło się na kobiecie. - Ja również chcę zagrać. - zwróciła się do pozostałych.

[Kenshin]

Ork nawet nie musiał wychodzić na pokład aby zdać sobie sprawę, że zaczęło mocniej kołysać okrętem. Wiatr musiał się rozszaleć nie na żarty, ale wszyscy w kubryku zachowywali spokój nawet Armin targana przez chorobę dawała radę, ba nawet się uśmiechała, jednak druid zdawał sobie sprawę, że to uśmiech przez łzy. Kenshin jednak to szanował i podziwiał kobietę, która walczyła ze zmęczeniem i znużeniem nawet Drago w końcu zszedł do wesołej kompani, ale nie odzywał się do niego, bo był przejęty dziewczyną jak nieśmiertelny. Ork postanowił popatrzeć nieco na grających i okazało się, że szczęście sprzyjało karyplom! Sil właśnie wygrał kilkadziesiąt grzywien i pewnie dojdzie jeszcze do jednego pojedynku na kości. 

[Melkior Tacticus]

- Ja odpuszczam, nie chce przebalować okrętu. Rzekł szczerząc zęby.

[Silion aep Mor]

Krasnolud uśmiechnął się zadziornie do elfa po czym zagarnął do siebie mieszek, schował go do kieszeni i pochwycił kości w dłoń.
- To jak? Ktoś jeszcze gra? - zapytał wesoło.

5126 + 50 = 5176 grzywien

[Armin]

- Ja chętnie zagram. - powiedziała ciemnoskóra. - Stawiam 10 grzywien.

1974-10= 1964 grzywien

Rolled 2d6 : 3, 4, total 7

[Silion aep Mor]

- Wchodzę 15 grzywien. - podbił stawkę.

5212 - 15 = 5197 grzywien

Rolled 2d6 : 5, 4, total 9

[Armin]

Maurenka rzuciła kośćmi.
- Kurde, masz dzisiaj szczęście. - powiedziała przekazując krasnoludowi grzywny.

[Melkior Tacticus]

- No niemożliwe! Aż popił siwuchy, oczywiście zjadł wcześniej nieco potrawki. Wyszło im zacnie.

[Evening Antarii]

-Też chcę spróbować. 20 grzywien.

4525-20=4505 grzywien

[Dragosani]

- No to fajno - odparł wampir na słowa Armin. Szczerze, czy nie, któż to wie? Może Evening, mogła coś po spojrzeniu poznać. Któż to wie? Drago znów popił krew i wpadł na pewien pomysł. Pogrzebał w sakiewce. Odliczył co miał odliczyć. wyłożył pokaźną garść monet na stół.
- Sam grać nie będę, ale chcę zwiększyć stawkę i zaostrzyć napięcie gry. To dla zwycięzcy. - Uśmiechnął się krzywo. Taka suma powinna skupić uwagę załogi na grze. Może na chwilę zapomną, że sztorm może ich wszystkich zabić.

19301 g - 1000 g = 18301 g

[Silion aep Mor]

Krasnolud zaśmiał się wesoło, puścił oczko do kobiety i zabrał grzywny.
- No tak, jak widać mam szczęście, obyśmy wszyscy później mieli takie szczęście jak ja teraz. - rzekł wesoło.
- Ktoś inny chce jeszcze zagrać w kości? Ja na razie zjadłbym sobie. - wstał od stołu i podszedł do kuchenki by nabrać sobie potrawki.
Nałożył jej trochę na talerz, wziął kromkę chleba, widelec po czym wrócił do stolika i zaczął zajadać. Jedzenie było bardzo smaczne, mięsne, aromatyczne, deczko ostre i ogólnie wyśmienite.
Uśmiechnął się od ucha do ucha, jadł szybko lecz nie pośpiesznie.
Gdy skończył jeść, nalał sobie kielicha wódki, wychylił po czym sięgnął po kubeczki i kulkę. Mógł grać z Eve.

5197 + 25 = 5222 grzywien.